Social media etiquette

Door Bas van de Haterd op 01-07-2010 08:01.

De afgelopen weken spreek ik weer regelmatig mensen over social media etiquette. Wat is nu wel done en niet done. Ook word ik steeds vaker gevraagd om mee te denken met een social media policy of deze op te stellen voor een organisatie. Meestal zoekt met een standaard document, dat volgens mij niet bestaat omdat zo’n policy altijd afhankelijk is van:

  1. bedrijfscultuur
  2. juridische status

Met dat laatste bedoel ik dat b.v. banken meer juridische eisen aan zich gesteld hebben dan machinebouwers. Tevens is het zo dat het werkveld waarin je zit van belang is, zo hebben W&S bureaus twee type klanten (kandidaten en opdrachtgevers) en de meeste organisaties vaak maar één.

Vrienden

Het II blog schreef hier laatst ook al een stukje over: wie voeg je toe in je vrienden en wie niet?

Het zijn lastige vragen. Moet je als UWV werkcoach alle werkzoekenden in je netwerk opnemen? Op zich denk ik van wel, want je geeft daarmee aan je opdrachtgevers (die erin zitten) de mogelijkheid die mensen te vinden. Dat is toch je doel? Echter, je moet dan natuurlijk wel even goed nadenken hoeveel privé gegevens je in je profiel zet. Immers als jij iemands WW stopt kan dat enige agressie opwekken, hoe terecht dit ook kan zijn.

Hoe verhouden Hyves en Facebook zich tot Linkedin bijvoorbeeld. Zelf merk ik dat in Facebook iedereen, ook uit de branche, mij lukraak toevoegt. Zelf is Facebook, net als Hyves, voor mij iets ‘privé’s’. Dat klinkt misschien vreemd voor iemand die niet geloofd in de scheiding werk-privé, en toch is het zo. Voor zowel Hyves als Facebook hanteer ik persoonlijk het zeer subjectieve criterium dat ik het leuk moet vinden je tegen te komen offline. Ik heb derhalve vorig jaar dus ook een heleboel mensen ‘ontvriend’. Gelukkig hebben de meeste mensen hier volledig begrip voor, anderen schijnen het heel vreemd te vinden omdat ze zelf hele andere criteria gebruiken. Ook zijn er mensen die Facebook wel zakelijk maken en Hyves puur privé. Allemaal keuzes waar iedereen volgens mij gewoon respect voor zou moeten hebben. Er is geen goed of fout, enkel keuzes.

Wat betreft contacten opnemen in Linkedin: mensen die je kent zou ik nooit weigeren. Wel moet je in enkele gevallen (zoals de UWV werkcoaches) even opletten wat je wel en niet in je profiel zet. Mensen die je niet kent zou ik niet toevoegen, dan zou ik eerst een kop koffie gaan drinken. Ook hierin is overigens geen goed of fout, hoewel ik denk dat inmiddels wel bewezen is dat mensen die kwalitatief connecties hebben verzameld inmiddels bewijzen dat ze meer rendement halen dan de ‘linkjes verzamelaars’.

Terugvolgen op Twitter

“Ik vind het zo vervelend Bas, maar ik volg je niet op Twitter, ik heb het een paar keer geprobeerd, maar je tweet gewoon teveel’ zei een zakenvriend van me recent tegen me. Mijn reactie was uiteraard: ‘waarom vind je dat vervelend?’

Moet je iemand terugvolgen op Twitter? Er zijn mensen die dit bijzonder asociaal vinden als je dit niet doet. Persoonlijk vind ik het onzin, ik volg enkel mensen terug waarvan ik het idee heb dat ze interessant zijn. Dat wil niet zeggen dat dat dé manier is. Een andere zakenvriend van me vertelde me dat hij iedereen terugvolgt, ‘dan kan je me DM’en’ is zijn reden. Omdat ik toch iedereen in lijsten zet en mijn normale twitterstream nooit bekijken heb ik geen last een overvloed aan informatie. Dat is ook een manier.

Social Media policy

Op de vragen: wie volg je terug op Twitter en met wie connect je in Linkedin, Hyves en Facebook is dus geen eenduidig antwoord te geven. Dat moeten mensen zelf weten, zolang ze er maar goed over nadenken en ook de consequenties goed overzien. Heel belangrijk hierin is een open communicatie. Mijn ervaring is dat als je aangeeft waarom je iemand weigert (ook al ziet deze persoon er officieel niets van, hij/zij ziet wel dat je hem niet accepteert) dat er vaak al veel meer begrip is dan wanneer je bot afwijst.

