Mijn ‘personal branding’ campagne heeft veel teweeg gebracht. Niet alleen in netwerktechnische zin, maar ook bij mijzelf. Ik heb mijzelf gepresenteerd op een heel open manier, maar dat maakt me ook kwetsbaar. Toch reageren veel mensen heel positief en dat doet mijn zelfvertrouwen natuurlijk goed.

Ik heb deze week een eerste gesprek gehad en ik merk een heel belangrijk verschil met hoe het voorafgaand aan mijn campagne ging. De rollen zijn nu ineens omgedraaid. Ik word nu zelf uitgenodigd voor gesprekken en dat heeft een heel belangrijk effect. Ik ‘mag’ niet op gesprek komen, zoals dat door werkgevers vaak zo aardig wordt geformuleerd. Zij ‘willen’ nu graag met mij praten. Dat is gevoelsmatig heel anders als je naar zo’n gesprek toe gaat. De traditionele hiërarchie in een sollicitatiegesprek is op deze manier verdwenen. Het wordt een gelijkwaardig gesprek.

Het gesprek is nu ook heel anders doordat ik natuurlijk al heel transparant ben geweest op het internet. Degene die mij uitnodigt, weet eigenlijk alles al over mij. Dus de standaardvragen kunnen we meteen wegstrepen en focussen op de interessante onderwerpen. Zo vind ik het heel belangrijk om meer te weten over de visie van het bedrijf en het beleid. Hoe ziet de organisatie er idealiter over vijf jaar uit? Wat zijn de doorgroeimogelijkheden als ik daar zou gaan werken?

In traditionele sollicitatiegesprekken is het vaak zo dat de HR manager de vragen stelt en de controle heeft over het gesprek. Het gesprek is van tevoren eigenlijk al uitgestippeld. Er is weinig ruimte voor de sollicitant, behalve om de gestelde vragen te beantwoorden. Aan het einde van het gesprek wordt er dan nog wel beleefd gevraagd of je misschien ook nog vragen hebt, maar vaak ben je als sollicitant dan al je vragen alweer vergeten. Terwijl het juist heel erg belangrijk is om die interactie erin te houden. De open dialoog.

Voor de verhoudingen, om tot een kwalitatief beter gesprek te komen, denk ik dat gelijkwaardigheid de enige juiste manier is om een gesprek in te gaan. Niet hiërarchisch, maar gewoon twee mensen die wederzijds vragen kunnen stellen en een inhoudelijk gesprek kunnen voeren over een mogelijke match tussen sollicitant en bedrijf. Dan zullen sollicitanten zich meer op hun gemak voelen en eerder zichzelf laten zien. In een hiërarchisch gesprek geef je als sollicitant namelijk eerder sociaal wenselijke antwoorden. “Ik denk dat ze dit antwoord wil horen, dus zeg ik dat maar…”.

Hoe kan een HR manager nu zo’n gesprek creëren? Om tot beter inzicht en resultaat te komen? Is er een manier om voorafgaand aan het gesprek al meer informatie te ontvangen? En is er een manier om in de communicatie in de vacaturetekst en daarna naar de sollicitant de verhoudingen al enigszins anders uiteen te zetten? Wees creatief en kom tot betere gesprekken!

Stem of voeg toe aan: