Vorige week sprak ik over de problemen bij solliciterende veertigers. Het ging toen over het gebrek aan opleiding.  Veel veertigers hebben na het reguliere onderwijs niet meer gestudeerd en merken nu dat jongere, hoogopgeleide en goedkopere krachten hun werk overnemen of wél uitgenodigd worden voor een gesprek, waar hun cv onder op de stapel ligt. Wat nu? Solliciteren op een lichtere positie?

Als net afgestudeerde heb je niet veel (vaste) lasten. Misschien huur, een vakantie of aflossing studieschuld als je pech hebt, maar daar houdt het meestal mee op. Een veertiger met gezin, hypotheek, auto, talloze verzekeringen en andere kosten ervaart dit allemaal als enorme druk op het moment dat langdurige werkloosheid dreigt te ontstaan.

Een toename van het aantal zelfmoorden in de leeftijdsgroep 40-65 jarige is een feit (bron: CBS.nl)).  De toename van het aantal suïcides in Nederland past in de ontwikkeling die Britse sociologen vorig jaar beschreven in het medische vakblad The Lancet. Er zijn inderdaad sterke aanwijzingen om te concluderen dat de toename van het aantal zelfdodingen in Nederland verband houdt met de crisis,’ beaamt Ad Kerkhof, hoogleraar klinische psychologie en suïcidepreventie aan de VU Amsterdam (bron: de ondernemer.nl).

Het is niet zo vreemd dat veel werkloze veertigers alles wat op een baan lijkt, willen accepteren. Minder uren, lagere functie en minder salaris vormen geen taboe meer. Zo lang het salaris hoger ligt dan de uitkering , wordt alles geaccepteerd. Maar is dit verstandig? Het antwoord zou hier volmondig “Nee!” moeten zijn.

Een te lage functie accepteren, levert op termijn altijd problemen op. Voor collega’s die wel op het juiste niveau functioneren, voor de leidinggevende, vanwege het salaris en zeker ook voor de eigen ontwikkeling en broodnodige waardering. Een salarisverhoging werkt de eerste maand stimulerend, de tweede maand heeft dit al minder effect en bij de derde salarisstrook ben je hier zo aan gewend dat het bijna tijd is voor een nieuwe verhoging. Zo is het ook met een functie onder het niveau. De eerste maanden ben je blij met de baan, maar na maanden gaat het vervelen, irriteren en tegenstaan.

Wat kun je hier aan doen? De baan niet accepteren? Niet op solliciteren? De druk van te weinig inkomen kan enorme proporties aannemen, dus verbieden is onmogelijk en onzinnig. Net als de eeuwige discussie of armoede bestreden moet worden met eten brengen of opleidingen verzorgen zodat er eten verbouwd kan worden, is het probleem van de baan wel of niet accepteren met financiële nood als pressiemiddel een duivels dilemma. Blijven solliciteren op de baan die bij je past en die aansluit bij jouw persoonlijke en financiële wensen (lees: behoeftes) is een stuk eenvoudiger wanneer er minder verplichtingen zijn.

Over de Auteur

Wim van den Nobelen Recruiter/Headhunter Management, Finance & Payroll, Nobelist, Spreker & Consultant Strategisch Recruitment, Blogger


1.293 views | Reageer (8 reacties)
  • Sandra

    Beste Wim, 
    Ben het deels met je eens. Als 40er moet je niet alles accepteren, maar moet je dan maar een uitkering gaan trekken?? Ben ik ook geen voorstander van, dus voor wie wil werken is er werk, maar blijf wel solliciteren naar een juiste functie. Op deze manier laat je wel een stuk karakter zien.  Denk ook dat er daarom zoveel ZZPers zijn boven de 40! Geen baan kunnen vinden en daarom maar voor je zelf beginnen. 

  • Wim

     @Sandra I agree, veel zzp-ers zijn dit niet uit luxe.

  • Jeffrey Jouvenaar

    Beste Wim,

    Mooi stuk. In de praktijk zie ik veel veertigers, vijftigeres en zestigers die hun stinkende best doen om passend werk te vinden. Alles accepteren kan nooit de bedoeling zijn en op lange termijn niet houdbaar. Kies voor je passie en wat echt bij je past. Bij bedrijven wordt vooral kostengedreven geredeneerd: liever een kneedbaar hoog opgeleide idioot die weinig kost dan iemand met levenservaring en werkervaring. Nog altijd laten recruiters het CV een belangrijke rol spelen in het selectie traject terwijl de wereld aan het veranderen is.

    Na 15 jaar zelfstandig ondernemerschap heb ik na een hartinfarct keuzes gemaakt. Ga voor leuk en gezond. De consequentie is dan vaak minder geld maar dat is prima. Gezondheid en tijd zijn tenslotte 2 zaken die niet te koop zijn. De toegevoegde waarde van recruitment bureaus en werving en selectie bureau’s heb ik niet kunnen ontdekken. In mijn optiek in de meeste gevallen een schimmige wereld van CV’s en facturen schuiven. Niet de beste kandidaat maar de snelste deal doet opgang en dat tegen belachelijke tarieven.
    In veel moderne bedrijven worden HR afdelingen inmiddels opgeheven. Recruitment kan inmiddels goedkoper, persoonlijker en eenvoudiger. Social Media speelt daar een belangrijke rol in. Een bureau wat op basis van een uur tarief mijn belang zou willen behartigen ben ik niet tegen gekomen. Het pleit niet voor ondernemerschap en dat terwijl die zelfde recruiters jou moeten toetsen op ondernemend gedrag.

