Een van de dingen die ik met deze blog wil doen, is lezers -werkenden, werkzoekenden en werkgevers- wat meer inzicht geven over hoe het nu is om werkzoekende te zijn, waar je tegenaan loopt en wat sommige dingen zijn die veel mensen niet begrijpen. Vandaag wil ik het over een gegeven hebben, dat recent helaas slechts een mythe is geworden: dat er voor iedereen werk te vinden is, als je maar genoeg inzet toont.

Even voorstellen

Ik zal me eerst maar even voorstellen: ik ben Martijn Müller, 28 jaar. Ik ben een van de vele honderdduizenden werkzoekenden in Nederland. Ondanks dat ik in de afgelopen twee jaar ruim 600 sollicitaties heb verricht, zowel op als onder mijn niveau, ben ik nog steeds werkzoekende. De tijd dat iedereen met de motivatie en inzet om te werken een baan vond, ligt helaas achter ons. Voor veel mensen is dat moeilijk te begrijpen en als werkzoekende houd je toch het imago van ‘luie uitkeringstrekker’. Met deze blog wil ik mensen een kijkje geven in hoe het is om werkloos en werkzoekend te zijn, bedrijven inzicht geven hoe een sollicitatie voor de sollicitant is, en uiteraard hoop ik natuurlijk via deze weg een kans te krijgen om een werkgever te overtuigen dat ik de man voor de job ben.

Het schrijven van deze blog is een onderdeel van manvoordejob.nl, een social media-offensief dat ik ben gestart om binnen enkele maanden eindelijk aan een baan te komen. Met een economische crisis en honderdduizenden werkzoekenden in Nederland, lijkt het vinden van een baan voor mij slechts een zaak als van elk ander. Mijn indrukwekkende zoektocht naar een baan is echter niet alleen ingegeven door de wens om mijzelf te onderhouden of om maatschappelijke status, maar het gaat voor mij, en mijn liefste vrouw, om levensgeluk.

Het gevreesde gat in de CV

Verschillende mensen kijken er wellicht op verschillende manieren tegenaan, maar vrijwel elke werkgever hecht er waarde aan dat je iets nuttigs met je leven doet. Het beeld van de op de bank-hangende, bier zuipende uitkeringstrekker die te lui is om te werken is natuurlijk helemaal taboe, en geeft werkgevers niet echt een positieve indruk over de inzet die je op werk zult tonen. Gaten in je CV kunnen voorkomen, maar je moet ze wel goed kunnen onderbouwen, zoals een sabbatical (waarom vond je dat nodig), een wereldreis of bijvoorbeeld zorg voor een ziek familielid.

Een gat in de CV waar mensen maar weinig begrip voor hebben echter, is het simpelweg niet kunnen vinden van een baan. Na de crisis begin jaren ’80 is de werkloosheid in Nederland eigenlijk bijna altijd afgenomen en hoefde je nooit lang zonder werk te zitten als je maar wilde. Werkgelegenheid was er wel, je hoefde alleen te zoeken. 1+1=2, dus als je vroeger lange tijd zonder werk zat, dan deed je simpelweg niet hard genoeg je best en is het te wijten aan je eigen gebrek aan inzet, zo was de redenatie.

Nu is er eigenlijk sinds de jaren ’60 niet echt meer een overvloed aan werk geweest, dus ook voorheen kan je heel erg veel pech gehad hebben, maar over het algemeen kon je met genoeg inzet toch echt wel aan het werk komen.

Mathematisch onmogelijk

Sinds 2008 is de wereld in een financiële crisis beland, en dat heeft ook grote gevolgen gehad voor de werkgelegenheid. Bedrijven moeten bezuinigen om het hoofd boven water te houden en dat gaat ten koste van het personeel. Mensen worden ontslagen en minder nieuwe mensen worden aangenomen.

Kijken we nu naar 2012, dan zijn er (afhankelijk van je bronnen) ongeveer 600.000 tot 700.000 werklozen in Nederland. Daartegenover staan 100.000 tot 125.000 vacatures open. Dat betekend in het gunstigste geval, dat er voor elke vacature bijna 5 andere kandidaten zijn, en dan neem je nog niet eens andere zaken mee, als vereiste ervaring of papieren, leeftijd, aantal uren of locatie. In sommige sectoren betekend dit dat je een goede kans maakt met de juiste papieren of achtergrond; in andere sectoren, ben je slechts een van de honderden.

