Foto: NRC.nl

Daar sta je dan. Als hoogopgeleide, verse werkloze op de stoep van het Werkbedrijf. Niet onervaren, je bent een verwende generatie Y- dame, inclusief bijbehorende dertigers keuzestress en drie verschillende versies van je cv. Je vindt het aan de ene kant wel een beetje gênant om een ww-uitkering aan te moeten vragen, maar aan de andere kant kun je er niet veel aan doen en je hebt er tenslotte ook aan meebetaald. Je hoeft slechts vijf minuten te wachten en dan ben je aan de beurt.

Een frisse, montere dame vraagt je of je jouw situatie nader kunt toelichten. Dat kun je uiteraard heel kort samenvatten met ‘ik zoek een baan’, maar ergens denk je dat dit niet is wat ze wil weten. Ze vraagt wat je tot nu toe gedaan hebt om aan een baan te komen. Je vertelt over je inschrijvingen bij diverse vacaturebanken ingedeeld op categorie, je laat je drie versies van je cv op haar bureau dwarrelen, laat een aantal brieven zien en verontschuldigt je dan omdat het slechts een selectie is. Voor je het vergeet, benoem je nog even je exceloverzichtsheet waarin je keurig bijhoudt bij wie je hebt gesolliciteerd, op welke functie en wat het resultaat was.

Als je opkijkt, kijkt de frisse, montere dame je even glazig aan. Ze geeft je een hand, glimlacht en zegt dat je heel ‘zelfredzaam’ bent en dat ze heel erg blij is met dergelijke kandidaten. Of ik me over twee maanden weer wil melden en vooral zo wil doorgaan.

Ik sta enigszins verbouwereerd buiten.

Werving: ja, selectie: nee

Gelukkig hebben al die inschrijvingen op diverse vacaturesites me geen windeieren gelegd. Mijn mailbox loopt over met uitnodigingen. Enthousiast bekijk ik de mailtjes, maar tot mijn grote teleurstelling blijken het voornamelijk auto-reply mailtjes. Toch zitten er ook drie mailtjes bij met zowaar een uitnodiging voor een ‘intakegesprek’. Weliswaar aan de andere kant van Nederland, maar ik kan een mogelijke kans op een baan toch niet weigeren?

Het eerste intakegesprek in het oosten van het land begint vrij ongemakkelijk. Mijn cv is helaas kwijt. Gelukkig heb ik mijn drie versies bij de hand zodat het niet in een voortijdig mislukking eindigt. De man is enthousiast en ziet ‘absoluut mogelijkheden’ in ‘een groeiende markt’. Concreet wil het gesprek maar niet worden, maar onaardig is de man niet. Na een paar dagen heeft hij me toegevoegd aan zijn LinkedIn netwerk.

Het tweede gesprek is met een flitsende jongedame inclusief haar iPhone. Ze vraagt of ik mijn cv wil uploaden [al gedaan maar wie daarop let is natuurlijk een kniesoor] en wat ‘keywords’ over mezelf wil geven, zodat ze mij kan ‘taggen’ aan mogelijk ‘matches’. Ergens voel ik me meer een misplaatste kandidate bij een datingbureau, maar ik doe mijn best om mijn ‘uniqueness’ te promoten. De jongedame kijkt even op van haar iPhone, geeft me een hand en zegt bij het afscheid dat alles draait om ‘personal brand & connecting’. Dat wilde ik graag geloven al ‘connecte’ ze tijdens het gesprek meer met haar telefoon dan met mij.

Het derde gesprek begint veelbelovend. Men heeft mijn cv bij zich én men blijkt het te hebben gelezen. Het zegt op zich natuurlijk al iets dat ik hiervan onder de indruk ben… Maar dit duo stelt serieuze vragen over waar ik naar op zoek ben. Ze vertellen zelf kort iets over hun bedrijf en noemen wat concrete functies waar zij mij op kunnen voorstellen. We sluiten af met de verzekering dat zij hun uiterste best voor me gaan doen en dat zij mogelijkheden zien. Na twee weken oorverdovende stilte neem ik maar even contact op om te vragen hoe het gaat. De receptioniste kan me melden dat mijn duo helaas veel ‘extern’ zit. Na drie opeenvolgende telefoontjes geef ik het op.

