irritatieRecruiters hebben een imago probleem. Hoewel velen dit zullen ontkennen. Als ik hierover spreek of blog komen er altijd reacties in de trend van ‘natuurlijk zitten er enkele slechte elementen in de sector, welke sector heeft dat niet?’. Of een reactie als ‘nou, daar merk ik niets van bij mijn klanten’. Dus het wordt afgedaan als onzin.

Hoewel er een verschil is tussen het imago van corporate recruiters en bureaurecruiters merk ik dat dat verschil steeds kleiner wordt. Steeds vaker worden ze door individuen op een hoop gegooid. Niet geheel correct, maar wel iets om rekening mee te houden. Recruiters zijn een noodzakelijk kwaad. Niet voor iedereen, zeker niet, maar wel voor een steeds groter groeiende populatie.

Enkele feiten en anekdotes en wat we er aan kunnen doen…

Ik herinner me een onderzoek van Intelligence Group jaren geleden waarin 40% van de hoger opgeleiden aangaf niet te solliciteren als er een W&S bureau bij betrokken was. Men ging op zoek naar de partij achter de vacature en als deze niet vindbaar was of de kandidaat alsnog doorverwees haakte ze af.

Een paar andere voorbeelden

Als niet recruiter (ik adviseer enkel bedrijven op het gebied van recruitment, maar ik doe veel meer) kom ik ook op veel andere plekken. Zo was ik enkele jaren geleden op een groot congres over online media. Een man vroeg me wat ik deed, ik gaf aan dat ik bedrijven hielp hun recruitment beter te doen, hij draaide zich spontaan om en liep weg. Ik zei: hoho, ik ben geen recruiter en toen draaide hij zich weer om en vroeg: wat doe je dan, want daar wil ik niets mee te maken hebben. Opvallend genoeg, de man was zelf bankier, waarop ik daarna het gesprek snel beëindigd heb.

Ook kreeg ik in het verleden regelmatig uitnodigingen voor evenementen waarop expliciet stond: verkopers en recruiters zullen geweigerd worden aan de deur…

Tot slot was ik ooit op een investeerdersbijeenkomst, een soort Dragons Den. Ik sprak met enkele bevriende investeerders over een idee dat ik toen had. Het zou het werven door corporates makkelijker moeten maken. Een ondernemer / investeerder vroeg me: dus hiermee verwacht je de W&S bureaus dwars te zitten? Ik zei ja. Hij zei: ik investeer 10.000 euro. Ik vroeg hem: wil je niet eerst weten wat het business model is? Nee, als ik de W&S bureaus ook maar iets dwars zat, was het hem elke euro waard.

Waarom dit imago?

Ik hoor vaak dat er enkele slechte partijen zijn die de markt verstoren. Helaas zijn er enkele hele dramatische inderdaad die heel slecht bezig zijn, maar er zijn ook heel veel die ook verre van fatsoenlijk zijn. Dus nee, er zijn niet ‘enkele vervelende partijen’, er zijn vrees ik slechts enkele witte raven. Het probleem is dat veel partijen hun eigen gedrag als uitgangspunt nemen, als normaal en acceptabel bestempelen (niemand vind zichzelf een crimineel toch?) en dan zijn er doorgaans slechts enkele die het veel slechter doen.

Het probleem is echter dat dit begrip van ‘normaal’ door kandidaten (en de niet klanten) vaak als heel anders ervaren wordt. Een paar voorbeelden.

Jaren geleden ging ik ‘undercover’ op Monsterboard. Ik gaf in deze CV expliciet aan dat ik geen interesse had in detacheringsbureaus. Toch benaderde 10 detacheerders mij. Dat zijn dus corporate recruiters (ze nemen iemand immers direct in dienst) die geen respect hebben voor de wensen van de kandidaat. Voor de goede orde, geen van deze detacheerders maakte ook maar een opmerking over mijn expliciete wens om niet via detachering te werken.

Dit was overigens volledig vergelijkbaar toen een vriend van me boven zijn CV heeft gezet: geen W&S bureaus. Ook die mailde gewoon. Slechts 1 had daar het fatsoen om iets te zeggen van: ik heb het gelezen, maar ik bewijs graag dat ik anders ben. De rest, geen respect voor de wensen van de kandidaat.

