Wat zou het toch geweldig zijn als we recruitment op de agenda van de Raad van Bestuur krijgen heb ik al vaak gehoord. Een stabiel personeelsbeleid, visie naar de toekomst waarbij personeel zo’n belangrijk element is, etc. etc.

In Amerika is dat al het geval, zeker bij een hele serie technologie bedrijven, zo blijkt. Steve Jobs bemoeide zich met het individuele personeelsbeleid, zo blijkt nu uit stukken die publiek zijn geworden. Hij schreef namelijk de directeur van Google (Eric Schmidt) aan dat ze moesten stoppen met het benaderen van één van zijn top techneuten, zoals afgesproken. Schmidt gaf hieraan gehoor wat de betreffende recruiter bij Google zijn baan heeft gekost.

Ook de hoogste baas van Intel bemoeide zich met de affaires, hij sloot namelijk ook met Schmidt van Google een deal over het niet wegkapen. Dit alles blijkt nu uit de rechtzaak die gevoerd wordt vanuit veel werknemers die honderden miljoenen claimen wegens de illegale prijsafspraken, waar we vorige week al over bericht hebben.

Lees verder »

In Nederland kennen we het begrip prijsafspraken en ongeoorloofde monopolievorming vooral van de bouwfraude. In Amerika is er al enige tijd een grote zaak gaande rondom technisch personeel. Huh? Kan je dan prijsafspraken maken over personeel? Ja, dat kan. Eerder schreven we al over het mededingingsonderzoek en de mijoenenclaim die dat tot gevolg had. Nu zijn er eindelijk ook documenten openbaar gemaakt waarin het bewijs wordt geleverd.

Lees verder »

Vorige week was ik in Eindhoven in het Pieter van den Hoogenband zwemstadion, als onderdeel van een ‘Eindhoven Tour’ die ik kreeg.

In dit complex traint het gros van de Nederlandse zwemtop (mannen en vrouwen) en overal hangen ook banieren van de toppers die er actief zijn. De toptrainers komen er graag, maar het staat ook open voor het grote publiek. Je kan je baantjes trekken waar ook de gouden plakken worden verdeeld.

Op zich is dat niet iets heel bijzonders, maar door ergens hele goede faciliteiten te bieden zie je dat de top elkaar opzoekt. Veel van de top zwemmers en zwemsters willen daar trainen, omdat de anderen daar trainen. Dat zie je eigenlijk op veel plekken in de sport terug. Wat ik me nu afvraag is: waarom vertalen we dat niet naar het bedrijfsleven? Lees verder »

Bij werven denken we vaak vooral aan extern werven op de arbeidsmarkt. Tevens hoor ik vaak veel recruiters zeggen: we werven met de achterdeur open, want het talent vertrekt.

Logisch, als je bedenkt hoe we met ons eigen talent omgaan. Eerder schreef ik hier op HNWb.nl al een stukje over. We hebben in Nederland een cultuur waarbij we denken dat alles van buiten beter is, we mensen van buiten vaak meer vergeven en extra kansen geven.

In het stuk op HNWb trok ik een aantal sportvergelijkingen. Ook daar zien we dat namelijk terug. Een speler als Dirk Marcellis bij PSV moest weg want hij kon het niveau niet aan. Wie spelen daar nu? Manolev, Marcelo en Derijk. Zijn die nu echt beter? Ik betwijfel het.

Lees verder »

Gisteren gaf ik enkele video voorbeelden van hoe processen te vergelijken zijn met offline gedrag. Ongetwijfeld hebben veel mensen er hartelijk om gelachen, ondanks dat bij menigeen het zelf zo gebeurt.

Toch is het niet enkel de processen die verkeerd lopen. Ook ons eigen gedrag is erg vreemd in veel gevallen. Ik heb hier vorige week een verhaaltje over verteld op een bijeenkomst over netwerken. Ik vraag me al jaren af waarom we ons online zo asociaal gedragen, als je het vertaald naar offline. Ik praat niet over het typische anoniem gescheld, maar over de dingen die de meeste van jullie ook doen.

Lees verder »

In het weekend lees ik vaak het Financieel Dagblad, waar in de zaterdag editie ook altijd enkele carrière stukken staan. Niet dat ik het daarom lees, ze vallen namelijk meestal erg tegen ondanks dat ze elementen aan de kaak stellen die elders niet worden gebracht.

Dit keer viel me echter iets op. Er stond een stukje in over vrouwen als commissarissen. Leuk stukje waarbij vooral geageerd werd tegen het feit dat veel oude mannenbolwerken nog bestonden en die niet zomaar hun macht opgaven. Terecht denk ik, maar vervolgens viel me iets anders op, namelijk de opinie pagina.

Lees verder »

Nee, ik heb het niet over het voetbal, waar we elkaar niet zoveel ontlopen. Ik wil het hebben over de verschillen tussen Nederland en Spanje op de arbeidsmarkt. Verschillen die nog vele, vele jaren, generaties mogelijk zelfs, zullen doorwegen.

Nederland kent een werkloosheid van rond de 5%, Spanje van boven de 20% en een jeugdwerkloosheid van 49%. De helft van alle jongeren is daar dus werkloos!

Lees verder »

Twee weken geleden had ik er al een Engelstalig artikel over geschreven, maar tijd voor een Nederlandse vertaling. Twee mensen voor wie ik groot respect heb in deze branche en die beide bijzonder vaak gelijk hebben gehad hebben een tegengestelde mening. Kevin Wheeler stelt dat bureaus de toekomst hebben, RPO het helemaal gaat worden en vraagt zich af of we in de toekomst nog wel corporate recruiters nodig hebben. Matthew Jeffery maakt in zijn artikel recruitment 4.0 het statement dat de bureaus ten dode zijn opgeschreven. Bedrijven zullen zelf gaan werven.

Twee tegenstrijdige meningen van twee mensen die veel bereikt hebben en vaak gelijk hebben gehad. Ze kunnen toch niet beide gelijk hebben? Of toch wel?

Lees verder »

Recruitment is sales hoor ik veel recruiters nog wel eens zeggen. Recentelijk ook in de comments op het recruitment 4.0 blog van Matthew Jeffery op ERE. Nu heeft recruitment bepaalde elementen van sales in zich, maar het is zeker geen sales. Er zitten namelijk een aantal hele grote, fundamentele, verschillen tussen recruitment en sales.

Zoals hopelijk bekend haal ik veel van mijn inspiratie uit de ‘normale’ marketing en sales. Ik praat veel met conversie specialisten en E-Commerce managers die weinig met recruitment te maken hebben (behalve dat ze meestal teleurgesteld zijn over de interne afdeling) en dan komen we tot interessante conclusies waarom recruitment zeker kan leren van E-Commerce en sales, maar het ook hele grote verschillen heeft.

Lees verder »

De afgelopen weken hebben we veel publiciteit gekregen voor de werkwijze Nobelisme, links en rechts omschreven als belonen 2.0 en in enkele discussies werd er zelfs een vergelijking getrokken naar  (HNW). Nu is er voor iedere vergelijking iets te zeggen, laat er maar een statisticus op los en je krijgt altijd ergens gelijk, althans in theorie, maar deze redenering raakt niet de kern van Nobelisme. Nobelisme is geen model, geen instrument of truc, het is een manier van denken, van handelen. Vrijheid, integriteit en openheid, dat zijn cruciale zaken.

Is het niet vreemd dat wij diensten kopen waarvan we niet weten of deze voor ons werken? Waarbij we geen enkele garantie krijgen op succes? Lees verder »