Om je een beetje een idee te geven van hoeveel 600.000 werklozen op 125.000 vacatures daadwerkelijk is, heb ik het even gevisualiseerd:

Werkgelegenheidsgat tussen werklozen en vacatures

Met als gevolg dat je onderstaande reacties krijgt op een sollicitatie:

“Bedankt voor uw sollicitatie.
Uit de meer dan 200 reacties die we hebben ontvangen op deze vacature, hebben wij een voorselectie moeten maken.
Helaas moet ik u meedelen dat in deze voorselectie, de keus niet op u is gevallen.
Gezien de hoeveelheid reacties is het voor ons haast ondoenlijk, onze afwijzing persoonlijk te motiveren.”

Je hoeft geen afgeronde universitaire opleiding in wiskunde te hebben om te begrijpen dat dit simpelweg niet past en dat hoeveel moeite iemand ook doet, het vinden van een baan, welke baan dan ook, in het huidige klimaat niet slechts afhankelijk is van iemands inzet.

Een vooroordeel dat niet meer van deze tijd is

Ongeacht het economische klimaat zullen er altijd ‘luie uitkeringstrekkers zijn’, de stereotype Koos Werkloos die het allemaal wel best vindt. Het is echter belangrijk om te beseffen dat in de tijd waarin we nu leven, het al dan niet hebben van een baan niets te maken hoeft te hebben met de inzet die iemand toont. Besef dat een uitspraak, of opstelling, als “als je gewoon je best had gedaan had je wel werk gevonden” niet alleen onwaar is, maar ook enorm disrespectvol tegenover de grote groep werkzoekenden die dag in, dag uit, zoeken naar een baan.

Als u van zo iemand een sollicitatiebrief krijgt, of zo iemand voor zich heeft zitten, vraag dan niet waarom deze al zolang werkloos is. Vraag wat diegene gedaan heeft en hoe hij of zij het ervaren heeft. Leer te waarderen hoe sommige mensen wekelijks te maken krijgen met afwijzingen, iedere keer te horen krijgen dat ze niet goed genoeg zijn, en desondanks toch elke dag weer op pad gaan om aan werk te komen. Dan kom je erachter dat je misschien iemand voor je hebt zitten die goed met tegenslagen om kan gaan en nooit opgeeft. Iemand die doet wat nodig is om het werk gedaan te krijgen. Zo’n tentoonstelling van inzet lijkt me een betere indicatie van iemands persoonlijkheid dan een mooi verhaaltje van iemand met een succesvolle carrière.

Over de Auteur

Bas van de Haterd Sommige bloggers verlaten RecTec na verloop van tijd, hun blogs blijven echter op de site onder de auteur 'Voormalig Blogger'


2.506 views | Reageer (13 reacties)
  • Laos

    Juist;morgen kan het u overkomen.  dan blijkt het, dat er niks goed geregeld is.Ook zal je meemaken dat waar jij denkt dat je recht op hebt,er niet is of in jou geval nou net niet goed geregeld is Drie maanden wachten op een uitkering kan mensen ernstig financieel /emotioneel schade aanrichten,deurwaarders,maken over uren.Goed geregeld he,hier.

  • marc de vlaminck

    Vraag is of de cijfers kloppen, want niet alle werkloosheid is zichtbaar (huisvrouwen die best willen gaan werken, maar zich niet inschrijven omdat “er toch geen werk is”, of vacatures die via-via worden ingevuld). Daarnaast ook het legioen van zzp-ers dat halve opdrachten heeft. 
    HET grote probleem in Nederland heet t ontslagrecht. Dit weerhoudt werknemers ervan een andere baan te zoeken (want dan ben ik mijn opgebouwde zekerheden kwijt) en werkgevers ervan mensen aan te nemen. Ook het zo geroemde kunduz accoord verandert hier dus niks aan.

    En oh ja tip: betekend dient hierboven met een T geschreven te worden. Laat je sollicitatiebrieven dus altijd door een ander checken op spel- en tikfouten!

  • Timon Rammeloo

    Volgens het CBS, CPB en de ROA zijn er circa 500.000 tot 600.000 werklozen in Nederland. Hier hebben zij de zogenaamde nuggers (niet-uitkerings-gerichtigden) al in meegenomen (een prognose). Een nugger is bijvoorbeeld een huisvader, huismoeder, vrijwilliger etc. Al het ‘onbetaalde werk’ dat niet naast een parttime of fulltime job wordt ingevuld. Volgens dezelfde bronnen zouden de nuggers de helft van alle werklozen zijn, wat dus uit zou moeten komen op omstreeks 300.000 werklozen in heel Nederland die op zoek zijn naar een parttime/fulltime baan.

