Afgelopen week kwam het zeilmeisje Laura Dekker, binnenkort 17 jaar oud, aan op Sint Maarten. Het is wereldnieuws, we hebben weer een wereldrecordhoudster als Nederland, alleen niet officieel erkent want het Guiness Book of Records wil geen jongeren aanzetten tot gevaarlijke acties…

Stel je nu eens voor dat ze niet naar Nieuw Zeeland verhuisd, maar uiteindelijk gewoon in Nederland blijft ondanks het systeem dat haar op alle manieren heeft gepoogd dwars te zitten. Stel je nu eens voor dat je haar op sollicitatie gesprek krijgt. Zou je iemand met een dergelijk verleden juist aannemen of afwijzen?

Ik wil hier niet de hele discussie van goed/fout weer beginnen, daar komen we toch niet uit. Half Nederland vindt het geweldig dat iemand zoveel initiatief toont, half Nederland vindt dat we allemaal maar in de pas moeten lopen en dat haar vader uitgeroepen moet worden tot slechtste vader van de eeuw. Dat is duidelijk, alle argumenten voor  en tegen zijn wel gegeven. Die strijd is ook gestreden, net als de strijd die ze met de elementen heeft gevoerd en ze is nu rond.

De vraag nu is eigenlijk wat deze ervaring waard is, zou je haar als recruiter aannemen?

Ze heeft bewezen bijzonder zelfstandig te kunnen werken. Of ze dus heel goed functioneert in groepen is de vraag. Ze heeft bewezen geen respect voor autoriteit te hebben, maar wel extreem ondernemend te zijn. Ze heeft bewezen doelen te kunnen stellen en deze te halen, ook al is de halve wereld tegen haar en zeggen ze dat ze het niet kan.

Welke kwaliteiten geven de doorslag haar wel of niet aan te nemen? Ik ben benieuwd.

Over de Auteur

Bas van de Haterd Bas van de Haterd is professioneel bemoeial. Hij helpt organisaties met het begrijpen van social media en de gedragsveranderingen die dit met zich meebrengt op het gebied van de arbeidsmarkt. Organisaties huren hem in voor het verzorgen van inspirerende lezingen over de toekomst van de arbeidsmarkt, trainingen over het gebruik van social media voor recruitment of het opzetten van een recruitmentsite. Hij is tevens co-auteur van Personal Brand.nl en auteur van Werken Nieuwe Stijl. Hij is te bereiken op bas@vandehaterd.nl


783 views | Reageer (15 reacties)
  • Lastige, maar interessante vraag. Solliciteert ze naar een zelfstandige functie waarbij je stevig in je schoenen moet staan en ‘out of the box’ denken noodzakelijk is dan waarschijnlijk wel. Aan de andere kant, wil je iemand in je organisatie die een volledig eigen visie heeft en hier niet makkelijk van afwijkt? Dit laatste is lastig te toetsen maar, een beetje ‘organisatie sensitiviteit’ lijkt mij in elke onderneming een must.

  • M.

    Hahaha, ik ken iemand die haar ontmoet heeft tijdens haar reis. “Ze wordt niet gehinderd door welk sociaal gevoel dan ook. Is volledig contact met de realiteit kwijt. Echt een heel raar meisje”…. Uit persoonlijke ervaringen kan ik dan ook nog melden dat zo goed als alle solozeilers behoorlijk raar en a-sociaal zijn.

  • Invinsum

    Ja wat is de realiteit….. Iedereen schept de zijne, past iemand niet in jouw realiteit, dan zijn die mensen raar…… typisch Nederlands…… een sociale eenheids worst ;(

  • Een bout statement van iemand die dat anoniem doet. Alle anonieme reageerders zijn ook behoorlijk a-sociaal… Tja… Hebben we daar iets aan? Niet echt he. 

    Ik kan de opmerking niet op waarde inschatten tot ik de dame in kwestie zelf zou ontmoeten. Sociaal gevoel is geen absolute, maar een relatief iets. Ik ken heel veel mensen die zichzelf erg sociaal vinden, maar dat ik daar toch heel anders over denk. Kan me niet indenken dat jij jezelf a-sociaal vind met zo’n opmerking. Ik wel aangezien je het nodig vind het anoniem te doen. 

    Echter, daar gaat de hele discussie niet over. Jij zou haar niet aannemen, dat is duidelijk. Dat was de vraag.

  • M.

    Beste Bas,

    Het is duidelijk dat je vindt dat het anoniem reageren a-sociaal is. Waarom eigenlijk? Ik heb mijn redenen daarvoor. Wanneer je vindt dat het a-sociaal is, vind je het dan onwenselijk?

    En waar heb je eigenlijk niets aan? Aan een boude opmerking? Een sterk statement? Of omdat het een ervaring van iemand anders betreft?

