ToBsport op de arbeidsmarkt

Door Gastblogger op 29-04-2013 12:35.

zwemmer winnaarMisschien heb ik als voormalig topsporter wat te hoge verwachtingen van het functioneren van de maatschappij. Als olympiër ben ik gewend om alles optimaal te regelen om topprestaties te kunnen leveren. Als sollicitant verbaas ik me toch wel over de manier waarop er met mensen wordt omgegaan die in de toekomst deze prestaties moeten leveren.

Twaalf jaar na het afsluiten van mijn sportcarrière zit ik in een vergelijkbare situatie als toen: iets heel moois is afgesloten en ik ga op zoek naar een mooie volgende stap. Toen vond ik vrij snel een leuke opdracht en die opdracht werd een baan. Echt lang heb ik niet gezocht. De juiste opleiding in combinatie met de meerwaarde die een topsporter in een bedrijf kan hebben als inspirerend voorbeeld.

Nu is het crisis en moet je wat langer zoeken. Er zijn niet zo veel vacatures of opdrachten en er zijn veel gegadigden. De bedrijven hebben het voor het uitzoeken. En zo gedragen ze zich ook. Wat maak je zoal mee?

Geen communicatie

Op een in het weekend verstuurde sollicitatie krijg ik vrijwel direct een persoonlijk bericht dat ik maandag xx februari (een week later) te horen krijg of ik uitnodigt wordt voor een gesprek. Die maandag blijft het stil. Op dinsdag ook. Op woensdag trek ik aan de bel. Op donderdag hoor ik dat ze bijzonder veel brieven hebben gehad en daarom nog niet klaar zijn met de selectie. Prima, maar stuur dan op maandag iedereen even een mail?

Afspraken niet nakomen

Een ander voorbeeld: ik voldoe aan alle functievereisten, daar zijn we het in het gesprek over eens. Vooraf is al over een salarisindicatie gesproken en ik zit aan de bovenkant van de range. Ik ontvang een mail waarin wordt aangegeven dat andere kandidaten beter passen bij het profiel en ze dus niet met me verder gaan. Als ik bel blijkt “beter passend” puur over salaris te gaan. Wanneer ik herhaal dat ik bereid ben om te zakken, komen wederzijds bedenktijd overeen. Een paar dagen later bel ik en blijkt de tweede ronde al afgerond en kom ik niet meer in aanmerking!

Gratis ideeën?

Een leuk gesprek over een mogelijke opdracht. Per mail het verzoek om wat ideeën te leveren die met de opdrachtgever besproken kunnen worden. Dan stilte en vervolgens wordt de opdracht ingetrokken. Ik beschouw het maar als een eer dat ik een aantal ideeën in de praktijk terug zie…

Solliciteren is (geen) topsport

De rode draad is: wachten, wachten, wachten. Soms met een goede reden, maar die weet je pas achteraf. Meestal met negatief eindresultaat, na aanvankelijk optimisme.

Topsport is keihard. Zowel op het gebied van selectie als van prestatie. In mijn sport (zwemmen) is het selectieproces volkomen transparant. Als jij een snellere tijd zwemt dan ik, ga jij mee en blijf ik thuis. Een honderdste van een seconde kan het verschil zijn tussen een medaille en niets. Ik weet er alles van. “You don’t win silver, you lose gold.” was een slogan van Nike tijdens de Olympische Spelen van 1996 in Atlanta. Vraag het finalisten en ze zullen het beamen.

In teamsporten is het selectieproces wat minder transparant. Subjectieve beoordelingen van kwaliteiten spelen een rol. Wat dat betreft lijkt het al meer op solliciteren. De overeenkomst is dat je met solliciteren ook geen zilver kan winnen.

Nog een overeenkomst is communicatie. De coach die zijn spelers kan uitleggen waarom ze niet geselecteerd zijn, heeft gemotiveerde spelers op de bank zitten. En de bank maakt nogal eens het verschil, als het erop aankomt. Een bedrijf dat goed communiceert met kandidaten, zal ook een goede relatie houden met de, op dat moment, afgewezen kandidaten.

Immers, de arbeidsmarkt zal er over een paar jaar anders uit zien dan nu. Door de vergrijzing zal de krapte toenemen en zullen bedrijven weer moeten zoeken naar kandidaten en echt aantrekkelijk moeten zijn. Een bedrijf is een merk en slechte communicatie in het wervingstraject schaad dat merk.

Sollicitant is ook consument

Want ik ben niet alleen sollicitant. Ik ben ook consument en ik communiceer. Uiteraard noem ik geen namen, want dat kan zich ook tegen me keren. Al zal ik dat in het fysieke leven wel doen. Online kan ik niet veel meer dan “unfollowen” en “Vind ik niet meer leuk”. En dat vind ik nog kinderachtig van mezelf ook, maar anderzijds heb ik ook echt niets (meer) met deze merken. En als ik straks voor een koopbeslissing sta, zal ik deze merken mijden en in de supermarkt kiezen voor merk B in plaats van A.

Iedereen zoekt naar de klant die tevreden is, trouw en je aanbeveelt. Begin bij je eigen medewerkers en de toekomstige. Een matige sollicitatie ervaring zal mij niet tegenhouden om ergens te gaan werken, dat kan momenteel geen werkzoekende zich veroorloven. Maar die ervaring neem je mee en zal je gedrag beïnvloeden. Als werknemer, en als communicerende consument.

Deze gastblog is geschreven door Dennis Rijnbeek (@denrijn). Voormalig topzwemmer en sponsor professional en nu op zoek naar een nieuwe uitdaging. Bekijk hier zijn Linkedin profiel

Over de Auteur

Gastblogger Iedereen die wel een keer zijn mening of gedachten kwijt wil in een blog op RecTec, maar niet regelmatig een artikel wil schrijven, kan zijn of haar gastblog insturen. Een artikel zal gecontroleerd worden op kwaliteit (wat niet wil zeggen dat eindredacteur de mening hoeft te delen). Indien het kwalitatief en qua schrijfstijl in orde is zal het geplaatst worden onder het gastblogger account. De naam en functie van de persoon zullen altijd vermeld worden in het blog, tenzij er zeer zwaarwegende redenen zijn waarom dit niet kan.


525 views | Reageer (0 reacties)

vandehaterd @ Twitter

Outdoor Recruitment

Wat voor personeel mik je op met zo'n poster op de deur?Wethouder van Verkeer & Vervoer Jeannette Baljeu doopt onderzeeboot RETOnderzeeboot RET rijdt door de straten - wereld haven dagen 1 - maximumMis de boot niet - onderzeeboot RET - maximumKapitein van deze lijn - onderzeeboot RET - wereld havendagen - maximum73764129Werving 1#or manpower ad. Crisis is over#or avans 2#or op anavs 1De ideale (bij)baanlandmacht_tram_08

Categoriën