Solliciteren of een relatie aangaan?

Door Bas van de Haterd op 16-07-2010 07:26.

Willen sollicitanten nu gewoon kunnen solliciteren op een vacature of eerst een relatie aangaan met je organisatie? Is het nu van belang dat je een goed inzicht geeft hoe je bedrijf van binnen is en wat je kan verwachten of dat je makkelijk door het sollicitatie-proces op de site heen komt en niet te lange formulieren hebt? Deze blog op Fistful of Talent is duidelijk: het gaat om het solliciteren. Dat zeggen tenminste de studenten die hij heeft onderzocht. Ik ben ook heel duidelijk: het is geen of… of. Het is een en… en!

Natuurlijk kan het één een stukje van het ander compenseren. Een mooie goede recruitmentsite of hele gave functies kunnen aanleiding zijn iets meer ‘onzin’ te accepteren in het proces, maar het één is geen vervanging voor het andere.

Het verbaasd me altijd om mensen, vooral ook van arbeidsmarktcommunicatiebureaus, te horen stellen dat als je een mooie site hebt en een inzicht geeft in het bedrijf de rest van het proces ineens niet meer ter zake doet. Onzin natuurlijk. Ja, des te beter je employer brand, des te meer men bereid is te accepteren, zonder meer. Google komt met meer weg dan KPN en kandidaten bij de Rabobank zullen vast meer accepteren dan van Ziggo. Toch zullen zeker de betere kandidaten bij 5 pagina’s met vragen die ook in de CV staan afhaken, ook bij Google of de Rabobank. Misschien dat er nog voldoende sollicitanten binnen komen, maar het gaat toch om de kwaliteit?

En… En…

Het is dus geen of… of… bij recruitmentsites, het is een en…. en. En men wil een mooie site, en men wil een gebruiksvriendelijke site en men wil een prettig proces.

Dan terug naar de vraag: wil men nu gewoon een vacature en solliciteren of een relatie aangaan via Hyves, Facebook of Twitter en eerst tegen de organisatie aanschurken? Ook dat is een en… en…

Echter niet één kandidaat die beide wil, maar meerdere. Heel veel kandidaten zullen gewoon willen solliciteren. Die willen je helemaal niet leren kennen, niet echt. Die willen geen relatie aangaan, geen vriendjes worden op Hyves of Facebook en die interesseren zich niet in wat jij als recruiter of zelfs de directeur te melden heeft op Twitter.

Er zijn echter kandidaten die dat wel willen. Die wil die relatie willen aangaan, die wel eerst je organisatie willen leren kennen. Dus daar is het opbouwen voor talentpools wel verstandig voor. Echter, het moet niet dwangmatig zijn. Een organisatie moet niet per sé iemand in een talentpool willen drukken. Geen verplichte accounts voor mensen die willen solliciteren, maar gewoon een strategie van ‘diversificatie’. Als het goed is kan uw marketingafdeling hier alles over vertellen, hoe je verschillende klanten op verschillende manieren benaderd en behandeld. Dat moet je ook bij kandidaten doen.

Hoe weet je dan wat voor kandidaat je op je site hebt? Heel eenvoudig, door hem of haar de keuze te geven. De kandidaat kiest zelf wel of deze snel wil solliciteren of eerst rustig kennis wil maken met je organisatie.

Over de Auteur

Bas van de Haterd is professioneel bemoeial. Hij helpt organisaties met het begrijpen van social media en de gedragsveranderingen die dit met zich meebrengt op het gebied van de arbeidsmarkt. Organisaties huren hem in voor het verzorgen van inspirerende lezingen over de toekomst van de arbeidsmarkt, trainingen over het gebruik van social media voor recruitment of het opzetten van een recruitmentsite. Hij is tevens co-auteur van Personal Brand.nl en auteur van Werken Nieuwe Stijl. Hij is te bereiken op bas@vandehaterd.nl

Meer via

Stem of voeg toe aan:

568 views | Reageer (10 reacties)

Dit artikel is geplaatst op 16-07-2010 om 07:26 en geplaatst in de categorie Arbeidsmarktcommunicatie, Employer branding. Reacties op dit bericht kan je volgen via RSS RSS 2.0 feed. Je kunt een reactie geven, of trackback vanaf je eigen website.