    Circa 80% van de daadwerkelijke vacatures wordt niet uitgezet, maar via-via ingevuld. Volgens vele bronnen, waaronder ook weer de bovengenoemde, zijn er circa 100.000 vacatures in Nederland. Snelle rekensom leert ons dan dat er omstreeks 500.000 daadwerkelijke vacatures zijn.

    Het enige waar geen enkel instituut rekening mee houdt, is dat ook de werkzoekenden zelf op zoek zijn naar nieuw werk. Uiteraard niet allemaal; dit is branche afhankelijk. In sommige branches is sprake van ‘overschot’ aan aanbod en in andere branches weer sprake van ‘tekorten’. Overschot is bijvoorbeeld de sales beroepen, tekort is bijvoorbeeld de technische beroepen.

    Mijn eigen mening is dat er voldoende werk in Nederland is, alleen niet het werk wat iedereen daadwerkelijk wil. Ook zoals Martijn al aangeeft in zijn blog, is er sprake van concurrentie mbt kwalificaties, locatie en dergelijke.

    Als jonge Corporate Recruiter kan ik mij niet voorstellen hoe het is om werkloos te zijn, ookal maak ik het nu wel van dichtbij mee dat mijn vriendin (21, verpleegkundige) zonder werk komt te zitten. Het blijft al met al een lastige situatie waar maar niet dé oplossing voor gevonden lijkt te kunnen worden. Zelf denk ik dat het een bewustwordingsproces betreft bij werkgevers. En die zullen het pas beseffen zodra de krapte aan de bedrijfsdeur aanklopt.

  • Deze blog was niet zozeer bedoeld om een accuraat beeld te geven van werklozen:vacatures, maar meer om de context van de huidige arbeidsmarkt te schetsen. Als je een precies beeld wilt schetsen, wat voor ons niet interessant is (dat mag de politiek doen als ze willen), zijn er zoveel factoren die je mee moet rekenen dat je er beter een studie van kunt maken. Even los van hoeveel vacatures er zijn, is dit ook slechts een contextloos aantal. Stel je hebt een ratio van 1-op-1 vacatures/werkzoekenden, dan zitten daar ook part-time banen bij in. Van een part-time baan ga jij in je eentje al niet rond komen, laat staan als je een gezin moet onderhouden, dus daar komt alweer een scheefgroei.
    Wat betreft die 80% niet uitgezette vacatures, heb ik even wat nazoekwerk gedaan: die statistiek komt uit 2002/2003 en leeft alleen nog omdat deze door de jaren heen eindeloos is herhaald. Even los van het feit dat het gaat om een ge-extrapoleerde schatting op basis van een klein onderzoek (lijkt me niet dat de arbeidsmarkt daar geschikt voor is), verteld de ervaring gewoon dat we in een compleet andere situatie zitten. In een arbeidsmarkt waar er (bijna) voor iedere werkzoekende een baan is, komen er niet tientallen tot honderden reacties op IEDERE vacature. In zo’n arbeidsmarkt wordt je niet keer-op-keer afgewezen voor ‘low-level’ banen omdat er andere kandidaten zijn met x jaar werkervaring als schoonmaker/vakkenvuller. Toen ik 9 jaar geleden voor het eerst op werk.nl (van het UWV) keek, lag het aantal vacatures over de 100.000. Op dit moment zijn dat er 29.876.

    Dit laat ook wel zien waarom ik deze blog begonnen ben. Niet als kritiek bedoeld, maar je merkt overal dat veel mensen toch vast zitten in oude denkgewoontes, zoals die 80%. Met een onzekere toekomst van de arbeidsmarkt (bijv. vergrijzing, maar toch ook langer doorwerken tot pensioen), lijkt het me belangrijk om mensen bewust te laten worden van de nieuwe situatie waarin we nu zitten.

