http://www.tomscholte.com

Zoals inmiddels mijn hele netwerk ongetwijfeld weet, zoek ik samen met ongeveer 400.000 andere Nederlanders, een leuke nieuwe functie die bij mij past. Er zijn ongetwijfeld een aantal van die 400.000 terug te vinden in uw cv-opslag-archief! En u, als ideale recruiter , geeft deze mensen natuurlijk advies over hoe ze die baan van hun dromen kunnen scoren. Al snel valt de term ‘personal branding’. U adviseert mensen om goed na te denken over wie ze zijn, wat voor vaardigheden ze hebben en wat ze willen. Ze kunnen dit vervolgens prachtig uitwerken in boomschema’s, modellen & kwadranten. Om hen te motiveren, legt u uit dat het belangrijk is om jezelf goed te positioneren, zowel on- als offline, zodat mensen [=lees werkgevers] weten waarvoor ze juist jou kunnen benaderen en weten waarvoor je ingeschakeld kunt worden.

Ik, natuurlijk gemotiveerd door deze briljante adviezen, besloot me helemaal onder te dompelen in de persoonlijkheidstests, de kernkwadranten, de roos van Leary en uit te zoeken welke teamrol mij het beste past. Aangezien ik er al snel achterkwam dat persoonlijkheidstests niet alles zeggen en ‘zelfkennis’ ook een redelijke wassen neus blijkt, besloot ik om ook mijn vrienden en excollega’s te vragen naar mijn kwaliteiten en vaardigheden. Enthousiast kwam ik terug met mijn uitgewerkte resultaten bij mijn ideale recruiter, die me vertelde dat de meeste banen via je eigen netwerk te vinden zijn.

Netwerken!

Ik liet er geen gras over groeien en besloot dit via al mijn sociale netwerken te laten weten! Natuurlijk verwerkte ik mijn pas opgedane kennis over mezelf zoveel mogelijk in mijn cv en in mijn omschrijving van wat ik zoek. Ik plaatste berichten op LinkedIn, Facebook, Twitter en Hyves. Natuurlijk probeerde ik het wel aan te passen aan het medium: niet meer dan twee #leoniezoektwerk tweets per dag, wat informeler op Hyves en wat formeler op LinkedIn. De reacties waren overweldigend! Excollega’s stuurden links met vacatures waarvan ze dachten ‘dat is iets voor jou!’, ik kreeg hartverwarmende e-mails van mensen die me succes wensten en ik werd vaker uitgenodigd voor een gesprek.

Tot die morgen dat ik een feedbackreactie kreeg. Nu waardeer ik feedback enorm, ik kan er van leren en zeker als het oprecht gegeven wordt kan het een keerpunt betekenen en aan het denken zetten. Zo ook deze feedback! De kern van het verhaal was dat ik met mijn berichtjes dat ik een baan zocht, inboette aan professionaliteit. Ik zou professionaliteit eerder kunnen bereiken al s ik met mijn ‘personal brand’ zou nadenken over relevantie en waarde van mijn berichten, een andere communicatiestrategie zou kiezen en zou laten zien wat ik kon. Nu kwam deze feedback van een relatie die ik hoog heb zitten, dus heb ik de tijd genomen om deze feedback rustig te laten bezinken en na te denken wat ik hier van vind.

Tast je manier van solliciteren je ‘personal brand’ aan?

Maar…zegt de manier waarop ik mijn netwerk laat weten dat ik solliciteer werkelijk iets over mijn professionaliteit? Maakt de omstandigheid dat ik nu geen baan heb, me minder professioneel? Doet het feit dat ik dat openhartig deel met mijn netwerk afbreuk aan mijn kwaliteiten of vaardigheden? Ik ben tenslotte geen ander mens geworden, ik heb geen andere opleiding gedaan, ik heb nog steeds dezelfde projecten gedaan en dezelfde resultaten bereikt. Ook qua interesses en expertise ben ik dezelfde persoon gebleven, zowel op persoonlijk als op professioneel vlak. Het enige dat echter beïnvloed raakt is de manier waarop een ander me waarneemt. Ah daar komt de term ‘personal branding’ weer tevoorschijn!

