Wim, heel goed om eens een andere benadering te kiezen. Cv’s zijn vaak helaas het enige houvast voor “interviewers”, en leveren maar al te vaak niet de juiste informatie op. Hoewel wij geen W&S doen, doen we wel veel second opions. Het CV ligt nooit op tafel….

Groet,

Pierre

http://www.osic.nl

Mmh, ben niet zo enthousiast. De Lifeline zegt mij niks. Zeker als gesteld wordt dat het vervangend is voor een CV. Appels met peren. Een open gesprek met als leidraad het CV voldoet prima in combinatie met een social media check en eventuele andere instrumenten (testen). CV’s worden inderdaad vaak slecht opgesteld, maar dat zegt ook veel over de kandidaat.

Thanks, ik zou het cv ook zeker niet wegdoen. Succes en laat je weten hoe het gegaan is?

DJ, als reactie op jouw voorbeeld, ernstig ziek – beter. Waarom zou dit de kansen niet vergroten? Wil jij dat niet weten van iemand die je waarschijnlijk vaker ziet dan familie, gezin en vrienden?

Wim,

Ik pleit er jaren voor om als recruiter niet te interviewen maar juist een gesprek te hebben met de kandidaat (voor diegene die daar ook onderscheid in maken). Lifeline is handige bruikbare methodiek om in die context het gesprek aan te gaan. Enige waar je nog eens goed over moet nadenken is dat je ook met de lifeline methodologie alleen achteruit kijkt terwijl in het gesprek vooruitblikken ook heel waardevol kan zijn voor je kandidaat qua carriere verwachtingen & ambities, voor de potentiele werkgever van de kandidaat op vlak van een zinvolle match en voor jou als professional om meerwaarde in het matchingproces te creeren.

Ik kan niet ingaan op persoonlijke situaties, maar mijn ervaring is zeker niet zo. En dan bedoel ik in mijn eigen bedrijf, maar ook bij relaties/klanten. Het probleem zit hem net in de ervaring/omstandigheden, maar in het wel of niet hierover mogen praten denk ik.

Dat de CV aan vervanging toe, is onderschrijf ik.  Maar hoe?.  Een lifeline heb ik ooit opgesteld maar er
komen up’s en down’s in voor die niet relevant zijn voor de uitoefening van een
functie. Mijn ervaring met de CV is dat je er niet alles in kwijt kan. Triviale
onderwerpen worden niet opgenomen maar blijken  –  uit
vragen van potentiële werkgevers – wel degelijk van belang te zijn. Ik heb dus
verschillende versies van mijn CV. Hierbij ga ik dus wat dieper in op mijn
ervaring in relatie met de geboden functie.

Daarnaast is de CV (een vastgeroest document) het enige
waarom wordt gevraagd. Uit ervaring kan ik zeggen dat, mocht je van de
traditionele  lay-out afwijken, 9 van de
10 keer de vraag krijgt om de CV om te zetten in een door de bemiddelaar
aangeboden format.  

De life-line heb ik ooit voor mezelf – in samenwerking met
een psycholoog – opgesteld om mezelf te leren kennen. Weten waar mijn sterke en
zwakke punten liggen, wat  enthousiasmeert
mij en wat niet,  etc.  Met deze inzichten (zelfkennis) wordt een
sollicitatiegesprek  wel een stuk
gemakkelijker en je presentatie zelfverzekerder.

Dus een combinatie van Life-line en CV kan prima.

@Eric thanks. Natuurlijk gebruik ik ook het cv naast de Lifeline, niet verder vertellen hé!! -;)

Cool en succes. Je mag me altijd uitnodigen om een toelichting te geven.

Wim, Ik vind het een goed idee. Een CV is een aanknopingspunt om iemand uit te nodigen. In het “interview” kijk ik liever naar de mens achter het cv. Dat steek ik open in door te vragen wie ben jij (uiteraard wel de naam)? Een derde wil hun cv gaan vertellen maar de rest pakt dit goed op en vertelt uit zichzelf al vaak de Lifeline. Evt gaten en leugens in het cv hoor ik vanzelf uit het verhaal waar ik uiteraard ook tussendoor op doorvraag. Tot nu toe had ik er nog niet aan gedacht om dit ook op papier te tekenen. Goede tip Wim!

Wim,
Ik vind hem geweldig! Dé manier om eens over dé persoon te praten ipv hét cv. Een mooi begin van een relatie tussen werkgever en werknemer.