Misschien heb ik als voormalig topsporter wat te hoge verwachtingen van het functioneren van de maatschappij. Als olympiër ben ik gewend om alles optimaal te regelen om topprestaties te kunnen leveren. Als sollicitant verbaas ik me toch wel over de manier waarop er met mensen wordt omgegaan die in de toekomst deze prestaties moeten leveren.
Twaalf jaar na het afsluiten van mijn sportcarrière zit ik in een vergelijkbare situatie als toen: iets heel moois is afgesloten en ik ga op zoek naar een mooie volgende stap. Toen vond ik vrij snel een leuke opdracht en die opdracht werd een baan. Echt lang heb ik niet gezocht. De juiste opleiding in combinatie met de meerwaarde die een topsporter in een bedrijf kan hebben als inspirerend voorbeeld.
Nu is het crisis en moet je wat langer zoeken. Er zijn niet zo veel vacatures of opdrachten en er zijn veel gegadigden. De bedrijven hebben het voor het uitzoeken. En zo gedragen ze zich ook. Wat maak je zoal mee? Lees verder »




Mijn zoektocht loopt ten einde. Er staan nieuwe uitdagingen voor mij klaar. Welke dat zijn kan je lezen in mijn volgende blog. Daarover later.
















