In het NRC las ik onlangs een artikel over de arbeidsmarkt in Japan. De Japanse arbeidsmarkt is de afgelopen jaren fors geflexibiliseerd. Een derde van de beroepsbevolking heeft geen vast contract. Arbeidsmarktdeskundigen verwachten dat dat percentage verder zal stijgen tot 40 procent van de beroepsbevolking. Het deed me denken aan een uitspraak van Gary Mathiason, topman bij Littler, het grote kantoor op het gebied arbeidsrecht. Hij voorspelde dat wanneer het economisch herstel in de VS zich gaat vertalen naar meer werkgelegenheid (en de recente cijfers wijzen daar al wel op) de helft van de nieuw gecreëerde banen naar ‘externen’ gaat. De ‘contingent workforce’ noemen ze dat daar: de optelsom van uitzendkrachten, freelancers, consultants, IT-ers, interim-managers, projectleiders en ander personeel dat als zelfstandige, via pay-rolling of als medewerker van een extern bureau wordt ingehuurd.
In beide landen is er nog al wat op de arbeidsmarkt veranderd in de afgelopen 10-15 jaar. Japan stond lang bekend als het land waar er simpelweg geen werkloosheid was. Althans officieel. Bedrijven hadden de sociale Lees verder »




Recent onderzoek door de Intelligence Group onder ca. 65.000 mensen in 40 landen heeft aangetoond dat
De huidige crisis is eigenlijk een zegen voor de Werving- en Selectiebureaus van Nederland. Ondanks dat men steen en been klaagt over terugvallende omzet en het niet kunnen krijgen van opdrachten, is hun toekomst weer verzekerd voor de komende jaren, zo lijkt het. En dat zonder dat men zich hoeft aan te passen, grote veranderingen hoeft door te voeren of serieus moet gaan bewijzen wat hun toegevoegde waarde is.
Het lijkt wel de ultieme komkommertijd in recruitment. Voor velen is het al het hele jaar rustig, maar meer en meer zie je dat mensen tijd over hebben en besluiten dat bloggen een goede tijdsbesteding is. Mensen die dat tot voor kort niet deden en ook als ze weer een klus hebben het ‘te druk hebben’ om zich daar mee bezig te houden. Jammer, soms zitten er goede meningen tussen die ik graag voor de blogosphere zou behouden. Helaas zie je in de recruitment ook, volgens mij meer dan in veel andere markten, dat men vooral bezig is voor eigen parochie te prediken. Het gaat dan om één onderwerp steeds opnieuw voor het voetlicht te brengen en al het andere af te doen als ‘onzin’. Nu ben ik de eerste die gelooft in visie en respect heeft voor mensen met visie, ook al strookt die niet met die van mij. Een goed onderbouwde visie is altijd leerzaam, helaas ook zeldzaam. Een goed onderbouwde visie is namelijk vooruit kijken, algemene maatschappelijke en technologische trends zien en vertalen naar een specifiek vakgebied. Veel mensen kijken vooral achteruit en werken op basis van ‘ervaringen uit het verleden’, die natuurlijk leerzaam zijn, maar als de historie ons één ding leert is het dat verandering de enige constante is.
Er gaan veel verhalen rond over de arbeidsmarkt voor nieuwe media professionals. Van kandidaten hoor je dat ze niet aan de bak komen, terwijl bedrijven klagen geen goede kandidaten te krijgen. Het leek me dus tijd om eens wat bedrijven te bellen met hun beeld van de arbeidsmarkt op dit moment. Hoe is deze veranderd t.o.v. een half jaar geleden toen de crisis begon? Hoe is het kandidaten aanbod, waar komen de kandidaten vandaan en wat is het niveau van de schoolverlaters als het gaat om online marketing?
Vanuit mijn interesse voor online- en maatschappelijke ontwikkelingen en hun invloed op de arbeidsmarkt valt het mij op dat steeds meer bedrijven op zoek zijn naar een community manager. Onlangs solliciteerde ik zelf op een interim positie als community manager en nu ‘het beestje een naam heeft’ ben ik wat research gaan doen.
Onlangs las ik op
Soms kom je een bericht tegen waar een probleem in wordt genoemd, waar eigenlijk indirect ook meteen de oplossing in zit. Zo ook bij 