Maar dan is er nog zoiets als de wet! Iets waar we ons allemaal in Nederland van dienen te vergewissen (geen kennis van de wet is geen excuus deze te breken) en ons aan te houden. Recruiters, en dan met name bureaus, schijnen dit optioneel te vinden. Zo doet nagenoeg geen recruiter ooit een check in het ‘bel me niet register’. Dit moet natuurlijk alleen na hunting (niet als iemand zijn telefoonnummer expliciet op een CV vermeld), maar gebeurt nooit.

Een andere wet die volledig optioneel schijnt te zijn volgens veel recruiters is de wet bescherming persoonsgegevens. Zo bleek recent ook uit een reactie op mijn zeldzame ‘aan de schandpaal’. Persoonsgegevens mag je pas in je ATS opslaan als iemand daar toestemming voor geeft. Dus als iemand je zijn CV toestuurt, upload via de site of het contact bevestigd. Je mag dus niet zomaar uit een CV database van bijvoorbeeld Monsterboard deze overzetten naar je eigen ATS. Dit heeft vervolgens ook niets met professionaliteit te maken, sterker nog, als jij je processen zo hebt ingericht dat je zo werkt (en dus de wet aan je laars lapt) durf ik je wel extreem amateuristisch te noemen. Interessant in deze reactie was ook dat deze persoon vond dat het ‘verwijderen van gegevens’ (wettelijk verplicht bij verzoek) onwenselijk en soms technisch onmogelijk was. Dit is natuurlijk je reinste krankzinnigheid. Je aan de wet houden is onwenselijk of technisch onmogelijk?

Niet werkbaar

Argumenten die ik vaak hoor is dat al deze regels ‘onwerkbaar’ zouden zijn. Vreemd, dat je je processen blijkbaar zo inricht dat je de wet overtreed, elke dag opnieuw, en dan verbaasd bent over je imago probleem. Want voor heel veel gewone mensen, niet werkzaam in de recruitment, is het wel gewoon werkbaar. Je moet alleen even goed nadenken over hoe je het dan aanpakt.

Imagoprobleem

Waarom zien recruiters zelf dan zo weinig van het imagoprobleem? Simpel, ze hebben een machtspositie. Klagen over een procedure leidt tot het feit dat je niet meer in aanmerking komt. Niet tot verandering. Dus klaagt niemand.

Ook is het niet bij iedereen zo. Je weet niet wat je niet weet in de meeste gevallen. W&S bureaus spreken geen mensen die een grote hekel aan ze hebben. Noch aan klant kant, noch aan kandidaat kant. Die reageren namelijk niet.

En natuurlijk zijn er witte raven. Er zijn bureaus die het echt goed doen. Het grote probleem is dat recruiters naar zichzelf kijken zoals ook bankiers dat doen. Wij doen niets mis, want zo werkt het nu eenmaal. Ik ben helemaal niet verkeerd bezig, want zo doe ik het al jaren. Zoals geen enkele bankier zichzelf ook maar voor het minste of geringste verantwoordelijk voelt voor de kredietcrisis, voelt geen recruiter zich verantwoordelijk voor hun imago probleem. Het is niet anders, maar dat wil niet zeggen dat het niet bestaat.

Over de Auteur

Bas van de Haterd Bas van de Haterd is professioneel bemoeial. Hij helpt organisaties met het begrijpen van social media en de gedragsveranderingen die dit met zich meebrengt op het gebied van de arbeidsmarkt. Organisaties huren hem in voor het verzorgen van inspirerende lezingen over de toekomst van de arbeidsmarkt, trainingen over het gebruik van social media voor recruitment of het opzetten van een recruitmentsite. Hij is tevens co-auteur van Personal Brand.nl en auteur van Werken Nieuwe Stijl. Hij is te bereiken op bas@vandehaterd.nl


991 views | Reageer (7 reacties)
  • Saskia

    @Bas, In het lijstje je niet aan de wet houden mis ik nog het lukraak meewerken van recruiters aan “leeftijdsdiscriminatie”. Dit neemt namelijk echt schandalige vormen aan en wordt door recruiters op vele verschillende manieren “verpakt” maar soms ook ronduit toegegeven.

