In mijn leesweek heb ik het boek Makers (klik hier voor de NL versie) van Chris Anderson gelezen. Een bijzonder interessant en lezenswaardig boek over de nieuwe industriële revolutie, die 3D printing en alle andere technieken op dit gebied nu in gang zet. Nu is dit boek als zodanig niet boeiend voor de gemiddelde recruiter (de inhoudelijke recensie van het boek staat derhalve ook op HNWb), maar in het boek staat ook een bijzonder interessant stukje over ‘the long tail of recruitment’, wat ik op dit blog toch wel met mensen wil delen.  Lees verder »

Een van de dingen die ik met deze blog wil doen, is lezers -werkenden, werkzoekenden en werkgevers- wat meer inzicht geven over hoe het nu is om werkzoekende te zijn, waar je tegenaan loopt en wat sommige dingen zijn die veel mensen niet begrijpen. Vandaag wil ik het over een gegeven hebben, dat recent helaas slechts een mythe is geworden: dat er voor iedereen werk te vinden is, als je maar genoeg inzet toont. Lees verder »

Foto: HDV detectives

De afgelopen weken zijn er vanuit bedrijven een aantal interessante sollicitatie-initiatieven gekomen die toch wel de moeite waard zijn om te vermelden. Zo schreven we op Marketingfacts al eerder over the social interview. Ook the wall street journal, niet de minste krant, schreef enkele weken geleden een uitgebreid artikel over bedrijven die geen CV’s meer willen als onderdeel van het sollicitatieproces. Wat dan wel?

Lees verder »

Leuk boek, Uitverkocht van Jim Stolze. Leest makkelijk. Veel aansprekende voorbeelden van iemand die uit eigen ervaring kan putten. Maar kun je er wat mee in recruitmentland?

Jim spreekt over een aandachtseconomie die de producteconomie heeft vervangen. Iets wat binnen recruitment al veel langer speelt, het gaat namelijk niet om welke baan je verkoopt maar hoe je het bedrijf eromheen positioneert. Referral recruitment is hier een goed voorbeeld van. Een vacature wordt niet meer als advertentie gelezen in Intermediair maar als life-style-video op Youtube geplaatst. Door de aanname dat er een overschot is op de arbeidsmarkt, spelen bedrijven hard to get aangaande de invulling van een vacature. Volgens Jim een goed idee als het om een product gaat als bijvoorbeeld kleding, maar of dat schaap met de 5 poten er nu opeens wel is, kun je je afvragen.

Lees verder »

Onlangs sprak ik met een HR manager van een grote onderneming. Een organisatie die veel met externen werkt. Ondanks het grote aantal externen, het belang daarvan en de bedragen die er mee gemoeid zijn, ontbrak een fundamentele HR visie. Er werden geen parallellen getrokken tussen ‘vast’ en ‘flex’. Ik ben bang dat het een exemplarische casus is. Het kan en moet toch echt anders…

Vast of interim: gesplitste trajecten

Bij de organisatie waar ik was worden veel externen ingehuurd. Soms uit gemakzucht (zoeken naar intern talent is soms ingewikkelder), soms uit noodzaak (niet snel kunnen vinden van vaste mensen van buiten), soms vanuit een visie (afweging kosten, tijdelijke expertise, projectmatig werken). Lees verder »

Al eerder schreef ik een stukje over de IT arbeidsmarkt en dat er niets mis is met het imago van de IT bedrijven, maar wel met dat van de grote acht.

Dat blijkt nu ook wel een beetje uit de cijfers die Computable boven water heeft gehaald uit de jaarverslagen (goed stukje journalistiek) van de grote vijf (drie andere hebben geen losse cijfers over Nederland). Het aantal personeelsleden bij deze grote vijf IT spelers is met 3800 man, oftewel ruim 10%, gedaald. Dat is wel minder dan in 2009, toen er 5321 mensen minder werkte aan het eind van het jaar dan het begin van het jaar.

