geldVandaag plaatst Online Dialogue, een bureau waar ik nog wel eens samen werk, aan dat ze niet mee zouden doen met een internationale award show genaamd Wich Test Won. Zonde, want de afgelopen twee jaar waren ze de grootste winnaar van deze internationale award show.

Hoe jammer het ook is, de reden vind ik goed. De informatie is namelijk niet meer vrij toegankelijk op de site van de uitgever die de prijzen uitreikt en het gaat juist om kennisdelen. Kennis moet vrij toegankelijk zijn, voor de toepassing van kennis moet je betalen. Dat is ook altijd mijn insteek geweest bij deze en andere blogs. Dat wil niet zeggen dat je er niet aan mag verdienen, maar de kennis an sich moet vrij toegankelijk zijn.

Recentelijk ben ik bezig geweest voor een andere website wat artikelen te schrijven. Uiteindelijk heb ik daar de stekker uitgetrokken omdat onze perceptie van kwaliteit ook uiteen liep. Ik vond dat de verbeteringen die men van mij vroeg geen verbeteringen waren, zij vonden mijn stuk kwalitatief niet goed genoeg. Om een lang verhaal kort te maken, mijn stuk moest langer worden volgens hen en ik vond het al te lang voor het web eigenlijk. De druppel was echter toen ik er achter kwam dat je je moest registreren om de hele artikelen te lezen. En bij die registratie kreeg je automatisch een nieuwsbrief. Ongeacht of je invulde dat je geen van de nieuwsbrief onderwerpen wilde hebben. Na de eerste nieuwsbrief (ik doe daar niet aan) wilde ik me uitschrijven, maar dan schreef je je helemaal uit en mocht je dus ook de artikelen niet meer lezen. Dat was de druppel om die samenwerking dus niet door te laten gaan.

Toch betalen

Lekker hypocriet Bas, hoor ik sommige mensen al zeggen. Want in je download centre voor Digitaal-Werven doe je hetzelfde. Je eist ook een e-mail adres voor je Whitepaper over Recruitmentsites of je Rapport 2012.

Dat klopt, ik wil dat mensen hun e-mail adres achterlaten en inderdaad, dan heb ik het recht je te benaderen. Echter is de gedachte hierachter anders, en de uitwerking ook trouwens.

De reden dat ik wil dat mensen hiervoor betalen met hun e-mail adres is eenvoudigweg omdat ik wil dat het ook gelezen wordt. Het blijkt in de praktijk dat als je ergens voor betaald je ook veel eerder iets leest. Daarom geef ik ook zo weinig van mijn boeken tegenwoordig gratis weg. De meerderheid van de mensen die ik het cadeau heb gedaan hebben het niet of nauwelijks gelezen, de mensen die het kopen wel. Betaling met een e-mail adres is een hele eenvoudige, goedkope betaling, maar wel een betaling.

Het rapport van 2010 was oorspronkelijk gratis. Ik heb in de markt heel veel mensen gehoord die het hadden gedownload, en het aantal downloads was ook veel hoger dan nu, maar bijna niemand die het ook gelezen had. Ja, iedereen had het op zijn desktop of in zijn ‘te lezen’ mandje staan. Bijna niemand had er daadwerkelijk tijd aan besteed, want het was gratis. Nu heb ik al meer reacties gehad op mijn whitepaper dan heel het rapport 2010 bij elkaar, terwijl dat een veelvoud was gedownload. Deze vorm van download is voor mij kwaliteit boven kwantiteit, ik wil een maximaal aantal lezers, niet een maximaal aantal downloaders.

Daarnaast is het inderdaad een commercieel tintje, ik kan deze mensen nu benaderen, wat ik zeer sporadisch doe. Uiteraard heeft iedereen het volste recht zich meteen daarna weer uit te schrijven van de mailinglist en nooit meer iets te ontvangen. Ook kan je daarna weer rustig allerlei andere rapporten downloaden als je dat wilt en mijn mailprogramma weigert je als je je eenmaal hebt uitgeschreven nog toe te voegen aan mijn mailinglist. Dus daarna is het echt ‘gratis’, maar wel met het gevoel te betalen.

De moraal

De moraal van dit verhaal? En de link naar recruitment?

Bedenk goed wat je doet en hoe je dat doet en waarom je doet wat je doet. Klinkt simpel, maar is ingewikkelder dan je zou denken. Soms is het juist goed om iets van een betaling te vragen, bijvoorbeeld bij langere stukken, white papers en andere rapporten. De reden is eenvoudig: het wordt beter gelezen.

Vaak is dat niet het geval, zoals bij kortere artikelen, blogs en cases. Die moet je gewoon gratis aanbieden en je inkomsten uit andere bronnen halen.

Ook voor recruitment geldt dit. Veel mensen zoeken super specialisten of toppers in hun vakgebied. Toppers willen werken met andere toppers. De manier om die te overtuigen is niet een goede recruiter inhuren die iedereen loopt te bellen, maar door kennis te delen en te laten zien wat voor briljante mensen er al voor je werken. De vraag hoe je die kennis dan deelt en of je dit geheel gratis of semi-betaald doet, moet je per geval afwegen.

Over de Auteur

Bas van de Haterd Bas van de Haterd is professioneel bemoeial. Hij helpt organisaties met het begrijpen van social media en de gedragsveranderingen die dit met zich meebrengt op het gebied van de arbeidsmarkt. Organisaties huren hem in voor het verzorgen van inspirerende lezingen over de toekomst van de arbeidsmarkt, trainingen over het gebruik van social media voor recruitment of het opzetten van een recruitmentsite. Hij is tevens co-auteur van Personal Brand.nl en auteur van Werken Nieuwe Stijl. Hij is te bereiken op bas@vandehaterd.nl


132 views | Reageer (0 reacties)

vandehaterd @ Twitter

Outdoor Recruitment

Wat voor personeel mik je op met zo'n poster op de deur?Wethouder van Verkeer & Vervoer Jeannette Baljeu doopt onderzeeboot RETOnderzeeboot RET rijdt door de straten - wereld haven dagen 1 - maximumMis de boot niet - onderzeeboot RET - maximumKapitein van deze lijn - onderzeeboot RET - wereld havendagen - maximum73764129Werving 1#or manpower ad. Crisis is over#or avans 2#or op anavs 1De ideale (bij)baanlandmacht_tram_08

Categoriƫn