  • Timon Rammeloo

    Volgens mij begrijp je mij verkeerd. Er heerst krapte in bepaalde sectoren en in andere sectoren is overschot. Dit is nu eenmaal zo en daar kun je niet 1 2 3 verandering in brengen. Hier gaat minimaal 6 a 7 jaar overheen.
    De bron van de 80% vacatures die niet worden gecommuniceerd weet ik niet meer zo snel, maar het was een onderzoek uit december 2011. Vrij actuele cijfers dus als je het mij vraagt en ik geloof er ook wel in dat het zo is.
    Het probleem met de arbeidsmarkt en de krapte ervan, is dat iedereen elkaar napraat. Zolang iedereen blijft roepen dat het slecht gaat met de economie en met de arbeidsmarkt, zal dit ook het effect zijn: het gaat slecht. Alle doom-verhalen ben ik onderhand wel zat en heb mij als taak gesteld juist alles van de zonnige kant te bekijken. Komt misschien ook wel door mijn nuchtere doch optimistische instelling.

    Wat betreft werkzoekenden en het niet kunnen vinden van een baan en het steeds afgewezen worden; ik kan mij goed voorstellen dat dit frustrerend eerste klasse is. Maar dat er tientallen tot honderden reacties op IEDERE vacature komen is gewoonweg onzin. Als dat zo zou zijn, was ik de afgelopen jaren meer bezig met selecteren dan met werven, en dat is nu eenmaal helaas niet zo.

    Dat er op de low-level banen heel erg veel reacties komen vinden ik ook niet vreemd. Het overgrote gedeelte van de mensen op de Nederlandse arbeidsmarkt is lager opgeleid. Als dan de middelbaar en hoger opgeleiden zich daar ook op gaan storten, dan wordt het inderdaad nogal krap. Gelukkig is er licht aan het einde van de tunnel. De komende jaren zal de vraag naar hoger opgeleiden toe gaan nemen. Het is helaas niet op de korte termijn dus qua financiele en psychische gesteldheid kan ik mij voorstellen dat mensen er totaal geen boodschap aan hebben.

    Als laatst wil ik nog reageren op je eindstuk: het is JOUW visie van de situatie waar JIJ in zit. Dit zegt niets over honderdduizenden c.q. miljoenen andere Nederlanders die op andere plekken in Nederland wonen, andere opleidingen hebben gevolgd, in andere branches werkzaam zijn en wellicht ook andere ambities hebben. Ik begrijp je punt en je ‘woede’ en je nobele voornemen om mensen meer bewust te maken van dat het niet slechts een handje vol mensen zijn die zonder baan zitten, maar dat het er meer zijn. En waar die mensen tegen aan lopen bij solliciteren. Ga daar zeker mee door!

  • Info

    Martijn, RESPECT,
    Zelf heb ik een baan en ben op zoek naar iets ” leukers”. Ik moet niet zeuren en ik heb begrip voor jou situatie, ik blijf nog wel even zitten waar ik zit. Hoewel zonder beweging gebeurt er niks. Er komt dan geen baan vrij en mijn droombaan blijft ook ver weg. Ach we moeten het beste er van maken en ga uit van je eigen kracht. Zo te zien lukt jou dat toch aardig, succes.

  • @a30e3ba4587cbf3c4a1c9a9b7f6bf19d:disqus het spijt me, maar tenzij je een nieuw, ander onderzoek hebt gevonden moet ik Martijn in deze gelijk geven, dat ‘onderzoek’ uit 2011 was een herhaling van 2002/2003 zonder dat dat opnieuw bekeken was (zo doen ze dat aan universiteiten, eenmaal iets roepen is voor altijd waar) 🙂 Tenminste, dat is wat ik toen zag, kan zijn dat je wel een nieuw onderzoek hebt gezien, maar dan zie ik dat graag. 

    Uiteraard heb je wel gelijk dat er vooral ook een discrepantie is in soorten werk, maar ook in eerder ‘moeilijke’ functies hoor ik nu steeds meer dat er een overschot is. 

  • Timon Rammeloo

    Ik heb gezocht naar de uiteindelijke bron, maar die niet kunnen vinden. Het was een artikel uit de Sp!ts op 5 december 2011. Hierin refereren zijn naar een eerder onderzoek, maar het uiteindelijke artikel heb ik toch al een keer weggegooid. Heb de bron zelf gebruikt in mijn scriptie over de Nederlandse arbeidsmarkt met als focus de ICT Dienstverleners.

    Als ik er echter over na ga denken zou het niet eens zo vreemd zijn (er van uitgaande dat het inderdaad een cijfer uit 2002/2003 betreft) als het nu nog steeds zo is. In de praktijk merk je simpelweg dat er vele malen minder geld wordt gestoken in het plaatsen van vacatures. Nogal logisch als social media een veel grotere plaats heeft gekregen in de wereld van recruitment. Daar heb je niet echt een vacature voor nodig, alleen een discussie die je aanmaakt en de mensen die zinnig reageren gaat benaderen voor een job. En dat is slechts 1 voorbeeld. Een ander voorbeeld is om mensen te benaderen via LinkedIn, Facebook, Twitter of via via. Dan heb je wel een vacature, maar gaat gewoon zelf op zoek naar de juiste kandidaat (scheelt weer afwijzingen sturen etc).

    Binnen de afgelopen drie werkgevers (afgelopen 2,5 jaar) waar ik recruitment voor heb gedaan, hebben wij misschien twee keer (in totaal, niet per werkgever) een vacature geplaatst. En toch ben ik verantwoordelijk geweest voor het invullen van circa 52 functies. Dit zijn functies in de ict, inkoop, verkoop, after sales, magazijn, werkplaats, consultancy, administratief, customer service, marketing, R&D, logistiek en management.
    Maargoed, dit is mijn situatie. Ik kan mij echter wel voorstellen dat er vele andere organisaties op een exact zelfde manier werken. Het aantal vacatures wat het www op wordt gesmeten is dus zeker niet gelijk aan het daadwerkelijke aantal. Misschien de 80% niet meer, maar het zal mij niets verbazen. Immers is er een ‘overschot’ aan mensen en dan kan een werkgever dus simpelweg selecteren uit dit overschot.

    Over dat er de laatste tijd eerder moeilijk in te vullen functies ook meer te maken krijgen met overschot, vind ik overigens niet vreemd. De arbeidsmarkt is continu in verandering. Paar jaar geleden moest je vechten voor een ICT’er, tegenwoordig is dat alweer een stuk makkelijker, komende jaren zal er een verhoogde vraag zijn naar hoger opgeleide ICT’ers (maar die zijn er dan niet) en een mindere vraag naar middelbaar opgeleide ICT’ers (en die zijn er dan weer veel meer). 😉

  • De Spits heeft het (zonder bron) over 40%.
    “Voor wie het nog niet wist: vacatures uit kranten, op internet en bij headhunters vertegenwoordigen slechts 40 procent van de beschikbare banen. De rest van de openstaande functies wordt ingevuld via het zogeheten informele netwerk.” (http://krant.spitsnieuws.nl/spits/_main_/2011/12/05/010/)

    Volgens de Raad voor Werk en Inkomen (http://www.uwv.nl/overuwv/Images/wdo_008017.pdf)zijn er ongeveer 800.000 “individuen er gebukt gaan 
    onder een onvervulde werkwens.”, die azen op een van de ~300.000 (als we die 40% nemen) beschikbare banen.
    Zoals ik al zei was het punt niet om exacte cijfers boven water te krijgen, maar om een indicatie te geven, hoe er een enorm gat zit tussen de totale vraag en aanbod en de gevolgen die dat heeft voor werknemers en werkzoekenden.

    Waar vooral de gevoelige snaar ligt, zoals je nu ook met je vriendin merkt, is dat het niets te maken heeft met werk wel of niet willen. Dat iets dat gewoon statistisch buiten de macht van (veel) werkzoekenden ligt, hun wel wordt aangerekend.Overigens gaat een van mijn volgende blogs over ‘kieskeurigheid’, so keep reading 😉 

  • Timon Rammeloo

    http://statline.cbs.nl/StatWeb/publication/?VW=T&DM=SLNL&PA=71761ned&LA=NL

    Geeft aan dat er circa 470.000 werklozen waren in het eerste kwartaal van 2012. Vind ik nog vrij recent en redelijk omdat ik niet geloof dat er in 2 maanden tijd opeens 330.000 werklozen bij zijn gekomen.

    Wat ik probeer te zeggen is dat het gat daar reuze meevalt en mensen voornamelijk doomscenario’s aan het schetsen zijn. Daar wordt iedereen, of ‘ie nu wil of niet, door beinvloedt.
    Zoals ik al zei is het per branche en per geografische ligging en per beroep etc etc verschillend.
    Mijn vriendin heeft overigens binnenkort een gesprek waarbij we vrijwel zo goed als zeker zijn dat ze wordt aangenomen en er nog 600 euro per maand op vooruit gaat. In de zorg.

