Bureaurecruiters zijn meestal strebers (=ambitieus persoon die vooruit wil komen en daar alles voor doet. Bron: encyclo.nl). Natuurlijk ligt de focus op kwaliteit, maar aangezien de meeste een vast salaris hebben met een bonuscomponent, mag je dan de conclusie trekken dat kwantiteit hoger op het lijstje staat dan kwaliteit? Is de klant beter af met een ander beloningsmodel?

Misschien wel. Zekerder is dat kandidaten beter af zijn. Nu geldt het systeem, wie het eerste komt die het eerste maalt. Dit leidt tot situaties dat kandidaten voorgesteld worden, zonder dat deze hiervan op de hoogte zijn. Sterker, in deze periode waarin iedere Euro telt, worden kandidaten voorgesteld die niet eens in het eigen systeem staan. Kandidaten zijn vogelvrij, maar laten we reëel zijn, rouwig zullen zij er niet om zijn. Het doel heiligt de middelen. Een baan is een baan, de wijze waarop maakt nu niets uit.

Minpunt voor de kandidaten zijn andere bureaus. Tegenwoordig worden weinig procedures exclusief weggezet. Hoe goed bureaus hun best doen jou anders te laten geloven. De kans dat een ander bureau bezig is met dezelfde procedure en dezelfde kandidaat wil voorstellen is aanwezig. De teleurstelling is niet alleen groot wanneer je te horen krijgt dat jouw kandidaat bekend is, ook zet het de relatie met de kandidaat onder druk. Een telefoontje is snel gepleegd en ondanks zijn/haar toelichting van niets te weten, nemen de kansen toch af. Uiteindelijk nemen we dit de ander toch kwalijk. Terecht of niet. Jammer natuurlijk.

Is dit het allemaal waard? Kandidaten rekenen je het nu niet aan, maar hoe zit dat als straks de markt aantrekt en zij leidend zijn? Hoe kijkt de concurrentie naar je? Positief, want strebers onder elkaar? Of bestaat de kans op imagoschade? Je weet wel, die te voet komt en te paard gaat. In een modern jasje, te social media gaat!

Elke wedstrijd willen winnen kan niet. Amerikanen zeggen, choose your battles. Op korte termijn ben je misschien een Winner, op lange een Loser!

Stem of voeg toe aan: