Mijn carrière kent niet heel veel wisselingen. Begonnen als beroepsmilitair, daarna student en via een ondernemerschap in de horeca uitgekomen bij recruitment. Eerst kort in loondienst, maar al snel bleek ook hier ondernemerschap de enige kans op succes. Als medewerker, oneerbiedig door mij destijds aangeduid als loonslaaf, is het accepteren van leiding, lees sturing, niet echt een succesvolle combinatie. Als persoon ben ik een rasoptimist. Elke tegenslag levert nieuwe kansen op. Na een nacht slapen zie ik het licht weer schijnen en ga ik kansen najagen. De ene keer succesvoller dan de andere, maar altijd vanuit een passie voor het vak en met name gericht op het dienstverlenende.

Mensen (& organisaties ) helpen is een 2e natuur geworden. Vreemd eigenlijk, want voor iemand bij wie het glas altijd half vol is, beter verwoord door mijn getuige tijdens ons huwelijk. Bij Wim is het glas niet half vol maar stroomt het over en dan is het soms verstandig om de kraan dicht te draaien. Bij iemand zoals mij zou je niet verwachten dat hij motivatie opzoekt in afwijzingen. Want dat is waar het vak van recruitment uit bestaat. Het merendeel van de  klanten die je belt, willen geen zaken met je doen. Als je al mee mag doen, zijn veel kandidaten niet bereikbaar, hebben geen interesse of voldoen niet aan het profiel als je ze eenmaal gesproken hebt. Komt er dan eindelijk iemand naar voren die helemaal past, wordt deze afgewezen omdat de klant een interne kandidaat heeft of toch in zee is gegaan met de kandidaat van de concurrent.

Gerelateerd aan het aantal afwijzingen dat je ontvangt, scoor je misschien 1 succes op 100 afwijzingen. Da’s niet echt positief. Waarom doen we het dan? Is het die eeuwige roem die je krijgt bij een plaatsing? Het standbeeld dat ze voor je gaan onthullen? De overvloed aan complimenten die je krijgt van de kandidaat die je een nieuwe baan hebt bezorgd? Nope. Roem in recruitment komt te voet en gaat te paard. Standbeelden kennen we helemaal niet en die complimenten komen hooguit in enkelvoud voor. De echte reden om recruiter te willen zijn is die drang om te willen faciliteren. Wij recruiters willen gewoon graag mensen helpen. Aan een nieuwe baan, aan een nieuwe collega en aan een oplossing voor hun probleem. Teleurstellend antwoord he!

Over de Auteur

Wim van den Nobelen Recruiter/Headhunter Management, Finance & Payroll, Nobelist, Spreker & Consultant Strategisch Recruitment, Blogger


720 views | Reageer (0 reacties)

vandehaterd @ Twitter

Outdoor Recruitment

Wat voor personeel mik je op met zo'n poster op de deur?Wethouder van Verkeer & Vervoer Jeannette Baljeu doopt onderzeeboot RETOnderzeeboot RET rijdt door de straten - wereld haven dagen 1 - maximumMis de boot niet - onderzeeboot RET - maximumKapitein van deze lijn - onderzeeboot RET - wereld havendagen - maximum73764129Werving 1#or manpower ad. Crisis is over#or avans 2#or op anavs 1De ideale (bij)baanlandmacht_tram_08

Categoriën