Quote: “Personal branding draait erom dat je een positieve emotionele reactie oproept bij mensen die voor jou belangrijk zijn door het ontdekken, zichtbaar maken en versterken van jouw onderscheidende waarde”. Blijkbaar had ik nu een negatieve emotionele reactie opgeroepen. Niet iets om van in paniek te raken, want van dit soort momenten leer je het meest. Aangezien ik van mening ben dat mijn manier van het nieuwe solliciteren, #hns ;), niets afdeed aan mijn professionaliteit, vertelde deze reactie me dat dit bij mijn relatie blijkbaar wel was gebeurd. De grote vraag is natuurlijk waarom?

Een boodschap fluisteren versus van de daken schreeuwen

Zelf ben ik van mening dat er zeker een dunne scheidslijn bestaat tussen communicatie en overcommunicatie. Inmiddels weet mijn netwerk waar ik naar op zoek ben, dus kan de frequentie van mijn berichten met betrekking tot het zoeken naar werk omlaag, hoewel die –naar mijn mening- al niet zo hoog lag. Dat betekent dat er verhoudingsgewijs weer meer inhoudelijke berichten zullen verschijnen gerelateerd aan gebieden waar ik in geïnteresseerd ben en wat ik kan. Mogelijk dat hierin de sleutel zit voor deze feedback: mensen raken geïrriteerd als ze een zelfde soort boodschap te vaak voorbij zien komen.

Een andere mogelijkheid kan zijn dat het niet ‘chic’ gevonden wordt om van de daken te schreeuwen dat je op zoek bent naar een baan. Hengelen naar een functie, bedelen om nieuw werk. Maar werp ik me op de knieën voor iedere functie die voorbij komt nu ik mijn netwerk vraag mee te zoeken? Ben ik niet selectief meer in solliciteren op functies? Bied ik me te pas en te onpas aan? Natuurlijk niet. Ook dit zegt meer over de waarde die een ander hecht aan deze vorm van ‘het nieuwe solliciteren’. Je kunt je netwerk uiteraard ook via persoonlijke boodschappen, een persoonlijke e-mail of een DM laten weten dat je op zoek bent naar een baan en dit wordt –door sommigen- dan wellicht eerder stijlvol gevonden.

Ik heb er voor gekozen het open en bloot te doen. Omdat het past bij mijn persoonlijkheid. Nadenken over je personal brand vind ik belangrijk in die zin dat je bepaalde nuances kunt benadrukken, maar als je te veel bezig bent met hoe je over wil komen, vergeet je om gewoon te zijn, iets te doen waarin je op kunt gaan en verlies je authenticiteit. Ik hou niet van indirect en ondergronds, ik hou van open en direct. Dat wil niet zeggen dat ik niet diplomatiek kan zijn of geen rekening hou met feedback. Feedback zegt vrijwel altijd meer over de waarden van een ander die je met voeten treedt. Het geeft een unieke kans om erachter te komen wat een ander drijft en belangrijk vindt. Je kunt dit ter harte nemen als je de relatie belangrijk genoeg vindt en ik hou er bij benaderen van deze relatie nu specifiek rekening mee. Tegelijkertijd als ik puur kijk naar wat voor resultaten het me oplevert, mijn persoonlijk ROI, dan levert mijn duidelijke communicatie veel meer op, dan mijn indirecte benadering, en uiteindelijk gaat het er niet om hoe je gespeeld hebt, maar dat je gewonnen hebt, nietwaar?

Tegelijkertijd ben ik benieuwd naar hoe jij, de ideale recruiter, die 400.000 mensen nu zou adviseren? Informeer je je netwerk openlijk of indirect? Blijf je daarin zo dicht mogelijk bij jezelf? Of juist op een manier waarmee je zo min mogelijk mensen voor het hoofd stoot? Bestaat er wellicht een generatiekloof op het gebied van het nieuwe solliciteren? Kan solliciteren afbreuk doen aan je personal brand?

Deze gastblog is geschreven door Leonie Fotiadis (@layoknee), werkzoekend online projectleider.

Over de Auteur

Gastblogger Iedereen die wel een keer zijn mening of gedachten kwijt wil in een blog op RecTec, maar niet regelmatig een artikel wil schrijven, kan zijn of haar gastblog insturen. Een artikel zal gecontroleerd worden op kwaliteit (wat niet wil zeggen dat eindredacteur de mening hoeft te delen). Indien het kwalitatief en qua schrijfstijl in orde is zal het geplaatst worden onder het gastblogger account. De naam en functie van de persoon zullen altijd vermeld worden in het blog, tenzij er zeer zwaarwegende redenen zijn waarom dit niet kan.