  • Discriminatie is helaas inderdaad ook een probleem Saskia, daar heb je helemaal gelijk in. Overigens doen we dat allemaal (onbewust), maar is het soms het meest merkbaar bij recruiters omdat we er daar het meest op letten.

    We moeten overigens wel opletten dat we niet alles op discriminatie gooien. Zo was ik recent bij een partij waar iemand ook vond dat ze gediscrimineerd zou worden vanwege een achternaam en ze niet geloofde dat de grote spelfouten in haar brief de echte reden waren. Neemt niet weg dat er inderdaad regelmatig wordt gediscrimineerd, ook op leeftijd.

  • Jan Piet

    een ander groot probleem dat bijdraagt aan het negatieve imago van zowel de corporate als de bureau recruiters is het chronische gebrek aan normaal fatsoen. Fatsoen om een kandidaat netjes af te wijzen en de tijd te nemen om uit te leggen waarom dit is gebeurd. Als kandidaat/sollicitant overweeg je om je een aantal jaren aan te bieden aan een bedrijf, dat is nogal een stap.
    Ik verbaas me dan over over de arrogantie waarmee kandidaten worden afgewezen, als ze uberhaupt al iets horen….
    Om ons image te verbeteren ( ik ben een headhunter) moeten we daar een begin mee maken en heel snel.
    Jan Piet van der Plank (executivesonline.nl)

  • Eens, nu moet ik zeggen dat het vorige jaar aan de corporate kant een stuk beter ging al. Als ik naar de cijfers van Digitaal-Werven kijk: meer bedrijven gaven een reactie en die was inhoudelijk ook nog beter. In tijden van meer sollicitaties per vacature. Er zit dus verbetering in. Echter, elke non response (18% vorig jaar) is er een te veel.

  • Ik denk dat recruiters vooral overbodig zijn. Dat zal niet helpen bij hun imago, maar vooral is het feit dat je er niet omheen kunt veel ernstiger dan hun imagoprobleem. Ik ga niet al mijn argumenten herhalen die ik in mijn artikel noem, klik hiervoor op mijn naam, maar samengevat kun je stellen dat recruiters maar wat aanrotzooien en meerdere kandidaten (bij dezelfde opdrachtgever) aanbieden, zodat die volgens mij de selectie beter zelf had kunnen doen.
    Daar bovenop komt dan nog “het chronische gebrek aan normaal fatsoen” en “de arrogantie”, zoals Jan Piet van der Plank het noemt, maar dat is voor mij niet het belangrijkste.

  • Bas

    Ik wil bij deze aangeven: Pas op welke gegevens je opstuurd en wat voor belangrijke documenten zoals kopie paspoort en cv’s je aan iemand geeft. En als je het geeft zet altijd de datum, handtekening en aan wie je het geeft op de papieren. Gevaarlijke mensen vaak en niet te vertrouwen, zowel de kleine als de grote werving en selectie bureaus. Veel geld willen ze aan je verdienen en het intresseerd ze verder helemaal niks. Vooral mensen die het steeds niet lukt een baan te krijgen of een opdracht. Kijk ook zelf bij de bedrijven naar vacatures.

  • @Bas,
    Wat kunnen ze met een kopie van je paspoort? Bedoel je identiteitsdiefstal? Dat zou dan een zware beschuldiging zijn aan het adres van werving- en selectiebureau’s.


vandehaterd @ Twitter

Outdoor Recruitment

Wat voor personeel mik je op met zo'n poster op de deur?Wethouder van Verkeer & Vervoer Jeannette Baljeu doopt onderzeeboot RETOnderzeeboot RET rijdt door de straten - wereld haven dagen 1 - maximumMis de boot niet - onderzeeboot RET - maximumKapitein van deze lijn - onderzeeboot RET - wereld havendagen - maximum73764129Werving 1#or manpower ad. Crisis is over#or avans 2#or op anavs 1De ideale (bij)baanlandmacht_tram_08

Categoriën