Pingback: Tweets die vermelden Solliciteren of een relatie aangaan? | RecTec -- Topsy.com
http://twitter.com/MarcoHendrikse Marco Hendrikse
Ik ben het eens met de en…en.
Ik denk dat vooral het onderscheid actief / passief werkzoekend verklarend is. Iemand die actief op zoek is naar een (andere) baan – en daar reken ik ook studenten onder – willen 'gewoon' kunnen solliciteren. Een passieve zoeker / geinteresseerde heeft meestal een baan en wil vaker een organisatie eerst leren kennen.
http://www.iprc.nl/ Jacco Valkenburg
Herkenbaar. Ik hoorde laatst ook een opmerking van een student die 'gewoon wilde solliciteren' en geen zin had om in allerlei communities actief te zijn of om bedrijven te volgen. Maar… ik weet vrijwel zeker dat degene die de baan gaat krijgen beter gemotiveerd en zich beter heeft later informeren over het bedrijf dan de andere sollicitanten. Ik ben daarom van mening dat zo'n houding een sollicitant op een achterstand zet tov de concurrentie op de arbeidsmarkt.
http://www.vandehaterd.nl/ Bas van de Haterd
Tja, dat is de helaas nog steeds zeer beperkende en bekrompen gedachten van recruiters. Dat iemand die gewoon wil solliciteren minder gemotiveerd zou zijn als iemand die een bedrijf zou volgen. Ongeveer vergelijkbaar als dat iemand die zelf solliciteert minder is dan iemand die je hunt, de passieve kandidaat. Of iemand die werkloos is minder geschikt zou zijn als iemand die nu een baan heeft.
Helaas hebben we nu eenmaal erg veel bekrompen recruiters die in de illusie hebben dat ze die houding kunnen aflezen. Er kunnen namelijk heel veel redenen zijn dat iemand dat niet wil doen, laten we beginnen met het feit dat de overgrote meerderheid van de recruiters niet bepaald gespekt is van fatsoensnormen en als iemand zich ergens aanmeld die persoon derhalve meteen vogelvrij verklaart is.
http://www.iprc.nl/ Jacco Valkenburg
Bas, lees mijn reactie nog eens een keer. En dan nog eens want ik krijg sterk de indruk dat jij een zeer beperkende en bekrompen gedachten over recruiters hebt. Werkelijk niets van alles beweer ik of is mijn mening.
Wat ik wel zeg is dat in een selectieproces, waar meestal geen recruiter bij betrokken is, de keuze uiteindelijk zal vallen op degene die aantoonbaar gemotiveerd is en goed geinformeerd is over de baan en bedrijf (bij gelijke kwalificaties). Op welke manier een sollicitant zich voorbereid maakt niet uit, als het maar gebeurt. Hyves, Facebook en een carrieresite kunnen daarbij helpen.
http://www.vandehaterd.nl/ Bas van de Haterd
Jacco, ik weet niet in welke wereld jij leeft, maar een selectieproces waar geen recruiter bij betrokken is? Laat me niet lachen. Als een recruiter niet bij het selectieproces betrokken is, waar zit die dan? Waarom bestaat de functie dan?
Dat een sollicitant zich moet voorbereiden op een gesprek staat niet ter discussie, maar daar gaat dit hele verhaal niet over. Dit gaat over de vraag of je een sollicitant moet 'dwingen' om in je talent community te komen. Of sollicitanten die gewoon willen solliciteren minder zijn dan die eerst tegen je aan schurken. Het antwoord daarop is eenvoudigweg: nee.
http://www.iprc.nl/ Jacco Valkenburg
Dwingen om een relatie aan te gaan? Sorry, als dat de strekking van het artikel was dan is me dat ontgaan.
En ik begrijp ook niet dat bedrijven vaak proberen zonder recruiter te werken, en het selectiepoces aan een leidinggevende overlaten, maar dat is een andere discussie
http://www.vandehaterd.nl/ Bas van de Haterd
Lezen is inderdaad ook een kunst. Als je spreekt over een of… of… dwing je dus iemand. En als JIJ spreekt over 'ik weet wel wie de baan zal krijgen' is dat een vorm van zachte dwang. Heel fout dus.
Daarnaast zijn er maar weinig bedrijven die de selectie overlaten aan leidinggevenden. Helaas. Zeker bij grotere organisaties niet. Komen doorgaans wel de beste kandidaten uit omdat de leidinggevende inhoudelijk tenminste weet waar hij / zij het over heeft.
http://www.werkdate.nl Claudia Brugman Werkdate
Misschien willen we geen relatie aangaan, feit is wel dat we een groot deel van onze dag aan het werk zijn. Dat noem ik toch wel een 'werk'relatie. Dat bedrijven duidelijker en menselijker kunnen handelen bij het hele sollicitatieproces is zeker waar. Of we willen weten wat onze werkgever prive doet of wat een geweldige hobby hij heeft zit zit misschien niet iedereen op te wachten. Toch lijkt het me prettig te weten hoe iemand in het leven staat. Werk is tenslotte maar een bezigheid en wel een waar je met elkaar samenwerkt en elkaar een groot deel van de dag ziet.
http://twitter.com/gpoorte Gerben vd Poorte
Een achterliggende vraag zou ook zijn: is solliciteren het proberen te bemachtigen van een baan? Of juist het ervaren van een gemeenschappelijkheid (een relatie), zodat je vanuit de procedure beide een win-win krijgt. Recruiters zijn in deze m.i. ook meer 'schakelaars' dan 'brengers of halers' en mogen wel meer rekening houden daarmee.
Een kandidaat die geen relatie zoekt (dus meer de baan wil, dan een samenwerking bij een nieuwe werkgever) heeft zeker niet mijn voorkeur.

Blijf op de hoogte