Screen Shot 2015-02-23 at 18.58.43Gisteren schreef ik al over de cijfers in het Monster Year Rapport. Vandaag wil ik het eerste interview belichten, dat met prof. dr. Frank den Butter, hoogleraar Algemene Economie aan de Vrije Universiteit.

In het interview stelt hij twee dingen waar ik mijn licht op wil laten schijnen. Het eerste is een hoger loon als oplossing voor beroepen met schaarste. Het tweede is de verkeerde baankeuze en hoe daarmee de frictie op de arbeidsmarkt verkleind kan worden.

Twee interessante, en boute, stellingen. Hoger loon leidt tot minder schaarste en wencontracten als verlaging van de frictie.

Hoger loon

De eerste uitspraak is een controversiële. Hij kwam ook ter sprake in de ronde tafel (welke ook besproken wordt in het rapport). Mijn mening daarin stond haaks op die van de andere in de groep (en ook haaks op die van de meeste mensen in Nederland). Ik ben het namelijk helemaal met dhr. Den Butter eens.

Een hoger loon leidt tot meer instroom in een bepaald beroep. Niet direct, maar wel op de middellange termijn. Dat zie je bijvoorbeeld ook in de sport terug. Kijk maar eens waarom Nederland zoveel goede schaatsers heeft. Het is onze cultuur, ja. Maar… in Nederland is er ook serieus geld mee te verdienen. Dat komt omdat het onze cultuur is, maar het is een zelfversterkend vermogen. Goede sporters zijn dat vaak in meerdere sporten. Die kunnen vaak meerdere kanten op. Je ziet dus dat een land met een topsportcultuur in een bepaalde sport, daar ook vanwege sponsorbelangen serieus geld voor kan betalen, waardoor meer sporters zich tot die sport voelen aangetrokken.

De verhalen uit de financiële wereld zijn op dit gebied zeer duidelijk. Daar betaald men ongelofelijk veel voor kwalitatieve analisten. Mensen die ook bruggen kunnen ontwikkelen. Wie ooit de film Margin Call heeft gezien weet wat ik bedoel. Een miljoenen verdienende analist zit op een bepaald moment te mijmeren… ooit ontwierp hij een brug die ervoor zorgde dat elke dag duizenden mensen kilometers minder hoefde om te rijden. De miljoenen uren per jaar aan tijd die mensen nu met hun gezinnen kunnen besteden. De miljoenen kilo’s minder CO2… hij ruilde het in voor meer geld bij een bank.

Het gaat in veel gevallen niet om het geld ‘an sich’. Onderzoek wijst uit dat als we meer dan 60.000 euro per jaar gaan verdienen we er niet gelukkiger van worden. Het gaat om het respect dat er van uit gaat. In een transactie werk voor geld is het geld het respect dat een werkgever geeft. Als een manager meer verdient dat een medewerker, streeft die medewerker er naar manager te worden, ook al moet hij dan alles doen waar hij een hekel aan heeft, terwijl zijn huidige werk hem veel genoegdoening geeft. Het is het respect dat er van uit gaat.

Beloon dus wat je belangrijk vindt.

Wencontracten

Een ander punt waar Den Butter het over heeft is de ‘hoge transactiekosten’ bij het aannemen van personeel. Wervingskosten, inwerkkosten en dan misschien een mis-hire. Daarom stelt hij dat wencontracten misschien een goede oplossing zijn. Daarnaast stelt hij dat het standaardiseren van zoekprocessen kan helpen. Ook stelt hij dat ‘big data’ wel kan helpen bij het vinden, maar niet bij het matchen.

Hier ben ik het mee oneens.

Ik deel zijn analyse dat in het huidige proces heel veel mis zit. De analyse wat er mis is, is echter anders. Hij stelt dat het meer moet standaardiseren. Ik zou juist zeggen dat je dat minder moet doen. Elke functie is anders. Elke afdeling is anders. De zogenaamde ‘cultuur’ van een organisatie is volledig afdelingsspecifiek. Alles dat je dus probeert te standaardiseren gaat volgens mij mis.

Wat je wel kan doen is technologie inzetten om die verschillen in kaart te brengen. Ook kan je mensen beter meten in het selectieproces. Kwaliteit laat zich niet vangen in een CV, niet in een portfolio, maar in goede testen en analyses van data. Daar moet je op selecteren. En ook cultuur is voor een heel groot deel te vangen in data, echt.

Wencontracten… ik weet het niet. We hebben al een proeftijd, die gebruiken we ook bijna nooit. Als je wilt dat iemand meteen productief is, neem je een Z(Z)P’er. Als je iemand in loondienst wilt, moet je die persoon de mogelijkheid geven echt zijn draai te vinden. Ja, dat kost tijd en geld. Ja, dat zijn transactiekosten die de frictie op de arbeidsmarkt verhogen. Echter, de oplossing is er al: de Z(Z)P’er.

 

Over de Auteur

Bas van de Haterd Bas van de Haterd is professioneel bemoeial. Hij helpt organisaties met het begrijpen van social media en de gedragsveranderingen die dit met zich meebrengt op het gebied van de arbeidsmarkt. Organisaties huren hem in voor het verzorgen van inspirerende lezingen over de toekomst van de arbeidsmarkt, trainingen over het gebruik van social media voor recruitment of het opzetten van een recruitmentsite. Hij is tevens co-auteur van Personal Brand.nl en auteur van Werken Nieuwe Stijl. Hij is te bereiken op bas@vandehaterd.nl


202 views | Reageer (0 reacties)

vandehaterd @ Twitter

Outdoor Recruitment

Wat voor personeel mik je op met zo'n poster op de deur?Wethouder van Verkeer & Vervoer Jeannette Baljeu doopt onderzeeboot RETOnderzeeboot RET rijdt door de straten - wereld haven dagen 1 - maximumMis de boot niet - onderzeeboot RET - maximumKapitein van deze lijn - onderzeeboot RET - wereld havendagen - maximum73764129Werving 1#or manpower ad. Crisis is over#or avans 2#or op anavs 1De ideale (bij)baanlandmacht_tram_08

Categoriën