De consequenties van meer openheid en meer transparantie zijn dat we ook meer open en transparant moeten zijn in onze communicatie. Daarom moeten we ook beter nagedacht hebben over waarom we bepaalde zaken wel of niet doen en welke keuzes er gemaakt worden. Geen enkele keuze is goed of fout, mits er over nagedacht is.

Dat moet ook de basis zijn van elke social media policy of guidelines bij een organisatie. De keuzes moeten bij de individuele mensen liggen, maar ze moeten ook de kennis aangereikt krijgen die keuze te kunnen maken. Wel kan een organisatie enkele duidelijke afspraken maken over wat wel en niet naar buiten kan, net zoals bij een arbeidsovereenkomst bijna altijd een ‘vertrouwelijkheidsclausule’ zit.

Zo vind ik het persoonlijk verstandig dat een W&S bureau nooit iets over kandidaten naar buiten brengt, ook niet positief, tenzij dit heel expliciet met de kandidaat is besproken. Bij een detacheringsorganisatie heb ik ooit in een policy gezet dat er nooit iets over collega’s bij de klant naar buiten mocht komen. Op dit soort zaken kan een bedrijf wel grenzen stellen die ook in oude arbeidscontracten niet waren opgenomen.

Conclusie

Social Media etiquette bestaan eigenlijk niet. Ze zijn namelijk voor iedereen anders en het begrip fatsoen en respect wordt door iedereen anders ingevuld. Als iedereen dat als uitgangspunt neemt en respect heeft voor andere standpunten komt het allemaal wel goed. Essentieel is wel dat men open communiceert over wat men waarom doet en dus ook goed heeft nagedacht hierover.

Over de Auteur

Bas van de Haterd Bas van de Haterd is professioneel bemoeial. Hij helpt organisaties met het begrijpen van social media en de gedragsveranderingen die dit met zich meebrengt op het gebied van de arbeidsmarkt. Organisaties huren hem in voor het verzorgen van inspirerende lezingen over de toekomst van de arbeidsmarkt, trainingen over het gebruik van social media voor recruitment of het opzetten van een recruitmentsite. Hij is tevens co-auteur van Personal Brand.nl en auteur van Werken Nieuwe Stijl. Hij is te bereiken op bas@vandehaterd.nl


1.073 views | Reageer (4 reacties)
  • Pingback: Tweets die vermelden Social media etiquette | RecTec -- Topsy.com()

  • Misschien zou sociale media etiquette wel moeten zijn dat je iemand ook echt volgt als je hem volgt 😉 In die zin, mensen terugvolgen suggereert dat je iets met ze hebt of doet. Ook al lees je maar af en toe. En nu zeg jij dat alleen de selecte groep die het tot een lijst van je schopt gevolgd wordt. Ook niet aardig. Volg ze dan niet terug!

  • @erwblo daar zit wat in. Dat is ook één van de redenen dat ik lang niet iedereen terugvolg. Echter van de 550 mensen die ik terugvolg, zitten er iets van 100 of zo in een lijst die ik heel vaak kijk, de rest kijk ik wel naar, maar veel minder intensief. Dus ik lees de tweets wel, maar zoals je zegt, maar af en toe. Dat is ook één van de redenen dat ik lang niet iedereen terugvolg, dan blijft ook dat behapbaar. En inderdaad, ook in die lijst staan enkel mensen met wie ik ook maar 'iets' heb. Aangezien jij bijna 4.000 man volgt, hoe los jij dit op? Hoe houd jij het dan allemaal bij?

  • Pingback: Wat we van Halsema-Twitter kunnen leren | RecTec()


vandehaterd @ Twitter

Outdoor Recruitment

Wat voor personeel mik je op met zo'n poster op de deur?Wethouder van Verkeer & Vervoer Jeannette Baljeu doopt onderzeeboot RETOnderzeeboot RET rijdt door de straten - wereld haven dagen 1 - maximumMis de boot niet - onderzeeboot RET - maximumKapitein van deze lijn - onderzeeboot RET - wereld havendagen - maximum73764129Werving 1#or manpower ad. Crisis is over#or avans 2#or op anavs 1De ideale (bij)baanlandmacht_tram_08

Categoriën