    Veel veertigers duiken noodzakelijkerwijs in het ZZP schap. Mooi als je er voor kiest maar lastig als je wars bent van acquisitie en administratie. DE partij die deze groep ZZP-ers gaat faciliteren is spekkoper. Het zijn mooie tijden, in een snel ontwikkelende arbeidsmarkt gaan kansen ontstaan voor de genoemde groep. DE komende jaren stromen zo’n 750.000 pensionada ’s van de markt. Ervaring wordt node gemist. Het is slechts een kwestie van tijd. Ik zal er nooit van afhankelijk worden.

  • Wim

     @jeffrey dank, goed verhaal.
    Voor eigen parochie: Ik verdien graag geld en wordt bij voorkeur goed betaald door mijn opdrachtgevers. Dit mag je zeker tegen belachelijke tarieven noemen, gelukkig bepaalt bij ons de opdrachtgever zelf wat hij/zij ons betaald.

  • Martin15170

    Wim,

    Ik ben ondertussen zelf zo’n veertiger en ik denk dat je deels gelijk hebt maar wat ik wel merk is dat de kwaliteit van onderwijs in NL zover teruggelopen is dat ze misschien hoogopgeleid zijn maar eigenlijk heel weinig kunnen en goedkoop is relatief he want als ik het tempo van een hoop jongeren zie wordt ik daar niet ect vrolijk van

  • Wim

     @Martin dank voor je reactie, maar is hier sprake van een generatiekloof? ik kan me herinneren dat veertigers van 20 jaar geleden, dit vroeger ook tegen  mij zeiden!

  • Bjorn

    Beste Wim, 

    Goed geschreven artikel die de huidige dilemma’s van de samenleving en de arbeidsmarkt beschrijft.

    Tuurlijk zijn de klappen bij de 40+’ers het hardst die de verantwoordelijkheden en lasten moeten dragen van een gezin. Ik vind alleen dat je de nieuwe generatie die nu aan het afstuderen zijn wel degelijk tekort schiet.

    De nieuwe generatie wil ook op haar eigen benen staan en hebben meer lasten dan dat jij nu grof weg even schetst. Huur, studieschuld, evt langstudeerdersboete, verzekeringen, zorgverzekering, evt auto of ander vervoer, internet, telefoonkosten etc. Het schetsen van het eeuwige beeld van de luie student moet ook een keer afgelopen zijn. 

    Er zullen altijd luie studenten zijn, maar als die studenten lui willen zijn, dan krijgen ze vanzelf wel de rekening. De huidige generatie is juist hands-on en deze willen niet afhankelijk zijn van trage ontwikkelingen, maar willen zelf het heft in handen nemen en stappen maken (een goed voorbeeld is de opkomst van de G500).

    De arbeidsmarkt moet worden hervormd. De verhoudingen op de Nederlandse arbeidsmarkt zijn in de loop van de jaren scheef gaan groeien en dit is nu sterk merkbaar in de vele discussies over o.a. flexibilisering van de arbeidsmarkt, inkomensverschillen (hoge bonussen vs. inhuur (buitenlandse) uitzendkrachten), opkomst ZZP’ers, het ontslagrecht en de vele CAO overleggen die momenteel muurvast zitten, maar de scheve verhoudingen op de Nederlandse arbeidsmarkt dreunen zelfs door naar zaken als het pensioenstelsel en de regels omtrent hypothecaire leningen. 

    Het probleem is groter dan alleen de scheve verhoudingen op de arbeidsmarkt. Het is typerend dat het kabinet weer voor de zoveelste keer is gevallen. Om het systeem, lekker makkelijk, overal de schuld van te geven is natuurlijk lariekoek. Maar wil met deze post wel aangeven dat de problemen en de oorzaken van een hoger niveau is dan de oplossingen die worden gezocht. 

    De huidige generatie en de opkomende generatie moeten de verantwoording gaan nemen van de (toekomstige) ouderen. Niet verder doorslaan in de individualisering, maar doelbewust zorgen dat de toekomstige generaties de ondernemende Nederlandse kwaliteiten kan voortzetten. Investeren in ONDERWIJS.

    Het is een langer betoog geworden waarin ik merk dat ik nogal veel open laat, stof om na te denken dus. Maar bedenk wel dat de huidige kloven voor de hele samenleving nadelig is. Er moet concrete afspraken en acties worden ondernomen.

    Met vriendelijke groet,

    bjorn

  • Renzoverwer

    de grap is dat het al niet meer speelt, de vraag. de vraag suggereert nl. een vrijheid die er niet meer is. Wim, ik weet niet of je op de hoogte bent, maar van het UWV ben je tegenwoordig verplicht om een werk te accepteren. Ja ook op andere terreinen dan je opgeleid bent, beneden niveau enz. OP straffe van verlies van uitkering.
    dus ja… die keuze waar jij het over hebt, is er amper meer… altijd nuttig om te weten dacht ik zo.


vandehaterd @ Twitter

Outdoor Recruitment

Wat voor personeel mik je op met zo'n poster op de deur?Wethouder van Verkeer & Vervoer Jeannette Baljeu doopt onderzeeboot RETOnderzeeboot RET rijdt door de straten - wereld haven dagen 1 - maximumMis de boot niet - onderzeeboot RET - maximumKapitein van deze lijn - onderzeeboot RET - wereld havendagen - maximum73764129Werving 1#or manpower ad. Crisis is over#or avans 2#or op anavs 1De ideale (bij)baanlandmacht_tram_08

Categoriën