Afgelopen vrijdag stond het al op nu.nl en dit weekend schreef ook Jan Willem Alphenaar erover op Marketingfacts. Een Nederlandse medewerker van Blokker is ontslagen na zijn uitlatingen op Facebook. Niet vanwege een fake ziekmelding, maar eenvoudig vanwege een onacceptabele scheldpartij die via zijn ‘vrienden’ werd doorgespeeld aan het bedrijf.

De man had gevraagd om een voorschot op zijn loon, wat hem was geweigerd. Hij heeft zich eerst ‘live’ op de werkvloer uitgelaten op een manier dat enkele collega’s zich bedreigd voelde en daarna nogmaals op Facebook. Deze informatie is via een ‘vriend’ bij het concern terug gekomen, waarna men hem een brief stuurde met een waarschuwing.

Blijkbaar was de man hardleers en vervolgens schreef hij het volgende op zijn Facebook pagina (aangezien dit onderdeel van het openbare vonnis is, mag ik dat hier ook delen:

blokker wat een hoerebedrijf spijt dak er ben gaan werken en die mensen ook d er werken vooral me teamleider wat een gore achter de ellebogen nijmegseple nep wout je ken aan die kkstreken van hem wel merken dat hij uit nijmegen ko en wout uis geweest de hoerestumperd ooit komt mijn dag en geloof me dan st ze te janken kkhomo,s

Dit was aanleiding om deze man per direct te ontslaan. De man heeft vervolgens een eis tot schadevergoeding ingediend, die de rechter heeft afgewezen. De rechter stelt ook dat privé berichten op Facebook niet zo privé zijn, aangezien deze gedeeld kunnen worden. Volgens mij heeft dit nogal wat implicaties voor de jurisprudentie, maar ik ben geen jurist. De bewoording van de rechter geeft wel aan dat ook onze rechterlijke macht misschien een workshopje social media nodig hebben overigens.

Facebook is slechts in beperkte mate privédomein van werknemer. Begrip “vrienden “bij facebook is betrekkelijk. Bovendien is er het risico van re tweeten .

Conclusie

Er zijn denk ik een aantal conclusies en moralen aan dit verhaal.

De eerste is dat social media richtlijnen vooral bedoeld meten zijn mensen te helpen, de wet heeft namelijk de grenzen al bepaald. Ik sprak recent op een school over social media en daar was de vraag of men aparte richtlijnen moest opstellen over gedrag tussen docenten en studenten. Ik stelde dat dat volledig overbodig was, aangezien je op social media exact dezelfde richtlijnen diende te hanteren als je op de gang zou doen. Er zijn richtlijnen hoe we met elkaar om gaan in organisaties, voor social media hoeven daar geen additionele richtlijnen voor opgesteld te worden.

De tweede is dat privé een rekbaar begrip is geworden. De rechter stelt in deze dat statusupdates dus geen privé berichten zijn aangezien ze door anderen gedeeld kunnen worden. De implicaties hiervan kunnen best ver gaan denk ik.

De derde is dat je als werknemer gewoon goed moet nadenken voor je iets doms doet.

Stem of voeg toe aan: