Een veel gehoorde klacht van bedrijven is dat CV’s zo standaard zijn. Dat mensen, zeker in de nieuwe media en creatieve industrie, zich niet durven presenteren. Daarom is het verfrissend om een CV tegen te komen die dat wel is, in dit geval die van Marloes ‘marlooz’ Veldhuizen. Een freelancer, maar misschien een voorbeeld? Ik ben bevooroordeeld in dit geval, ik ken Marloes al een tijdje en ik ben één van die namen die in d’r nieuwe macbook staat (lees de CV om dat te begrijpen).

Hoe dan ook, ik vind hem mooi gemaakt. Visueel goed met veel foto materiaal dat relevant is. Een stukje visie (over Twitter) in een verhalende vorm. Tekst is goed vorm gegeven dat ondanks het verhaal het goed leesbaar blijft.  Links naar alle online plekken om een goed beeld te krijgen van de persoon en het voorkomen van naamsverwarring. Natuurlijk zou een filmmaker iets met film moeten doen, maar dat is zo lastig als je het op papier wilt sturen.

Maar ik ben bevooroordeeld, dus ik ben benieuwd wat de recruiters die dit blog lezen er van vinden en of ze nog tips hebben voor haar.

marloozbio

Ik schreef al over de youtube sollicitatiebrief en op Marketingfacts een iets uitgebreidere post met andere Nederlandse voorbeelden. Op HRlog zag ik ook al een post van een Nederlandse copywriter die ook leuk bezig is, en nu mailt hij me ook met de vraag wat ik er van vind. Nou, iemand die zich onderscheidt is natuurlijk super.

Lees verder »

Je kan gewoon een motivatiebrief sturen, maar ik zeg hier wel vaker, je moet laten zien ook in je CV wat je in petto hebt. Zoals de creatieve CV’s van creatieven. Een nieuwe media marketeer die een brief schrijft? Ik weet het niet. Maar als je passie ook muziek is, waarom geen cover letter video op Youtube?

Met dank aan Paul van Veenendaal voor de tip.

Online identiteit is iets lastigs. Ik heb er niet voor niets een boek over geschreven en geef er regelmatig lezingen over. Maar wat elke keer terug komt, in mijn boek, mijn lezingen en de vragen uit de zaal is dat het zo verdomd lastig is om eenduidig te zijn. Want dat wat ik denk bij een bepaalde zin, een bepaald plaatje, een foto, kan iemand anders heel anders zien. Ik gebruik altijd het (waar gebeurde) voorbeeld van een sessie die ik had met het Nederlandse MT van een grote multinational over sociale netwerken.

Op het eind van de sessie (met allemaal 50 plussers) zei man A: ‘Maar waar we het nu nog niet over gehad hebben, is waar Hyves zo handig voor is, het checken van sollicitanten. Want als iemand er dan steeds met bier op de foto’s op staat en zijn krabbels gaan over stappen, hoeft hij bij mij niet meer te komen, dat is een lapzwans. Waarom zijn collega (die naast hem zat) zei: oh, stuur die voortaan door naar mij. Is namelijk totale onzin dat het een lapzwans is, maar die blijven tenminste gezellig op onze vrijdagmiddag borrel’.

Afgelopen week kreeg ik tijdens een lezing de vraag: maar hoe weet ik nu hoe mensen mij zien? Daar is dus een soort van oplossing voor: watvindikvanjou.nl (onderdeel van ikki). Lees verder »

Op het blog van Jeremiah Owyang (zie hier mijn interview met hem op CSN) kwam ik de volgende zeer interessante gedachtengang tegen. Is het mogelijk om crowdsourcing cq. wisdom of the crowds in te zetten voor het bepalen van iemands functieprofiel? In andere woorden, zijn er functies (nee, niet allemaal natuurlijk) waar je de community om je bedrijf heen zou moeten vragen wat die functie zou moeten zijn? Er zitten aan een dergelijke ultieme 360 graden strategie een paar leuke aspecten:

Lees verder »

