Vorig jaar was er veel aandacht voor de beste baan in de wereld, als ‘caretaker’ van een Tropisch eiland in Queensland Australië. We schreven er hier ook over. Een Nederlandse haalde de finale, een Brit, Ben Southall, won hem.

Dat was mei vorig jaar in de baan was voor 6 maanden, dus die is inmiddels voorbij. De droombaan is over, hoewel er natuurlijk ook mindere momenten waren voor Ben. Recent werd ik op een event erop gewezen dat Ben niet meer ‘the island caretaker’ is, maar nu een soort ambassadeur voor Queensland Australië is geworden.

Het blog bestaat nog steeds en wordt nog steeds geüpdate. Momenteel reist Ben de wereld rond om te vertellen over zijn verhalen, on tour over dit prachtige eiland. Daarnaast, heel verstandig, deelt hij zijn ervaringen ook op algemene reiswebsites, logisch, je moet gaan waar het publiek is.

Het interessante is dat hoewel het project eigenlijk over is, deze jongen nu zo’n unieke positie heeft dat hij door zijn baan, van veel meer waarde is geworden voor zijn werkgever. Die is dan ook slim genoeg geweest om hem te behouden en nu dus als ambassadeur rond te laten trekken.

Leermoment

Wat we hiervan kunnen leren? Heel vaak merk ik dat mensen een sterk personal brand worden door een baan. Dat kan doordat iemand het gezicht van een bedrijf is geworden of omdat het gewoon een hele bijzondere baan is, zoals deze. Het is duidelijk dat er een goede relatie bestaat tussen werkgever en werknemer, waarbij men zich realiseerde dat men veel meer kon realiseren door hem te behouden dan door hem te laten vertrekken. In veel werknemer – werkgever verhoudingen merk ik nog al eens dat werkgevers het idee hebben dat ze ergens recht op hebben omdat ze hun werknemer(s) de kansen hebben gegeven. Dit kan gelden voor netwerken en komt vaak tot uiting in de vorm van een concurrentie- of relatiebeding. Beide zijn achterhaalde begrippen die snel afgeschaft moeten worden. Het gaat om het creëren van een goede symbiose tussen een werknemer en werkgever die op dat moment winstgevend voor beide is.

Ook belangrijk hierin is dat ego’s geen rol moeten spelen aan de kant van de werkgever. Immers heeft de werkgever het ‘merk’ Ben Southall gecreëerd, maar gelukkig laten ze het ook in tact. Men begrijpt, in tegenstelling tot veel andere organisaties, dat het merk aan de persoon gekoppeld is op dit moment. Men had ook kunnen denken dat iemand anders de verhalen kan vertellen, maar dat zou niet half het publiek trekken of de deuren openen.

Een mooi voorbeeld van niet alleen een arbeidsmarktcommunicatie activiteit inzetten voor ‘gewone’ branding, maar ook een mooi voorbeeld van een goede werknemer-werkgever relatie.

Over de Auteur

Bas van de Haterd Bas van de Haterd is professioneel bemoeial. Hij helpt organisaties met het begrijpen van social media en de gedragsveranderingen die dit met zich meebrengt op het gebied van de arbeidsmarkt. Organisaties huren hem in voor het verzorgen van inspirerende lezingen over de toekomst van de arbeidsmarkt, trainingen over het gebruik van social media voor recruitment of het opzetten van een recruitmentsite. Hij is tevens co-auteur van Personal Brand.nl en auteur van Werken Nieuwe Stijl. Hij is te bereiken op bas@vandehaterd.nl


391 views | Reageer (0 reacties)

vandehaterd @ Twitter

Outdoor Recruitment

Wat voor personeel mik je op met zo'n poster op de deur?Wethouder van Verkeer & Vervoer Jeannette Baljeu doopt onderzeeboot RETOnderzeeboot RET rijdt door de straten - wereld haven dagen 1 - maximumMis de boot niet - onderzeeboot RET - maximumKapitein van deze lijn - onderzeeboot RET - wereld havendagen - maximum73764129Werving 1#or manpower ad. Crisis is over#or avans 2#or op anavs 1De ideale (bij)baanlandmacht_tram_08

Categoriën