  • “Wie wil weten hoeveel individuen er gebukt gaan onder een onvervulde werkwens, kan het best naar het CBS-cijfer over de werkloze beroepsbevolking kijken… Het CBS-cijfer, vermenigvuldigd met 2, geeft dus een aardige indicatie.”

    Net als het aantal vacatures een voetnoot verdient, verdient ook het aantal ‘concurrenten’ waar je als werkzoekende mee te maken heeft een voetnoet. En dat is precies waarom ik de discussie niet over exacte cijfers wilde laten gaan.

    Het gaat niet zozeer om het al dan niet schetsen van een doemscenario, maar om een realistisch begrip van de situatie te schetsen. Zolang het beeld blijft bestaan dat er genoeg banen zijn voor iedereen en je gewoon je best moet doen, worden supergemotiveerde mensen aangekeken als Tokkies om een gat op een CV, wordt er gesproken over het afschaffen/verlagen van bijstandsuitkeringen, mag je van het UWV geen vrijwilligerswerkdoen (CV building) omdat “je die tijd moet gebruiken om te solliciteren op een baan die elk moment langs komt”. Een groot deel van het re-integratie-geld is weggegooid geld als het gebaseerd is op het idee dat als je iemand genoeg vormt, de werkloosheid zal dalen (ten meeste zal persoon 1 niet meer werkloos zijn, maar degene die de baan niet krijgt kost vervolgens ook geld). In het huidige klimaat kan je beter 2 euro uitgeven aan het creeëren van banen, voor je 1 euro uitgeeft aan re-integratie.

    Dat vind ik niet de hoop opgeven om een doemscenario, dat is effectief omgaan met een nieuwe realiteit.

  • Loopbaan adviseur

    Het probeem in Nederland is dat er te veel mensen dezelfde studie en werkervaring hebben gedaan waar we al te veel van hebben. Net juist in die sectoren waar nu geen of weinig werk in te vinden is. Zoals de bouwsector, arbeidsbemiddeling of de media en cultuursector. Mijn oplossing is te zoeken naar een baan, een branche waar tekort aan personeel is. Klinkt logisch. Dat is namelijk de techniek (behalve de bouwsector en IT zijn minder). Het resultaat: ik (30 jaar en hoger technisch geschoold), heb het zo aangepakt en heb werk.
    Kies techniek; werktuigbouwkunde, procestechnologie, chemische technologie, levensmiddelentechnolgie. School jezelf om, neem een cursus of ben bereid om een stapje terug te doen en beginnen als trainnee om er vervolgens sterker uit te komen. Slechter kan het niet worden. Deze sectoren staan te springen om personeel, maar niemand wil dit, studeerd dit of is geinteresseerd. Best raar want iedereen heeft een I-Phone en moet eten en gaat naar de supermarkt. Hoe denk je dat die beide zaken zijn gemaakt en aangeboden. De vervolgstap is dan: onderaan beginnen en langzaam omhoog groeien. Niet alles gelijk willen; heb geduld.

  • Diana

    Loopbaan adviseur

    Dat is een mooi advies. Er is echter een probleem. Voor veel mensen is het niet mogelijk zich om te laten scholen omdat zij de basiskennis niet hebben, de gelden mankeren of het UWV de baan van hun keuze niet als passende baan aanmerkt en hen dus ook niet wil of kan helpen.

    Voor grensbewoners geldt ook nog eens:

    U woont te ver weg. Solliciteer je via een uitzendbureau voor internationale banen moet je ineens in Nederland wonen, terwijl dit voor de crisis geen vereiste was en zo zijn er nog veel meer zaken die mensen het vinden van een baan kunnen bemoeilijken die eigenlijk niets met willen of kunnen werken te maken hebben.

    Het is niet zo eenvoudig als u doet voorkomen, wat niet wegneemt dat ik nog steeds de overtuiging heb dat mijn baan er wel komt. Het al oude gezegde; ‘de aanhouder wint’ is nog steeds waar.


vandehaterd @ Twitter

Outdoor Recruitment

Wat voor personeel mik je op met zo'n poster op de deur?Wethouder van Verkeer & Vervoer Jeannette Baljeu doopt onderzeeboot RETOnderzeeboot RET rijdt door de straten - wereld haven dagen 1 - maximumMis de boot niet - onderzeeboot RET - maximumKapitein van deze lijn - onderzeeboot RET - wereld havendagen - maximum73764129Werving 1#or manpower ad. Crisis is over#or avans 2#or op anavs 1De ideale (bij)baanlandmacht_tram_08

Categoriën