Persoonlijk heb ik nooit om een getuigschrift gevraagd omdat ik er daar geen enkele meerwaarde in zie. Als solliciitant moet je je open een eerlijk op stellen t.o.v. een mogelijkee nieuwe werkgever of de door hen ingehuurde derde partij. Jezelf anders of beter presenteren dan je werkelijk bent bij een nieuwe werkgever is hetzelfde als een kuil graven voor een ander. Uiteindelijk val je daar zelf in. En als je dan in die kuil bent gevallen moet je voor jezelf weer opnieuw oppakken om op zoek te gaan naar een andere werkgever om het weer opnieuw te gaan proberen.

Ben realistisch tegen jezelf en open en eerlijk tegen de werkgever en je bent in staat om een langdurige proffessionele relatie aan te gaan. En dat is toch de situatie die alle partijen nastreven.

Ik heb dit zelf ook moeten leren en ben blij dat ik deze les vroeg in mijn nu 14 jarige loopbaan mogen ervaren. Bij het doornemen van het CV tijdens een gesprek ben ik altijd eerlijk over de de reden van een eventueel gesprek en of het op eigen initiatief is geweest. En daarbij laat ik de ontbinding via de kantonrechter bewust niet weg. Door hier open over te praten bij de sollicitaite heb ik juist de indruk gekregen dat dit juist wel werd gewaardeerd door de recruiter/werkgever.

Maar hoe zien jullie dit als recruiter ?