Waarom een kandidaat aan recruitment moet doen

Door Wim van den Nobelen op 03-11-2011 07:30.

Naast een beperkte groep mensen die benaderd wordt voor een baan is er een veel grotere groep die zelf actief moet zoeken. Aangezien veel vacatures uitstaan bij werving & selectiebureaus, schrijven veel werkzoekende zich daar in. Niet altijd uit vrije wil, weet ik uit ervaring, maar de markt blijkt nu eenmaal zo te werken. Over de toegevoegde waarde van een werving & selectiebureau kunnen we uren uitweiden. Het gaat mij nu om de inschrijving bij een bureau.Er zijn veel soorten en maten. Het blijkt dat meer dan 3.000 bedrijven in Nederland zich bezig houden met personeelsbemiddeling of een afgeleide daarvan. Hoe weet je als kandidaat nou dat je bij het juiste bureau staat ingeschreven? Zou een kandidaat niet net zo kritisch moeten zijn in de keuze voor welk bureau, net zoals het bureau kritisch is in welke kandidaat zij voorstelt?

Enkele voordelen om je aan te melden bij een bureau: Solliciteren kost tijd en iedere aktie op 1 vacature, is maar 1 kans. Inschrijven bij een bureau zorgt voor meer mogelijkheden bij verschillende bedrijven. Elke extra inschrijving (lees: bij een ander bureau) creëert een multiplier.

Het bureau verdient een fee als zij jou weten te plaatsen. In vrijwel alle gevallen betaald het bedrijf namelijk een fee aan het bureau als zij de door hun voorgestelde kandidaat aannemen. Meestal is dit een % van het brutojaarsalaris, dus ook bij de hoogte van jouw salaris, hebben zij een belang.

Nadeel is dat het bureau de eerste selectie doet. Niet altijd is er voldoende kennis aanwezig om goed te beoordelen of jij wel of niet geschikt bent. Het bureau zal proberen de meest ideale kandidaat naar voren te schuiven. En dat ben jij natuurlijk! Althans in jouw ogen. Dit levert nog weleens discussies op. In de meeste gevallen kan dat geen kwaad omdat hierdoor het beeld van jou en jouw wensen alleen maar helderder wordt. Een bureau komt meestal pas tot een goede bemiddeling als zij het bedrijf en de kandidaat goed kent. Hoewel er bij die ruim 3.000 bedrijven veel variatie zit in de werkwijze. Zo zijn er bureaus die enkel het cv doorsturen ongeacht of ze iemand kennen, gezien of gesproken hebben. Aan de andere kant zijn er bureaus die kandidaten zonder assessment niet eens voorstellen. Keus genoeg dus.

Reden temeer om een bureau te zoeken wat bij je past. Waar staan ze voor? Hoe werken ze? Wat zijn de ervaringen van door hun bemiddelde en afgewezen kandidaten? Feitelijk begint het solliciteren bij de selectie van een bureau dat jouw belang het beste kan behartigen. Inschrijven kost dan wel niets, maar jij bent toch niet gratis?

Over de Auteur

Getrouwd met Miranda, woon ik met met Huug, Matthijs, Bastiaan en Evelien in "Het Groot Paradijs", een oud-sterrestaurant in het centrum van Middelburg. Vanuit Strictly People help ik werkgevers & werknemers elkaar te vinden o.b.v. help ik werkgevers en werknemers elkaar te vinden o.b.v. Nobelisme

Meer via

Stem of voeg toe aan:

626 views | Reageer (3 reacties)

Dit artikel is geplaatst op 03-11-2011 om 07:30 en geplaatst in de categorie solliciteren. Reacties op dit bericht kan je volgen via RSS RSS 2.0 feed. Je kunt een reactie geven, of trackback vanaf je eigen website.

Gerelateerde artikelen:

Johnvanpelt
Het nadeel is dat als je bij een recruitmentburo staat ingeschreven de consultant vaak een voordeel houdt bij een volgende reactie op een vacature. Zelf heb ik gehoord van een consultant, nadat ik voor de derde keer bij het recruitmentburo geweest was( wel iedere keer een andere consultant), dat hij van te voren al wist dat ik niet voor de betreffende functie in aanmerking kwam, maar dat hij me toch wel even wilde spreken. Dit koste mij wel een halve vakantiedag; reisgeld en tijd. Lijkt mij toch niet zo netjes van de recruitmentburo’s.
John
Wim
Nope, verdient niet de schoonheidsprijs. Vraag die dan meteen naar boven komt bij mij, is waarom? Het kost hun ook tijd.
Jos
Recruitmentbureau’s hebben enkele bijzonder grote nadelen:
1. Ze krijgen van meerdere bedrijven opdrachten binnen.
De kandidaat ziet een job waarvan hij denkt dat die voor hem geknipt is.
Hij neemt contact op met de verantwoordelijke recruiter en krijgt een intakegesprek.
Na dit is de recruiter – om welke reden dan ook – niet gecharmeerd van de kandidaat, los van de vraag of de kandidaat voor de job geschikt is.
Dat wordt echter niet terugggekoppeld.
De kandidaat krijgt de baan dus niet.
Erger nog:
omdat de recruiter de kandidaat niet mag, komt deze voor GÉÉN enkele job meer in aanmerking die de de rectruiter in portefeuille heeft.
Waarmee meteen ettelijke kansen voor en de toekomst van de kandidaat om onduidelijke redenen om zeep worden geholpen.
2. Als je als kandidaat bent ingeschreven verwacht je, dat recruiters regelmatig hun database met kandidaten raadplegen als ze een opdracht binnenkrijgen.
Mijn ervaring is, dat, als je niet zelf reageert op vacatures, de recuiters niet de moeite nemen om te kijken.
3. Veel recruiters nemen de gemakkelijkste weg (een):
In plaats van de meest geschikte kandidaat voor te stellen wordt alleen gekeken naar de kandidaat waaraan het meest te verdienen valt.
4. Veel recruiters nemen de gemakkelijkste weg (twee):
In plaats van de opdrachtgever te adviseren volgen ze klakkeloos diens wensen zonder de opdrachtgever te wijzen op andere mogelijkheden. Voorbeeldje?
Een maand geleden reageerde ik op een functie bij een recruitmentbureau. Tot mijn verrassing werd ik al na twee zinnen door de recruiter onderbroken met de zin: “Zo te horen bent u ouder dan 40. De opdrachtgever heeft aangegeven dat hij alleen kandidaten onder de 40 wil zien. Ik weet dat dit discriminatie is, maar als wij deze opdracht niet uitvoeren, dan doet een ander bureau het wel.”.
Als kandidaat weet je van te voren niet waar je terecht komt.
Recruiters vragen vooraf jouw CV maar als kandidaat krijg je nul komma nul informatie.
Je bent dus aan de luimen van de goden overgeleverd.
Als je geluk hebt tref je een goede god, regelmatig echter ook een slechte god.