Een veel gehoorde klacht, vooral in de online marketing waar ik veel in rondloop, maar ook wel in de IT. ‘Ze zijn allemaal zelfstandige’ en ‘ze willen niet meer in loondienst’. Deels waar, maar voor een groot deel ook onzin.

Laten we meteen beginnen met een onderscheid te maken tussen het soort bedrijf, namelijk het adviesbureau en de ‘corporate’. Voor het adviesbureau is het voor een behoorlijk deel waar, aangezien de toegevoegde waarde voor iemand na ongeveer de 30e (afhankelijk wanneer je bent gaan werken natuurlijk) praktisch nihil is, tenminste, als je een bepaalde hoeveelheid kwaliteiten bezit. Echter komen deze klachten met name vanuit de corporates en daar is het voor een groot deel onzin. Onzin dat men het niet wil, men wil het alleen niet op de manier dat het nu moet.

Een veel gehoord argument is de beloning. Die zou niet in verhouding staan en bureaus zouden veel meer kunnen bieden. Op zich natuurlijk al niet terecht, want die bureaus worden vervolgens weer betaald door de corporates, dus dan kán je wel meer bieden, alleen gebeurt het niet. Tevens vraag ik me af of de beloning echt wel zoveel uit elkaar loopt, ik zie het eerlijk gezegd niet bij de functies die ik ken.

Wel kán een zelfstandige natuurlijk veel meer verdienen, maar 75% van de zelfstandigen wordt dit niet voor het geld. Dus ook daar gaat het argument niet echt op. De beloning moet gewoon goed zijn, maar ik vraag me af hoe vaak het daar op valt.

Wat dan wel?

Wat is het dan wel? Een belangrijk element is de inhoud van het werk. Ik schreef al eerder: recruitment = marketing en marketing is ook de P van Product. Als ik vaak kijk naar functie-omschrijvingen schrik ik me dood. Als er staat dat een online adviseur of e-business manager ook kennis van Photoshop of HTML moet hebben weet je dat de functie intern gewoon niet serieus wordt genomen.

Ook de organisatie als geheel. Ik heb het de laatste jaren meerdere keren gezien. Absolute toppers die na 2 of 3 corporates, grote namen, partijen met een sterk merk, gedesillusioneerd zijn afgedropen en, net als al hun vrienden, zelfstandige zijn geworden. Met veel energie waren ze daar begonnen, met briljante plannen gekomen, rekening houdende met enkele gevoeligheden, maar wel die stap vooruit willen zetten naar een ‘sociaal’ bedrijf bijvoorbeeld. De organisatie wilde echter niet veranderen en de steun van boven blijkt elke keer zo hard tot de hoogste baas zegt ‘maar we doen het toch al jaren zo?’ en ‘het gaat nu toch goed?’

De voorwaarden

Dan zijn er natuurlijk nog altijd de arbeidsvoorwaarden. Niet het geld, maar bijvoorbeeld werktijden. Als je eenmaal zelfstandige bent, zoals ik, raak je gewend aan een ritme dat erg vreemd is voor mensen in loondienst. Ik ben geen ochtendmens, dus ben ik zelden vroeg op. Ik kan gaan en staan waar ik wil en hoef nooit verantwoording af te leggen. Natuurlijk moet je hier iets van opgeven in loondienst, daar krijg je ook als het goed is andere dingen voor terug. Het probleem zit hem vaak in het ‘iets’ of ‘heel veel’. Zo hoorde ik recent van een bedrijf dat ‘flexibele werktijden’ had, je kon tussen 7 en 9 beginnen…

Zou ik ooit terug in loondienst gaan?

Een vraag die ik mezelf vaak gesteld heb en het antwoord is: ja, mits de voorwaarden goed zijn. Niet bij een adviesclub, daar zou ik me altijd als zelfstandige aan verbinden. Bij een corporate? Ja, als de baan en de voorwaarden goed zijn wel ja. Echter, wel op mijn voorwaarden dan. Nee, ik hoef niet mijn huidige uren en geld te matchen, ik weet dat dat nooit zal gebeuren, ik ben best bereid daar het nodige op in te leveren (vooral dat ik meer uren zal moeten werken voor dit inkomen). Echter, het zal dan wel op een positie moeten zijn waar ik het verschil kan maken, in een organisatie die bereid is mee te gaan (of al ver is, maar daar voeg ik dan weer veel minder waarde toe) naar de nieuwe manier van werken.

Dit hoor ik overigens van heel veel mensen die ik erg hoog heb zitten in de online marketing. Terug in loondienst? Misschien wel, maar alleen onder de juiste voorwaarden (en dat gaat dan eigenlijk nooit om het geld).

Dus als je als corporate je afvraagt waarom ‘ze’ toch allemaal zelfstandig adviseur zijn, vraag je dan af wat je zelf fout doet, waarom je die talenten niet de uitdaging kan bieden, waarom je organisatie er gewoon niet klaar voor is.

Over de Auteur

Bas van de Haterd Bas van de Haterd is professioneel bemoeial. Hij helpt organisaties met het begrijpen van social media en de gedragsveranderingen die dit met zich meebrengt op het gebied van de arbeidsmarkt. Organisaties huren hem in voor het verzorgen van inspirerende lezingen over de toekomst van de arbeidsmarkt, trainingen over het gebruik van social media voor recruitment of het opzetten van een recruitmentsite. Hij is tevens co-auteur van Personal Brand.nl en auteur van Werken Nieuwe Stijl. Hij is te bereiken op bas@vandehaterd.nl


323 views | Reageer (1 reacties)
  • Herkenbaar. Wat dacht je van werk en gezin, of gewoon een sociaal leven hebben? Werk zoals we dat nu kennen is niet meer van deze tijd. Meeste mensen zitten uren te vullen achter hun bureau, terwijl ik mij als zelfstandige kan richten op resultaat.


vandehaterd @ Twitter

Outdoor Recruitment

Wat voor personeel mik je op met zo'n poster op de deur?Wethouder van Verkeer & Vervoer Jeannette Baljeu doopt onderzeeboot RETOnderzeeboot RET rijdt door de straten - wereld haven dagen 1 - maximumMis de boot niet - onderzeeboot RET - maximumKapitein van deze lijn - onderzeeboot RET - wereld havendagen - maximum73764129Werving 1#or manpower ad. Crisis is over#or avans 2#or op anavs 1De ideale (bij)baanlandmacht_tram_08

Categoriën