Als je even geen betaalde baan hebt, heb je grofweg drie opties. Trachten te ‘genieten’ van je uitkering en dingen zoeken om voldoening uit te halen, proberen zo snel mogelijk een baan in loondienst te vinden of deze ‘verplichte rustperiode’ gebruiken om je te bezinnen op je toekomst.

Voor de overheid en UWV is het nog steeds het meest duidelijk als iedereen die uit een baan komt en een uitkering heeft, weer naar een andere baan gaat. Maar door allerlei redenen zijn er veel mensen die de verplichte rustperiode te gebruiken om na te denken over het zelf creëren van een ideale baan. Met een kleine 500.000 Nederlanders (nee, het zijn er echt nog lang geen miljoen) die inmiddels als zelfstandige professional een inkomen verdienen, is dat geen rare gedachte. Lees verder »

Dat de aanhoudende werkloosheid sommige mensen soms tot bizarre ingevingen zet, is onderhand geen nieuws meer. En wat steeds vaker gebeurt wanneer mensen lang werkloos zijn (jong én oud) is dat zij een ander beroep willen gaan uitoefenen. Waarschijnlijk iets met de spreiding van kansen.

Nu is het allereerst de vraag waarom ze dat willen. Want het is vaak niet waar hun passie ligt en waar zij ervaring in hebben. Is dit een bizarre of impulsieve ingeving of hebben zij een heel plan opgesteld hoe zij deze carrière-switch willen gaan bewerkstelligen? Eén van de gegevens is in ieder geval dat er in bepaalde beroepsgroepen te veel mensen zitten voor de vraag naar dat specifieke beroep. Lees verder »

De laatste tijd lees ik veel over dat organisaties hoge eisen stellen aan hun nieuwe werknemers. Waar zou die verandering vandaan komen? Waarom deden zij dat vroeger niet of minder? Of deden ze het toen wel, maar viel het niet op? Een aantal legitieme vragen aangezien daar met geen woord over wordt gesproken.

In tijden van crises wordt iedereen scherper. Want je moet letten op wat je binnen krijgt en wat je uitgeeft; meer dan ooit tevoren. Als je van baan wil wisselen moet je ook een aantal overwegingen doen. Kortom, de mens denkt in deze crisis meer na; overdenkt meer. En zoals Wim van den Nobelen altijd zo mooi zegt: recruiters zijn net mensen. Dus ook directeuren zijn net mensen. Dan zouden die dus ook meer gaan nadenken. Niet omdat zij zelf zo weinig te besteden hebben, maar omdat de organisatie ‘zo weinig’ te besteden heeft. Dus gaan zij meer nadenken. Nadenken over wie of wat zij nu eigenlijk zoeken. Hetgeen wat daar uitrolt, is een gewenst persoonsprofiel, wat in de volksmond wordt uitgedrukt als een vacature. Lees verder »

Lang heb ik getwijfeld of ik deze blog moest schrijven. Mijn hoofd zal er ongetwijfeld afgebeten worden, maar toch is het denk ik goed om mijn gedachten hierover eens goed op een rijtje te zetten. Dat doet ik altijd schrijvend en dus is het dan zonde het niet alsnog te delen met de wereld. De werkloze oudere… en wat is dan oud? Laten we 50+ roepen, hoewel 45+ of misschien zelfs 40+ ook in bepaalde gevallen kan.

Geert Jan Waasdorp heeft hier recentelijk al een serie over geschreven in drie delen (lees hier deel 1, deel 2 en deel 3). Nu ben ik het niet vaak met Geert Jan eens, maar uitzonderingen bevestigen de regel zeg maar. Met deze stukken heeft hij vaak wel een punt.

Waar zitten de problemen rondom oudere werklozen? Is het allemaal fair? Wat kunnen ze er zelf aan doen?

Lees verder »

Hoewel er zeker sprake is van grote werkloosheid in Nederland, zit deze voornamelijk in een aantal leeftijdscategorieën. Jongeren, maar zeker ook de ouderen ondervinden hier veel hinder van. Het probleem bij de jongeren is vaak het gebrek aan ervaring, maar ligt het probleem van de oudere sollicitant bij het hebben van te veel ervaring? Lees verder »

Het CBS meldt dat we in april zijn uitgekomen op een werkloosheid van 5%. Dit was slechts een kleine daling van 3.000, maar genoeg om het nu (seizoensgecorrigeerd) op 5% te laten uitkomen.

Europees gezien zitten we daarmee extreem laag, maar we zitten ook aan de ondergrens van de zogenaamde ‘evenwichtswerkloosheid’. Economen hebben namelijk berekend dat tussen de 5% en 6% werkloosheid Nederland een ‘evenwichtige’ arbeidsmarkt heeft.

Lees verder »

Via Twitter werd ik gewezen op dit bericht van de NOS. Een Noorse nieuwslezer die live in de uitzending besluit ontslag te nemen. Al eerder schreef ik over (de hoax) van ontslag nemen als kunstvorm, maar deze lijkt me wel echt te zijn. Voor wie Noors kan, kan de onderstaande uitzending vast verstaan. De verslaggeefster werkt voor de Noorse publieke omroep en is de hoge werkdruk meer dan beu. Dit is volgens haar de manier om haar werkgevers wakker te schudden.

Het is een tijdje niet voorgevallen maar sinds een half jaar zijn ze er weer: de sollicitanten die in een anonieme spam bom in een keer 50 open sollicitatiebrieven versturen. “Geachte heer / mevrouw” staat er dan, “graag doe ik middels dit schrijven een open sollicitatie bij uw opdrachtgevers!” of “Middels dit bericht wil ik kenbaar maken dat ik weer actief op zoek ben naar een nieuwe uitdaging”. Tja dat geloof ik meteen, maar wat doe je met zo’n bericht. Wij gaan als bureau niet op zoek voor kandidaten, daar hebben we ooit voor gekozen en dat gaan we ook niet veranderen. Volgens mij werken de meeste W&S bureaus op deze manier. Lees verder »

Vandaag werd ik gewezen op het blog van Ulrica. Momenteel werkloos en daarmee tewerk gesteld. Op zich ben ik daar altijd voor geweest, mensen die werkloos zijn mogen best hun uitkering verdienen, iets van ervaring opdoen en in een werk ritme blijven. Helaas is, zoals met zoveel in Nederland, het idee goed, de uitvoering dramatisch. Dat blijkt wel uit de blogs van deze vrouw over haar tewerkstelling.

Een stukje uit de eerste blogposting van Ulrica: De bedoeling is dat je ook tijd krijgt om in werktijd te solliciteren en te speuren op internet naar geschikte vacatures, ja je krijgt ook hier een jobcoach toegewezen. Van dit alles komt niets terecht want pc’s mag je niet gebruiken, jobcoach heeft ongeveer 50 mensen te “verzorgen” en aangeleverd werk moet binnen een bepaalde tijd af.

Lees verder »

Ben ik een eeuwige optimist? Misschien wel. Maar de cijfers spreker voor zicht. Het CBS geeft vandaag de cijfers over de werkloosheid weer en die is op 5% gebleven (in juli-september), net als een kwartaal  eerder.

Het CBS presenteert de cijfers als ’110.000 werklozen meer’, maar dat is t.o.v. de 3,7% van een jaar eerder. We zitten dus nog op de 5% werkloosheid, bekend als ‘de evenwichtswerkloosheid’. Dat is het punt waar er zowel aan vraag (werkgevers) als aan aanbod (werkzoekende) geen extreme overdaad is dat de arbeidsmarkt redelijk in balans is.

Lees verder »