Het Werkbedrijf belt. De frisse montere dame weet me nog even op het hart te drukken dat ik een beetje voorzichtig moet zijn met werving- en selectiebureau’s omdat ze vaak op zoek zijn naar cv’s op hun digitale kaartenbakken mee te vullen. Het moet worden gezegd…wat dat betreft is ze prima op de hoogte…

With a little help from my friends

Er zitten nog wat positieve kanten aan dit verhaal. Ik heb door al deze tripjes weer een hoop van Nederland per trein gezien. Ik heb mijn LinkedIn netwerk met 1 persoon uitgebreid. En door de ervaring bij het Werkbedrijf en de diverse werving- en selectiebureaus weet ik inmiddels heel goed dat je het als hoogopgeleide werkzoekende voornamelijk van je eigen capaciteiten moet hebben. In feite ben je zelf de beste recruiter die ooit voor jou zou kunnen zoeken naar een baan. Je weet wie je bent, je weet wat je wil –meestal dan- en je stopt er meer energie in dan welke recruiter ooit voor je zou kunnen doen.

Daarnaast heb je je eigen netwerk van vrienden, kennissen, ex-collega’s die jou ook beter kennen die welke recruiter ook. Ze maken je dagelijks mee, ze weten hoe je werkt, waar je ontwikkelpunten liggen en waar je enthousiast van wordt. Ze bellen je terug als je iets hebt ingesproken op hun voicemail, ze antwoorden op je mailtjes en zijn geïnteresseerd in je verhaal. Ze hebben zelf ook hun netwerk. En aangezien het je vrienden zijn, is de kans vrij groot dat er in hun netwerk mensen zitten met wie jij ook goed door een deur kan. Misschien wel mee kan samenwerken. Allemaal punten waar de gemiddelde recruiter niet aan kan tippen.

Nu zou je kunnen zeggen: ‘schoenmaker hou je bij je leest, recruiten is een vak!’ En dat zou het zeker zijn als recruiters meer bezig waren met het invullen van concreet passende vacatures, in plaats van -digitaal- ‘vakkenvullen’. Dat doen ze in de supermarkt namelijk nog veel beter… Kortom: ik heb besloten voornamelijk mijn eigen recruiter te zijn, hoe zelfredzaam!, en mijn eigen netwerk in te schakelen. De match met het ideale werving- en selectiebureau heb ik helaas nog niet gevonden…

Deze gastblog is geschreven door Leonie Fotiadis (@layoknee), werkzoekend online projectmanager.

Over de Auteur

Gastblogger Iedereen die wel een keer zijn mening of gedachten kwijt wil in een blog op RecTec, maar niet regelmatig een artikel wil schrijven, kan zijn of haar gastblog insturen. Een artikel zal gecontroleerd worden op kwaliteit (wat niet wil zeggen dat eindredacteur de mening hoeft te delen). Indien het kwalitatief en qua schrijfstijl in orde is zal het geplaatst worden onder het gastblogger account. De naam en functie van de persoon zullen altijd vermeld worden in het blog, tenzij er zeer zwaarwegende redenen zijn waarom dit niet kan.


791 views | Reageer (15 reacties)
  • Hoe herkenbaar en wat verandert er weinig. Ik ben een jaar of 5 geleden al opgehouden met W&S bureaus. Zonde van mijn tijd en over het algemeen niet echt geïnteresseerd.

  • Leonie Fotiadis

    Ha Ron, ja het spijt me dat ik er geen hallelujah recruitmentverhaal van had kunnen maken met een leuke, passende baan voor mij als happy end, maar er zitten helaas nogal wat rotte appels tussen blijkbaar.

    Toch vraag ik me dan af hoe dat wel veranderd zou kunnen worden. Ligt het aan de opleiding van recruiters? Worden ze teveel gedreven door targets in plaats van interesse? Krijgen ze te weinig feedback? Zijn bedrijven te lui om te investeren in goede, gedreven recruiters? Mankeert er iets aan hun zoekstrategie?

    Ik bedoel…het zou toch treurig zijn als er op deze plek over vijf jaar een kopie van dit verhaal geschreven kon worden?

  • Gert-Jan

    Leuk geschreven Leonie.

  • Leonie Fotiadis

    Dank je wel Gert-Jan!