1.089 views | Reageer (21 reacties)
  • Beste Leonie,
    Wat een leuke blog (en ook een goede manier van personal branding :-)).
    Tijdens het lezen moest ik meteen denken aan ‘oude denkkaders’ en ‘nieuwe denkkaders’: jouw contact die de feedback gaf komt waarschijnlijk uit het ‘oude’ denken. Behalve dat je bij Personal Branding duidelijk bij jezelf moet blijven, is het ook belangrijk om de boodschap aan te passen op de doelgroep. Dus in dit geval segmenteren in ‘oud’ en ‘nieuw’ en daar ook de bijbehorende kanalen voor gebruiken. Mijn aandacht heb je iig getrokken en met genoegen breng ik je blog onder de aandacht van mijn netwerk.
    Diana Russo

  • Pingback: Tweets die vermelden Personal branding en het nieuwe solliciteren | RecTec -- Topsy.com()

  • Hblackstone

    Dag Leonie,
    Ik denk inderdaad dat hier sprake is van een generatiekloofje. Ik ben niet van jouw generatie en ik moet eerlijk toegeven dat ik – de ideale recruiter 😉 – jou een jaar geleden misschien ook wel geadviseerd had om het een beetje bescheiden aan te pakken. Maar ja, als iemand mij een jaar geleden had verteld dat ik nu op Twitter zou zitten, had ik waarschijnlijk ook naar m’n voorhoofd gewezen. Nu ik een eigen bedrijf heb is personal branding ook voor mij aan de orde. Ik moet wel. Wat dat betreft zitten we in een vergelijkbare situatie. Dus mijn advies: blijf (bij) jezelf, met respect voor anderen. Het gaat helemaal goedkomen met jou!
    Groet, Heleen Blackstone

  • Esther Jorritsma

    Personal branding gaat ook niet over wat je werkelijk kunt maar over hoe je over komt. Buckler wordt nog steeds met dezelfde ingrediënten gemaakt maar is sinds Youp toch een ander product in de ogen van de Nederlandse consument. Kan, en zegt iets over de consument. Ik zou in elk geval blij zijn met iemand die initiatief toont en kennis heeft / gebruikt maakt van alle sociale netwerken. Dit kan menig bedrijf veel brengen en is zelfs een must als de economie weer aantrekt. Benieuwd hoe recruiters die jouw acties als ‘ leuren’ ervaren straks nog goede mensen weten te vinden. ..

  • Ha Diana,

    Fijn te je het leuk vond om te lezen en attent dat je het onder de aandacht wil brengen, een beetje entertainwaarde mag een blog wel hebben vind ik ;)! Zou heel goed kunnen dat mensen met ‘oude’ denkkaders er heel anders tegenaan kijken. Nu is alleen wel de vraag welke keuze je het best kunt maken in deze specifieke situatie. Natuurlijk draait personal branding om jouw persoonlijkheid, alleen passen we ons ook niet allemaal aan als dat nodig is? Om een voorbeeld te noemen: ik voel mezelf niet prettig in mantelpakjes of ‘formele’ kleding, maar als ik ga solliciteren probeer ik me daar toch enigszins overheen te zetten, omdat ikzelf wel kan vinden dat kleding niets zegt over mijn prestaties…maar dat in de realiteit er door velen wel waarde aan wordt gehecht. Zelf denk ik dat het altijd een mix zal blijven in proberen zo dicht mogelijk bij jezelf te blijven -en dus niet solliciteren naar een functie bij een zeer formele werkgever 😉 – en flexibel genoeg zijn om mee te bewegen als een ander denkkader dat van je verlangt. Zolang je zelf de grenzen maar in de gaten houdt!

  • Ha Heleen,

    Ik denk niet eens dat het per definitie in de leeftijd hoeft te zitten of de generatie, maar dat er sprake is van een kloof klopt wel ja… Grappig hoe je beschrijft hoe je zelf een switch gemaakt hebt! Zeker bij een eigen onderneming lijkt peronal branding me heel erg belangrijk om jezelf te kunnen onderscheiden met je diensten. Dank voor de succeswensen!