    Maar ik wil best even on topic reageren: iemand die helemaal geen sociaal besef heeft, die gespeend is van alle sociale conventies die wij in dagelijks sociaal verkeer nodig hebben, lijkt mij inderdaad geen goede recruiter. Het lijkt me dat het in een functie als recruiter bij uitstek en wellicht wel het belangrijkste is dat je mensen kan inschatten. Dat je verder kan kijken dan wat er aan de oppervlakte gebeurt. Daarnaast heb je sociale vaardigheden nodig om je (interne) klanten goed te bedienen.  

  • Correct, ik beschouw het als a-sociaal en onwenselijk. Ik houd er ook niet van als ik iemands gezicht niet kan zien als ik deze persoon op straat aanspreek. Dat zelfde geldt online. Wat mij nu helemaal opvalt is dat ondanks dat je dus weet dat ik het a-sociaal vind, je het toch blijft doen. Wat geef je daarmee aan? Dat je geen respect hebt voor mijn gevoelens/mening? Onderschrijft mijn mening wel he 🙂

    Het betreft de ervaring van iemand anders. Of eigenlijk niet eens, want ik kan door je anonieme reactie jouw reactie al niet op waarde schatten (ik heb geen idee van je achtergrond die mede bepalend is voor jouw blik op de wereld, je historie bepaald immers je perspectief). Daarnaast is het niet eens jouw mening, maar die van iemand anders. 

    On topic: ik vroeg niet of iemand haar zou aannemen voor de functie van recruiter, maar of je haar zou aannemen (aangezien de meeste mensen hier recruiter zijn). Even het woordje ‘als’ dat dus dubbelzinnig geïnterpreteerd kan worden 🙂 

    Daarnaast nogmaals: ik kan niet inschatten in hoeverre ze geen sociaal besef heeft. Ik denk dat veel recruiters daar belangrijke delen aan missen. Net als een aantal vinden dat ik dat zal missen. Kwestie van perspectief. 

  • Invinsum

    Ja ik neem haar aan 😉

  • M.

    Beste Bas,

    Is dit niet een typisch geval van offline gedrag in een online wereld 😉 ? Stel, ik zou mijn naam wel kenbaar maken. Dan nog ken jij mij niet, dan nog heb je geen idee van mijn achtergrond. Zelfs al zou jij mij op zoeken via de sociale media, dan nog ken je mij niet. Jammer dat je het zo a-sociaal vindt. Dat ik aan jouw mening voorbij ga, net zoals jij aan de mijne? Maakt jou dat dan niet net zo? Ik wil best mij kenbaar maken, maar niet via een website. Ik wil je van harte een mail sturen. Maar ik wil niet dat ik mijn soms wat ongenuanceerde meningen mij op een later moment voor de voeten worden gegooid door iemand die een discussie niet goed heeft gelezen en daarmee mijn teksten eventueel uit zijn verband trekt. 

    Je hebt helemaal gelijk dat het de mening van iemand anders betreft. Echter, het gaat hier om een meisje van net 17 jaar, van wie wij niet meer weten dan wat via de media naar buiten komt. Hoe toetsbaar is dat? En hoe erg kan je dat op waarde schatten?

    De vraag die jij hier stelt, of iemand haar zou aannemen heb ik blijkbaar verkeerd gelezen. Maar als we het daarover hebben: ze heeft niet eens een havo-diploma. Momenteel heb je echt wel meer nodig om aan een baan te komen.

  • Beste M,

    Nee, er is een heel groot verschil. Ik blog hier, het is ‘mijn huis’. Dit huis heeft regels, lees deze eens. Je treed ze namelijk met de voeten, en dat is a sociaal. Niemand vraagt je te reageren. Ik stel het op prijs, als je je aan de regels houdt. Nee, ik verplicht het niet, omdat er gevallen zijn, uitzonderingen, die het nuttig maken. Dit is er daar niet een van. 

    Maar eigenlijk geef je met je reactie precies aan waarom het niet zou moeten. Je bent asociaal. Geen nuance. Je stelt zelf: ik reageer soms wat ongenuanceerd en ik wil niet dat dat tegen me gebruikt kan worden. Exact de reden waarom je dus gewoon met naam en toenaam moet reageren. Word je een stuk socialer van. Daarmee eindigt deze discussie en worden alle volgende reacties van je verwijderd tot je minimaal de reactieregels in acht gaat nemen. Als je niet bereid bent je aan regels te houden die horen bij bepaalde situaties (in dit geval dus gewoon een normaal e-mail adres gebruiken), blijf daar dan gewoon weg. Gewoon een kwestie van respect en fatsen. 

  • Laat ons vooral eerst realiseren dat dit meisje 16 jaar is en 15 toen ze er aan begon. Alle positieve elementen zijn leuk en aardig maar feit blijft dat dit puur en alleen een aandacht actie was. Ik neem haar niet aan.

  • Winston, vraagje. Heb je haar, zeldzame, reactie op televisie gezien toen ze aan was gekomen? Ze zei onder andere namelijk dat het haar droom was sinds haar 6e, dat ze nooit iets anders gewild had. Persoonlijk kwam dat op mij erg authentiek over, ik geloof niet dat dat gescript was of zo. 