  • Hoe herkenbaar. Ik ben me bewust aan het uitschrijven bij de meeste. Scheelt heel veel onnodig leeswerk. #focus.

  • Ja begrijp ik, hoewel de grap vaak wel is dat sommige bureaus als je je wil uitschrijven ineens wel voor je aan de slag gaan ;-). Heel veel succes met het vasthouden van focus in ieder geval!

  • Ha, schitterend geschreven en inderdaad herkenbaar. Je wordt om de oren geslagen met flauwekul-vacatures die enkel om je CV bedelen.

    Ben zelf ook aan het zoeken en merk hoe lastig het is om om de recruiters heen te zoeken. Ik heb daarom een custom searchengine opgezet –
    http://www.google.com/cse/home?cx=003468861669132382136:hwkgsmluom0 – waarbij ik ruim 360 jobboards, W&S-partijen en andere intermediairs ertussenuit filter. Het scheelt bij een beetje Google-opdracht al snel 80-90% aan ruis.

  • Weet je, Leonie, misschien zijn er gewoon niet genoeg recruiters, waardoor ze zich zo slecht kunnen focussen: als we nu gewoon allemaal recruiter worden, hebben we allemaal weer een baan – leuk voor ons, leuk voor de economie! 😉

  • Handig gemaakt! Ik kan me voorstellen dat zoiets kan ondersteunen. Door de bomen het bos kunnen blijven zien, waardoor je passende matches kunt maken, is denk ik belangrijk voor zowel recruiters als werkzoekenden. Uiteindelijk is recruitment toch een vorm van wiskunde waarbij de vergelijkingen moeten kloppen 😉

  • Vreemd genoeg krijg ik juist de indruk dat er teveel recruiters zijn. Je zou denken dat op basis van concurrentie de beste recruiters vanzelf boven komen drijven, maar als werkzoekende is het lastig om onderscheid in de overload te kunnen maken. Ik ben geen recruitersexpert, maar is er een plek waar je je ervaringen met een bepaalde recruiter of met een bepaald W&S bureau kunt aangeven? Een soort iens voor recruiters? Ik heb geen idee!

    En allemaal recruiter worden? Nou zoals je in mijn blog kunt lezen, denk ik wel dat je voor jezelf de beste recruiter kunt zijn die er is, maar om nu allerlei andere werkzoekenden die je niet kent te begeleiden… be my guest, maar ik hou het nog maar even bij mezelf 😉

  • Ja, zo’n site is er, of eigenlijk, was er want ik zie dat ze het offline gehaald hebben: http://www.beoordeelmijnrecruiter.nl/bmr.php

    het was echter redelijk bagger, want het waren vooral heel veel positieve reacties, ook van een hele reeks recruiters waar ik tijdens borrels enkel ongelofelijke aanklachten over hoor. Blijkbaar durven mensen die niet live te zetten of boeit het ze gewoonweg niet genoeg.

  • Hm..tja misschien zitten mensen hier inderdaad toch niet op te wachten. Misschien zijn mensen bang daardoor in de toekomst niet goed begeleid te worden? Ik heb tenslotte ook geen expliciete namen genoemd. Naming and shaming hou ik niet zo van, maar ja, anders wordt het misschien wel nooit beter?

    Het kan natuurlijk ook gewoon zijn dat mensen deze site niet goed konden vinden of dat de usability vreselijk slecht was natuurlijk ;-)…

  • Pingback: De ideale recruiter | RecTec()

  • Pingback: Hoe voeg je als recruiter waarde toe aan de kandidaat? | MKB HR Adviseur()

  • Pingback: Vreemde beleidskeuzes van minister Kamp | RecTec()


vandehaterd @ Twitter

Outdoor Recruitment

Wat voor personeel mik je op met zo'n poster op de deur?Wethouder van Verkeer & Vervoer Jeannette Baljeu doopt onderzeeboot RETOnderzeeboot RET rijdt door de straten - wereld haven dagen 1 - maximumMis de boot niet - onderzeeboot RET - maximumKapitein van deze lijn - onderzeeboot RET - wereld havendagen - maximum73764129Werving 1#or manpower ad. Crisis is over#or avans 2#or op anavs 1De ideale (bij)baanlandmacht_tram_08

Categoriën