  • Ha Esther,

    Helemaal waar! Daarom ben ik dus ook zo benieuwd of deze nieuwe vorm van solliciteren bij meer recruiters en werkgevers dezelfde reactie oproept. Mijn eigen ervaring tot nu toe zijn allemaal warme enthousiaste, bemoedigende reacties met nuttige links en tips voor vacatures. Tegelijkertijd weet ik dat juist mensen die door mijn benadering afschrikken niet snel geneigd zullen zijn hun mening kenbaar te maken. Ik was dan ook erg blij dat deze relatie de moeite had genomen om me eerlijk te vertellen hoe dit overkwam -en me daarmee tevens indirect inspiratie gaf voor het schrijven van dit blog ;)-. Persoonlijk denk ik dat er altijd verschillen zullen blijven in hoe mensen het aanpakken juist omdat het draait om eigen kwaliteiten. Iedereen zal zijn eigen manier moeten vinden, maar dat recruiters en werkgevers niet om al deze sociale kanalen heen kunnen, staat voor mij als een paal boven water!

  • Fiona Stoop

    Ik ga dit mooie verhaal overnemen op mijn site, mooi voorbeeld van solliciteren via social media. Mag wel toch? Zal verwijzing en link naar jullie site bijvoegen! Groet @werkcoach Fiona Stoop
    http://www.pintapeople.com

  • Pingback: Pintapeople » Blog Archive » Solliciteren via Social Media, gastblog()

  • Hallo Leonie,
    1. een goede vriend van mij zoekt nog een projectleider http://www.threewise.nl/nieuws/vacature-projectmanager/2011-02-06

    2. de opzet van personal branding is dat je je zichtbaarheid, herkenbaarheid en toegevoegde waarde verder verhoogt. Alleen communicatie is niet genoeg, zoals je ontdekt hebt. Alleen vragen om een nieuwe baan is voor andere mensen niet interessant als ze niet iemand zoeken. Toegevoegde waarde ben je al gaan leveren door inhoudelijk kennis, inzichten, links, onderzoeken en ervaringen te gaan delen.

    3. het risico van personal branding en van branding in zijn algemeenheid is een sterkere betrokkenheid van van mensen die bij je willen horen, en vanzelfsprekend ook van mensen die niet bij je willen horen. Dat is even wennen, maar uiteindelijk ben je er blij mee. Je kunt makkelijker gekozen worden, maar wordt ook veel makkelijker niet gekozen.

    4. Je hebt al feedback gevraagd, maar heb ook al een personal branding survey uitgevoerd? Deze bied ik jou, en de andere mensen die op je blogpost, gereageerd hebben graag gratis aan: http://www.personalbrandingsurvey.com . Dan heb je een breder beeld van jezelf. Ook kan ik je dan spiegelen aan een groep van projectleiders en kijken wat mensen zien als jouw onderscheidende waarde. Dit kan je helpen bij je personal branding.

    5. ga vooral door met waar je mee bezig bent, ga niet stil zitten wachten tot het UWV je belt met het aanbod voor je droombaan, dat gaat niet gebeuren. Ga lekker door met bloggen, linken, content delen en reacties te plaatsen. Dan wordt je top of mind bij een boel mensen. En een van die mensen gaat een keer iemand tegen komen die een projectleider zoekt, en dan kan hij jou aanbevelen.
    Succes.

  • Ruben
  • @Fiona: het volledig en integraal overnemen van een blog is natuurlijk niet de bedoeling en stel ik vanuit RecTec natuurlijk niet op prijs. Het inkorten / samenvatten van een blog met een verwijzing mag natuurlijk altijd, maar hele kopieën maken is uiteraard niet de bedoeling.

  • Ik denk dat het een combinatie is van wat past bij jouw persoonlijke stijl en de functie die je ambieert. Jij doet vooral online projecten en daarom is het belangrijk om online ook zelf zichtbaar te zijn, en dat doe je erg goed. Wanneer men een baan bij de AIVD ambieert is het wellicht raadzaam anders te werk te gaan. Hoe dan ook, welk medium je ook kiest blijft het van belang op je doel niet uit het oog te verliezen, en dat is hier nieuwsgierigheid opwekken en vervolgens onder de aandacht brengen wat je kan en kan leveren.

  • Ha Tom!

    1. Allereerst: wat attent van je om meteen een link toe te voegen 😉 [Helaas sluit de functie overigens niet helemaal aan, zowel qua niveau als qua inhoud is deze functie denk ik meer geschikt voor iemand die net begint, functie inhoud klinkt ook meer als een soort mix met een officemanager…, ik heb WOniveau, 10 jaar werkervaring, zoek een meer aansturende functie dan uitvoerend etc.] Maar dank voor het gebaar!

