Een beetje specialist voor een project (een software ontwikkelaar, een webdesigner, een tekstschrijver, een marketeer, een hr-specialist) neem je tegenwoordig niet meer in dienst. De benodigde kennis heb je snel en kort nodig. Dus huur je tijdelijk een interim-professional in, maar ja, dan heb je die weer over de vloer. Je kan ook een heel project uitbesteden, maar dan wordt het weer een black-box waar je geen zicht op heb. Dus je verdeeld de deeltaken van een project onder verschillende freelancers die elk hun taak uitvoeren. Waar en wanneer ze maar willen. Het nieuwe werken in optima forma.
Stapje verder. Als je die taken dan toch al outsourced, dan kan je dat net zo goed buiten de grenzen van Nederland doe. Offshoring van hele projecten vind al op grote schaal plaats, meestal via grote partijen die dat organiseren. Maar ook op kleine schaal is het al heel eenvoudig om bijvoorbeeld je huisstijl in India te laten ontwerpen of de bulk van je software in Maleisië te laten ontwikkelen.






Recent onderzoek door de Intelligence Group onder ca. 65.000 mensen in 40 landen heeft aangetoond dat
Het UMCG (Groningen) heeft het voornemen om 14 OK assistenten te werven in India. De SP protesteert, dit keer niet omdat het lokale arbeid in de weg zou zitten, maar omdat het onethisch zou zijn naar India toe waar een tekort is aan verpleegkundigen. Hoewel deze houding van de SP (die toch vooral Nationaal Socialistisch is) me verbaasd, ben ik het eens met de stelling dat je dergelijke landen ook weer niet leeg moet plukken aan talent. Toch geeft de minister van gezondheidszorg in
Nog niet zo heel lang geleden waren er drie centra van kennis in de wereld: Amerika, West-Europa en Japan. Mensen die rond 1970 naar Maleisië zijn geweest omschrijven het land als “een plantage van Groot-Brittanië, met hutten, boerderijen en landarbeiders”. Iedereen die recent naar Kaula Lumpur is geweest weet dat het nu een florerende, moderne, metropool is met een grote dienstensector. Het westen en Japan hebben geen monopolie meer op kennis en dit heeft een grote impact op de manier waarop organisaties zich moeten inrichten.
In mijn dagelijkse praktijk kom ik nogal wat werkzoekers van buiten de EU tegen, geïnteresseerd in een baan in Nederland. Veel van deze kandidaten beschikken over een hogere opleiding en specialisatie in bijvoorbeeld IT, wetenschappelijke disciplines of techniek (engineering). Voor deze categorieën zijn er mogelijkheden om als werkgever een werkvergunning te regelen. Ben je als bedrijf hiertoe bereid, dan vergroot je het potentieel aan gekwalificeerde sollicitanten enorm. Bij deze een globaal overzicht van de mogelijkheden.
Als specialist in werving & selectie van niet-Nederlandstalige werknemers valt het me op dat over deze relatief grote nichemarkt weinig bekend is. In de praktijk bestaat deze markt uit werkzoekers uit het buitenland die geïnteresseerd in een job in Nederland. Vandaag begin ik met een introductie in deze markt, waarbij ik verschillende aspecten de komende tijd op dit blog verder zal bespreken. 











(4,33 van de 5)