Na een lezing over personal branding raakte ik in gesprek met iemand die er niet echt in geloofde, die sociale media en dat relaties onderhouden via het internet. Als recruiter vond ze het maar vluchtige relaties, ze bouwde liever aan inhoudelijk sterke relaties. En het vluchtige van dingen als twitter, linkedin en blogs dat was toch niet aan haar besteed. Ik verbaasde me over deze uitspraak, want ik begreep niet waarom het vluchtig was. Ik vroeg haar dus hoe vaak ze contact had met haar kandidaten. Vaak was het antwoord. Een begrip dat ik een beetje vaag vond, dus doorvragend kwam het op ‘ik spreek elke kanidaat in mijn eigen bestand minimaal elk half jaar’. Ik zei dus dat ik de meeste van mijn relaties dagelijks of wekelijks ‘spreek’, door Twitter, e-mail, linkedin, via reacties op mijn blogs, etc. En natuurlijk zie ik de meeste mensen ook regelmatig face-to-face. Sterker nog, ik zie veel mensen juist vaker face-to-face dan daarvoor, dankzij met name Twitter. Hoezo dat? Lees verder »

Waarom zou je aan personal branding moeten doen? Waarom wordt je naam en reputatie steeds belangrijker? In het boek personal brand.nl hebben we allerlei redenen al gegeven, maar niets is zo sprekend als voorbeelden uit de praktijk.

Een rekening van $ 11.000 van een bekende Amerikaan (die het populaire ‘nerd’ programma Mythbusters op Discovery doet) werd verscheurd vanwege zijn tweets. Zoals hij zelf al aangeeft zou dit niet enkel voor de bekende mensen moeten zijn, maar voor iedereen. Dat zal deels gebeuren denk ik, door de macht van de social media, maar deels zal het altijd een privilege blijven voor de ‘bekende’. Maar daar zit wel een issue, het begrip bekend wordt steeds ruimer. Lees verder »

Natuurlijk ben ik bevooroordeeld, want ik geloof heilig in personal branding. Jezelf laten zien, op allerlei manieren. Eén manier is in je CV. Dat kan digitaal, via Ikki of als je een beetje technisch bent via een eigen site zoals Joery Bruijntjes laat zien.

Wat belangrijk is, is dat je laat zien waar je voor staat. In het ene beroep is dat natuurlijk makkelijker dan het andere. Creatieven, zoals designers, kunnen bijvoorbeeld heel goed in hun CV laten zien waar ze voor staan. Idealize heeft een prachtige samenvatting gemaakt van 30 CV’s van creatieven, die meteen hun statement ermee maken. Nieuwe media marketeers en recruiters zouden meer naar Joery’s social CV moeten kijken, programmeurs zouden een mooie site kunnen maken en zo zijn er nog vele mogelijkheden te bedenken. Ik weet dat toen Huub het boek een onweerstaanbaar CV schreef hij veel reacties heeft gehad van recruiters die zeiden: ja, daar ben ik van gecharmeerd. Ik ben benieuwd, krijgen de recruiters die dit blog lezen regelmatig bijzondere CV’s en hoe reageer je daarop?

De Edelman trust barometer is een onderzoek dat al 10 jaar lang gedaan wordt naar het vertrouwen in bedrijven en organisaties. Hoewel even gechargeerd en erg kort samengevat zien ze al jaren een dalend vertrouwen van het algemene publiek in bijna alles dat organisatie is, bedrijven, overheid, etc. Het vertrouwen in mensen daarentegen stijgt daarentegen.

We hebben nu natuurlijk turbulente tijden achter de rug, waar het vertrouwen zeer sterk gedaald is in met name de financiële sector. Dat is niet onlogisch, maar het onderzoek laat dit jaar een paar hele mooie en essentiële zaken zien voor recruitment en HR.

Lees verder »

De andere kant van werven via LinkedIN is natuurlijk een baan vinden via LinkedIN. In deze tijden voor voor mensen misschien wel zo belangrijk. En op het Linkedin blog kom je soms hele leuke, eenvoudige manieren tegen hoe je dat als werkzoekende kan aanpakken. Lees verder »