The Starfish (zeester) and the Spider (spin) is een boek over organisaties zonder leiders. Een boek dat ook al ‘way overdue’ (het is uit 2006) was om te lezen voor mij en met het oog op mijn eigen nieuwe boek nu eindelijk door mij geluisterd is.

Hoewel het door velen die het niet hebben gelezen is afgedaan als ‘een nieuwe term voor het decentrale organisatiemodel dat we al zo lang kennen’ zitten er wel degelijk nieuwe dimensies aan. Want het gaat niet alleen over centrale t.o.v. decentrale organisatiemodellen, maar ook over open source organisatiemodellen en organisaties zonder leiders. Lees verder »

De afgelopen weken heb ik Freakonomics gelezen (of eigenlijk geluisterd). Een boek waarvan velen in mijn omgeving zeiden: nu pas? Want het is al uit 2005 en dus loop ik wat achter. Maar het blijft de moeite waard en nu heb ik de ‘expanded and revised edition’ kunnen lezen.

Waar gaat het boek over? Het heeft zoals men zelf zegt eigenlijk geen centraal thema, hoewel er misschien toch wel één uit te herleiden is. En dat is precies het thema waarom in mijn optiek elke HR manager en Recruitment manager dit boek ooit gelezen moet hebben. Want het bewijst eens te meer dat je krijgt waarvoor je betaald, maar dat dat niet altijd is wat je bedoeld had. Lees verder »

Nadat ik eerder Outliers van Malcom Gladwell heb gelezen, waar ik in tweevoud een recensie over heb geschreven, heb ik inmiddels ook zijn eerdere boek ‘The Tipping Point’ uit (op CD geluisterd). Een boek veel minder geschikt voor HR en Recruitment, maar als marketeer (ook arbeidsmarkt communicatie marketeer) zeker wel de moeite waard.

Mochten jullie je trouwens afvragen waar ik de tijd vandaan haal al deze boeken te lezen? Simpel, ik koop ze als luisterboek en luister er naar in de file.

The Tipping Point gaat over het omslagpunt dat dingen ineens exponentieel veranderen. Het feit dat hele kleine details ineens kunnen leiden tot hele grote veranderingen. Het punt waar ineens iets gebeurt waar iedereen het over heeft. De, zoals Gladwell het omschrijft, epedimic changes. Een epidemie die uitbreekt ergens en niet te stoppen is. Vaak denken we dat een epidemie iets puur technisch is, zoals een virus. Maar in heel veel gevallen blijkt het meer psychologisch te zijn dan puur technisch.

Lees verder »

Zoals beloofd een tweede deel van mijn boekrecensie van Malcom Galdwell’s Outliers. Deel 1 ging over met name het verkwisten van talent en de 10.000 uur regel. Hierbij is het misschien goed om hier heel kort nog bij stil te staan. Want zoals altijd als een boek een theorie geeft die niet helemaal strookt met ons gevoel zijn er veel mensen die er veel onzin over gaan vertellen.

Gladwell stelt dus niet dat iedereen die 10.000 uur ergens mee bezig is meteen de wereldtop is. Er is wel zoiets als talent, maar hij stelt dat talent maar een beperkte invloed heeft op het eindresultaat. Hij stelt ook dat er zoiets bestaat als voldoende talent. Zo stelt hij dat een IQ van 120 voldoende is om goed op de universiteit te doen, de rest is hard werken. Of je nu een IQ van 120 of 190 hebt maakt dan ineens nog maar heel weinig meer uit. Die 10.000 uur regel is dus niet, zoals door enkele mensen die het boek niet gelezen hebben maar wel commentaar leveren, een regel dat je na 10.000 uur wereldtop bent in alles.

Maar dan het tweede deel van het boek en deze review: cultuur.

Lees verder »

Outliers van Malcom Gladwell, the story of succes is in mijn optiek een boek dat iedereen die bezig is met talent moet lezen. Zelf heb ik het boek net uit, of beter, ben ik klaar met luisteren. Want ik koop mijn boeken tegenwoordig op CD en luister er naar in de file.

Outliers is een wetenschappelijke term die buiten de normale parameters ligt. Een uitbijter noemen Nederlandse statistici die. Maar Malcom Gladwell stelt dat de menselijke outliers die we hebben, de bijzondere, unieke, succesvolle mensen eigenlijk nooit ‘ondanks’ hun afkomst, maar altijd ‘dankzij’ hun afkomst het succes hebben dat ze hebben. En daarmee is het boek vol met voorbeelden, maar ook hele interessante (en bijna enge) zaken waarmee hij aangeeft dat we het gros van onze talenten verspillen. Niet als individu, maar omdat we als maatschappij keuzes hebben gemaakt die ongeveer de helft van onze maatschappij geen kans geven. Ook in Nederland.

Lees verder »