Dit artikel is geplaatst op 07-09-2012 om 07:45 en geplaatst in de categorie solliciteren. Reacties op dit bericht kan je volgen via RSS RSS 2.0 feed. Je kunt een reactie geven, of trackback vanaf je eigen website.
Je zou zo zeggen, met alle jaren die ik inmiddels in dit wereldje zit, en alle berichten die tot me komen als blogger en natuurlijk vanuit het Digitaal-Werven onderzoek dat ik redelijk wat gezien heb. Soms… soms verbaas ik me toch echt over de gedachten van (corporate) recruiters.
Bij Digitaal-Werven doen wij zoals bekend mystery sollicitaties, om te kijken hoe organisaties hierop reageren (en of ze er op reageren). Omdat we ook niet teveel tijd van recruiters willen gebruiken hebben deze sollicitaties altijd het doel afgewezen te worden.
Vorig jaar was ik daarom bijzonder verrast over een uitnodiging voor een gesprek van een mystery sollicitatie. Ik vroeg mij af of de enquêtrice haar werk niet goed gedaan had, het doel is immers afgewezen te worden. Dat bleek niet het geval, de motivatie van deze organisatie was…. bijzonder. Ze hadden als overheidsinstelling targets op het gebied van vrouwen en jonge hoger opgeleiden, dus elke jonge, hogeropgeleide vrouw zochten ze een baan voor om aan hun targets te doen, die solliciteerde er namelijk erg weinig.
Dit jaar hadden de enquêtrices bedacht dat het verstandig was er een opzettelijke spelfout in te doen. Gecombineerd met een slecht passend CV en ongemotiveerde brief moest dat toch voldoende zijn was het idee.
Negatieve reactie
Zoals elk jaar zijn er een of twee negatieve reacties, naast de vele aanmoedigingen vooral met die onderzoek door te gaan. Meestal komen deze van organisaties die wat meer tijd gestopt hebben in een sollicitatie, wat ook dit keer het geval was.
Ik kreeg te horen dat deze organisatie een ‘bepaalde maatschappelijke rol’ wilde vervullen en dus mensen met ‘dergelijke arbeidshandicaps’ toch intern te plaatsen. De arbeidshandicap waarover deze corporate recruiter sprak bleek te gaan over de spelfout die in de sollicitatie zat. Voor deze recruiter was het maken van een spelfout een arbeidshandicap en deze mensen dienen een speciale behandeling te krijgen.
Best apart eigenlijk, omdat voor 90% van de functies spelling geen belangrijke eigenschap is, maar blijkbaar om zelfs op gesprek te mogen komen wel. Omdat recruiters, of in ieder geval bepaalde recruiters, er zoveel waarde aan hechten is dit ineens een arbeidshandicap geworden.
Ook weer een wijze les geleerd… ik ben gehandicapt, want mijn spelling is dramatisch… misschien moet ik ook maar zo’n sticker op mijn auto aanvragen 
Over de Auteur
Bas van de Haterd is professioneel bemoeial. Hij helpt organisaties met het begrijpen van social media en de gedragsveranderingen die dit met zich meebrengt op het gebied van de arbeidsmarkt. Organisaties huren hem in voor het verzorgen van inspirerende lezingen over de toekomst van de arbeidsmarkt, trainingen over het gebruik van social media voor recruitment of het opzetten van een recruitmentsite. Hij is tevens co-auteur van Personal Brand.nl en auteur van Werken Nieuwe Stijl. Hij is te bereiken op bas@vandehaterd.nl
- Meer via
Stem of voeg toe aan: 
220 views | Reageer (4 reacties)
Pingback: Positie bepaalt perspectief | HNWB - Het Normale Werken
Pingback: De [tegenstrijdige] wereld van solliciteren: Spel- en taalfouten. | RecTec