Lees verder »

Voor mij is een jaar waarin ik niets geleerd heb, niets nieuws gedaan heb, niet als persoon gegroeid ben een verloren jaar. Ik leer gelukkig nog erg veel omdat ik me graag omring met mensen die (veel) slimmer dan mij zijn op hun specifieke vakgebied. Daarnaast zijn er veel lessen die je leert door te lezen en te observeren wat er gebeurt.

Het leek mij interessant om het jaar af te sluiten met mijn lessen van 2010, die gezien dit blog dan een bepaalde relevantie hebben met werving, arbeidsmarktcommunicatie of de techniek die zich op dat gebied richt.

Lees verder »

Slechts bij een kwart van de zorginstellingen heeft een meerjarig beleid als het gaat om in-, door- en uitstroom van personeel. Bij 43% van de instellingen is er überhaupt geen plan als het gaat om personeelsplanning. Dat blijkt uit een onderzoek uitgevoerd door het bureau FunktieMediair, marktleider werving & selectie en interim-management in de zorgsector. 36% procent van de ondervraagde instellingen zegt geen beeld te hebben van welke competenties en functies er nu en in de toekomst nodig zijn. Het verband tussen ontwikkelingen op de arbeidsmarkt en de opbouw van het toekomstig personeelsbestand wordt volgens de helft van de 256 ondervraagde lijn- en stafmanagers en directieleden niet gemaakt.

Ad hoc cultuur en grote HR thema’s
Veel zorginstellingen kenmerken zich door een grote ‘ad hoc’ cultuur. Dat zit nu eenmaal in de genen en dat is maar goed ook wanneer je als patiënt op de afdeling ‘spoedeisende hulp’ aankomt. Die ad hoc Lees verder »

Ik geloof niet dat ik veel nieuws vertel als ik zeg dat het onrustig is op de arbeidsmarkt. Wat me echter opvalt is dat ook de kandidaten erg onrustig zijn. Wellicht is het een gevoel, maar mij bereiken veel verhalen van kandidaten, uit eerste hand, die niet komen opdagen op de eerste werkdag of in hun proeftijd opzeggen omdat ze elders een andere (lees betere baan) hebben gevonden. Dit laatste door zelf te solliciteren terwijl ze een contract hebben ondertekend of al zijn begonnen. Een goed voorbeeld is een werkgever die na drie dagen zijn nieuwe medewerker aan zijn bureau krijgt met de vraag of hij komende donderdag vrij kan zijn. Werkgever vraagt hem naar de reden, waarop medewerker (heel eerlijk of heel dom) aangeeft dat hij dan een sollicitatiegesprek heeft. Werkgever geeft aan dat hij daar dan niet naar toe hoeftomdat hij inmiddels een baan heeft, maar de werknemer geeft aan dat het echt een unieke kans is! Inmiddels is deze kandidaat niet meer werkzaam bij deze werkgever. Lees verder »

In het NRC las ik onlangs een artikel over de arbeidsmarkt in Japan. De Japanse arbeidsmarkt is de afgelopen jaren fors geflexibiliseerd. Een derde van de beroepsbevolking heeft geen vast contract. Arbeidsmarktdeskundigen verwachten dat dat percentage verder zal stijgen tot 40 procent van de beroepsbevolking. Het deed me denken aan een uitspraak van Gary Mathiason, topman bij Littler, het grote kantoor op het gebied arbeidsrecht. Hij voorspelde dat wanneer het economisch herstel in de VS zich gaat vertalen naar meer werkgelegenheid (en de recente cijfers wijzen daar al wel op) de helft van de nieuw gecreëerde banen naar ‘externen’ gaat. De ‘contingent workforce’ noemen ze dat daar: de optelsom van uitzendkrachten, freelancers, consultants, IT-ers, interim-managers, projectleiders en ander personeel dat als zelfstandige, via pay-rolling of als medewerker van een extern bureau wordt ingehuurd.

In beide landen is er nog al wat op de arbeidsmarkt veranderd in de afgelopen 10-15 jaar. Japan stond lang bekend als het land waar er simpelweg geen werkloosheid was. Althans officieel. Bedrijven hadden de sociale Lees verder »