    Was de hele reis aandachttrekkerij? Zou ze dan niet juist de media hebben opgezocht in plaats van alles gedaan hebben deze te ontwijken? Nee, ik denk het niet. 

    Iedereen heeft natuurlijk recht op zijn mening en zoals verwacht, net als met de hele discussie of ze wel of niet zou moeten gaan, lijken de meningen weer erg verdeeld. Persoonlijk denk ik echter dat ze vooral haar droom volgde, niet meer, niet minder. 

  • Arjan Ommering

    Ik denk dat het antwoord heel simpel is: de (gemiddelde) recruiter/tussenpartij zal er niet over peinzen om haar voor te stellen. Voldoet niet aan het standaard plaatje dus een te hoog risico.

    Een hoop eindklanten zullen haar competenties afwegen en kijken of dit bij hen past.

    Wel goed dat eigenwijze mensen leren zeilen: dan kun je een eigen koers bepalen en vasthouden.  ;o))

  • Puur afhankelijk van de functie waarop ze solliciteert. stapt ze hier binnen voor een sales functie dan zou ik haar niet uitnodigen. Tegendraads en eigenwijs is niet wat past in het team. Zou ik een zeilschool bezitten en een zeilinstructeur nodig hebben, dan heeft ze een grote kans dat ze aan de slag kan gaan. Al heb ik ook daar mijn twijfels bij haar sociale vaardigheden. 

  • Een erg onwaarschijnlijke, maar wel leuke ‘stel dat’ Bas!

    Iemand als Laura is zoals eerder gezegd, vast niet geneigd zich te schikken naar een organisatie en heeft ze hier ook nog niet de vaardigheden voor opgedaan. Als meisje van 16(niet vergeten!) mag je van haar communicatie skills ook nog niet alles verwachten. Ze gaat weer naar school en is dus slechts parttime beschikbaar en zo kan ik nog een hele waslijst opnoemen en is hierboven ook al een hele waslijst opgenoemd.Kortom: Even een goed gesprek hebben over de mogelijkheden, maar in dan direct mee aan de slag! een sollicitant als deze pas je niet in een systeem, daar bouw je een maatwerk oplossing omheen.Naast kennis, kunde en karakter speelt hier immers ook haar beroemd zijn mee, Ze is behoorlijk onderscheidend, waarmee een mooi personal brand te maken is dat je vervolgens voor allerlei doeleinden sterk kan inzetten. Waar ze zelf nog tekort komt kan je haar met coaching en goed management versterken.Wat kan ze gaan doen?- Clinics o.i.d. geven, eventueel bij (watersport) bedrijven. Leuke stunt voor bijvoorbeeld een bedrijf als Dekker(what’s in the name) Watersport, geen kleine jongen in die wereld.. ze staat immers ook dit jaar voor de 2e keer op de Hiswa, waar ze haar verhaal doet?- bloggen en columns schrijven voor diverse (online) media.. Ik zou direct met haar naar Sanoma gaan en haar aanbieden als columnist. Ze heeft al een boek geschreven (vast met een ghostwriter)- Het sprekers en schnabbel circuit in. bereid een powerpoint voor met mooie plaatjes en een leuk verhaal en je trekt volle sportzalen (Henk de Velde lukte dit ook jarenlang).

    tegen de tijd dat ze dan van school af komt (na de Havo lekker de Roy Heiner Academy doen) heeft ze een leuke zakcent verdient en is ze volwaardig zeilproffessional..

  • Timon Rammeloo

    Wauw, mensen hier kunnen iemand aannemen of afwijzen op basis van wat ze op tv hebben gezien en gehoord. Ik ken dat hele meisje niet eens, heb haar werkervaring niet gezien, weet niet welke opleiding zij doet, weet niet in hoeverre zij sociaal capabel is om met mensen om te gaan, weet niet wat haar ambities zijn, weet niet wat zij verder doet naast zeilen, weet niet uit wat voor gezin zij komt etc. Daarnaast komt nog dat ze, even gemakshalve, 17 is. Zij is pas klaar met een hogere opleiding op haar 21e. Ik weet niet hoe het met de rest van Nederland zit, maar vanaf mijn 17e tot mijn 21e ben ik toch ontzettend veel veranderd. Iets met puberteit en zoeken naar je eigen identiteit denk ik. 

    Maar wat met ook zegt, aannemen of afwijzen.. ik kan daar in ieder geval nog niets over zeggen. Te veel factoren die er toe doen en het feit dat ik haar niet gesproken heb.


vandehaterd @ Twitter

Outdoor Recruitment

Wat voor personeel mik je op met zo'n poster op de deur?Wethouder van Verkeer & Vervoer Jeannette Baljeu doopt onderzeeboot RETOnderzeeboot RET rijdt door de straten - wereld haven dagen 1 - maximumMis de boot niet - onderzeeboot RET - maximumKapitein van deze lijn - onderzeeboot RET - wereld havendagen - maximum73764129Werving 1#or manpower ad. Crisis is over#or avans 2#or op anavs 1De ideale (bij)baanlandmacht_tram_08

Categoriën