    2. Ben het met je eens dat alleen communicatie niet genoeg is [overigens vroeg ik niet alleen om een baan in m’n tweets no worries ;-)…]. Maar iedereen zal voor zichzelf moeten bepalen wat precies zijn of haar toegevoegde waarde is… Ik denk niet dat iedereen die op zoek is naar een functie vervolgens ook moet gaan bloggen, minimaal 10 links per dag moet gaan delen via twitter etc. Het moet bij iemand zelf en bij iemands functie passen.

    3. Nou ja: precies! Helemaal mee eens!

    4. Ik zal het gaan bekijken Tom!

    5. Hartelijk dank! Ga ik doen!

  • Nope, nog niet, maar klinkt boeiend Ruben! Tnx4sharing!

  • Ja, ben het helemaal met je eens. Wel een kleine kanttekening: ik heb zelf de keuze gemaakt om niet alles wat ik online deel te delen met exact hetzelfde doel voor ogen. Er zijn natuurlijk meerdere doelen die je online kunt hebben en soms kunnen doelen elkaar bijten. Persoonlijke versus professionele boodschappen bijvoorbeeld. Wat mij betreft is het ’t belangrijkste dat je erover nagedacht hebt, een keuze maakt en je bewust bent dat niet iedereen diezelfde keus maakt of die van jou kan waarderen.

  • Angus-mac-og

    Wat een hoop vragen stel je hier aan anderen beste leo, waarmee je bewijst open te staan voor de mening van anderen en daar over nadenkt. Vergeet in deze poel van adviezen echter niet je eigen mening en gevoel daarover. 😉

    Mijn mening is dat je in de wereld van communicatie geen enkel communicatiemiddel onbenut moet laten bij het vinden van een baan. Ik zie dit zeker niet als minder ‘chic’ of ‘bedelen’. Ook werkgevers gebruiken dezelfde communicatiemiddelen als een bron aangaande nieuw personeel. Ook ik beken meerdere malen hyves, facebook en dergelijke te hebben bekeken na een gesprek met een toekomstige werknemer.

    Goed verhaal met een mooie opening voor discussie.

  • Kees Heerschap

    Hoi Heleen,
    Hoe zo generatiekloof? Ik weet niet wat jouw leeftijd is natuurlijk, maar ik adviseer mensen met mijn 51 jaar om zo breed mogelijk te communiceren dat ze op zoek zijn naar iets nieuws. En ik merk dat van jong tot oud hier zelf meer poblemen mee heeft omdat men zich er soms voor schaamt om hulp te vragen. Volgens mij heeft het niet zo zeer met generaties te maken, maar meer het zelf vertrouwen dat men heeft om “uit de kast te durven komen”.

  • Sabine

    Ik denk inderdaad dat er sprake is van een generatiekloof. Hoe vaak hoor ik niet van collega’s commentaar over mijn twittergedrag (dat toch heel beschaafd is). Blijkbaar wordt het overdreven gevonden om dingen te delen met anderen, maar wat heb je eraan om alles voor jezelf te houden? Door de zaken die je bezig houden te delen komen er juist reacties waarmee je verder kunt komen, en soms is het gewoon leuk om een succes te delen. Successen in je eentje vieren is ook zo sneu.

    Nou zijn er dus een aantal mensen die dat allemaal te veel vinden, te veel informatie, te vaak dezelfde informatie. Maar: ze lezen het dus wel allemaal.
    Dus hoe groter de kans dat iemand bij het zien van een leuke baan denkt ‘Hee, dat is wel wat voor Leonie’ in plaats van ‘Oh, dat was leuk geweest voor Leonie, maar ze heeft vast al wat anders’.

    In het pre-social media tijdperk werkte het solliciteren via kennissen ook al goed: gelijk een goede ingang bij een bedrijf. Maar nu is je bereik groter. Profiteren dus!

    Sabine

  • Pingback: Solliciteren via Social Media, gastblog | Pintapeople()

  • CV5

    Goede blog voor werkzoekende nog steeds up2date 🙂


vandehaterd @ Twitter

Outdoor Recruitment

Wat voor personeel mik je op met zo'n poster op de deur?Wethouder van Verkeer & Vervoer Jeannette Baljeu doopt onderzeeboot RETOnderzeeboot RET rijdt door de straten - wereld haven dagen 1 - maximumMis de boot niet - onderzeeboot RET - maximumKapitein van deze lijn - onderzeeboot RET - wereld havendagen - maximum73764129Werving 1#or manpower ad. Crisis is over#or avans 2#or op anavs 1De ideale (bij)baanlandmacht_tram_08

Categoriën