Mijn ‘personal branding’ campagne heeft veel teweeg gebracht. Niet alleen in netwerktechnische zin, maar ook bij mijzelf. Ik heb mijzelf gepresenteerd op een heel open manier, maar dat maakt me ook kwetsbaar. Toch reageren veel mensen heel positief en dat doet mijn zelfvertrouwen natuurlijk goed.
Ik heb deze week een eerste gesprek gehad en ik merk een heel belangrijk verschil met hoe het voorafgaand aan mijn campagne ging. De rollen zijn nu ineens omgedraaid. Ik word nu zelf uitgenodigd voor gesprekken en dat heeft een heel belangrijk effect. Ik ‘mag’ niet op gesprek komen, zoals dat door werkgevers vaak zo aardig wordt geformuleerd. Zij ‘willen’ nu graag met mij praten. Dat is gevoelsmatig heel anders als je naar zo’n gesprek toe gaat. De traditionele hiërarchie in een sollicitatiegesprek is op deze manier verdwenen. Het wordt een gelijkwaardig gesprek.




(3 stem(men), gemiddeld: 4,33 van de 5)
Ik kan honderduit schrijven over alle afwijzingen tot nu toe en wat er – in mijn ogen – allemaal beter zou kunnen/moeten. Dat ga ik ook zeker nog doen. Toch heb ik besloten mijn eerste blogje te wijden aan iets wat veel discussie oproept in 

Het verbeteren van je CV kost best veel tijd, maar dan begint het. Het verschilt, dat geef ik direct toe, maar als ik de lijstjes zie die ik moet vullen werken er ambtenaren bij de recruitmentbureau’s..? Als ik er de drie supermarkt-euro per uur voor zou krijgen had ik nog een aardig inkomen.
Toen ik net klaar was met mijn laatste studie was het eerste doel voor mij om erachter te komen in welke branche ik wilde gaan werken. Wilde ik de kant van mijn laatste studie op, de gezondheid, of wilde ik me toch eerst gaan ontwikkelen in de richting van mijn eerste studie communicatie en daarmee gelijk mijn passie voor mode een kans geven. Dankzij gesprekken met verschillende mensen werd me al snel duidelijk dat mijn hart momenteel in de communicatie/pr en modebranche ligt. Dus zocht ik het internet af op zoek naar vacatures die aan mijn wensen voldeden. Helaas was en is de markt momenteel nog steeds niet echt goed voor werkzoekenden en kon ik geen vacatures vinden die mij leuk leken, dus zat er voor mij niets anders op dan mijn strategie aan te passen. Daarom besloot ik om open sollicitaties te gaan sturen. Alleen hoe zou ik dat gaan aanpakken? Welke bedrijven zou ik aanschrijven en hoe zou ik dat doen? 

Mijn naam is Rianne Reyneveld en ik ben net afgestudeerd in de gezondheidswetenschappen. Na zes jaar studeren – ik heb ook de studie communicatiewetenschap afgerond- vind ik het wel eens tijd worden om op zoek te gaan naar een baan. Tijdens deze zoektocht wil ik graag mijn ervaringen en gevoelens als sollicitant met jullie delen en hoop ik op tips en adviezen van jullie kant. Bij deze mijn allereerste blog voor RecTec.
Vanmorgen was er weer een mailtje: wij zijn van mening dat u te zwaar bent voor het gevraagde profiel. Het verwondert me steeds vaker hoe recruiters zich schijnen te moeten bemoeien met mijn gewicht. Ik zit keurig op mijn streefkilo’s verdomme. Gebruik misschien wat meer wijn dan gemiddeld, maar dat is een vak-specialisme van mijn wijngecertificeerde partner. Je moet je vakkennis bijhouden, want anders is je kennis verouderd en dat is ook weer niet goed. Toch?










