Ik vraag me al een tijdje af: wanneer ben je nou echt een goede recruiter? Los van het feit dat er veel collega’s in de branche daar een mening over hebben en blijkbaar over zelfspot beschikken, zijn er diverse bronnen waar jij je licht kunt opsteken.

Zo heb je www.beoordeelmijnrecruiter.nl. Een lijstje met de ‘beste’ recruiters, ingeschaald in goud, zilver of brons. Chappeau voor de gelukkigen! Ik ben bijna jaloers zeg. Maar hoe komt die uitslag eigenlijk tot stand? De bedoeling is dat kandidaten, werkgevers, werknemers en recruiters andere recruiters kunnen beoordelen. En nou eens even kijken. Jeetje zeg…in de top 10 staan 3 recruiters van hetzelfde bedrijf! Dat moet wel een fantastisch bedrijf zijn. Eens verder kijken wie er zoal beoordeeld hebben. En wat blijkt, bijna alleen maar kandidaten die gereageerd hebben. En alleen maar reacties van kandidaten die succesvol bemiddeld zijn natuurlijk. Dat maakt het er niet objectiever van. Sterker nog, de beoordelingen worden niet gecheckt. Bovendien, als jij als collega-recruiter een hekel hebt aan een top 10 recruiter, dan stem je hem gewoon naar beneden toe.

Nog zo’n initiatief: Recruiter van het jaar, een initiatief van door Recruiters United. Intussen al een aantal jaren aanwezig. Om te kunnen winnen moet je echter wel een ‘case’ hebben. Een plan of actie waaruit blijkt dat je als recruiter een puike prestatie geleverd hebt. Als je echter niet in de gelegenheid bent of wilt zijn om een ‘case’ in te sturen, dan kom je ook niet in aanmerking. Wordt hiermee een potentiële groep goede recruiters gemist? Ik dacht het wel. Naar mijn mening zijn er genoeg recruiters die hun werk uitstekend doen en geen gaten laten vallen. Die tellen niet mee, ze hebben geen case om in te sturen, ze doen gewoon hun werk goed.

Dan heb je natuurlijk ook nog de professionele uitbaters van het recruitment vak. Elke media gelegenheid die zich aandient wordt gebruikt om te vertellen wat men gedaan heeft en hoe goed de prestatie geweest is. Het liefst met recensies van nauw betrokkenen erbij. Dus; hoe harder je schreeuwt, des te ‘beter’ je personal branding? Maakt dat iemand een uitstekende recruiter? Kan, maar zeker niet per definitie.

Ik kan nog wel meer voorbeelden aanhalen, maar wil afsluiten met de ‘recommendations’ op LinkedIn. Recruiters zijn bijna per definitie een kei in het oppimpen van hun LinkedIn profiel, bijvoorbeeld d.m.v. het laten schrijven van recommendations. De geplaatste kandidaten en blije opdrachtgevers (waar de betreffende kandidaat geplaatst is) kunnen hun lof uiten, wat dan ook veelal gebeurt. Maar maakt je dat een uitstekende recruiter? Nou nee, ook niet per definitie.

Mijn idee is dat er een grote schare recruiters is die zich niet zo laat horen. De stille krachten in recruitment land. Vanzelfsprekend leveren ze uitstekend werk voor hun werk- of opdrachtgever, maar ze lopen er niet mee te koop. Deze recruiters zijn bezig om hun vak inhoud te geven door hun job gewoon goed te doen. Deze recruiters gaan niet naar fysieke netwerk evenementen en/of presentaties. Zij houden hun kennis op een andere manier bij. Weliswaar niet zo zichtbaar voor anderen, maar wellicht een stuk efficiënter en effectiever.

Mijn stelling is dan ook dat een goede recruiter niet per se een goede personal branding nodig heeft. Zijn of haar werk is het visitekaartje en dat is een uitstekende referentie. Is het idee van een fysieke ‘mystery shopper’ al eens geïntroduceerd in recruitment land? Het lijkt mij een middel om goed inzicht te krijgen in de kwaliteiten van een recruiter.

En zijn er verschillen tussen een goede corporate recruiter en een bureau recruiter? Ik vind namelijk dat er van een corporate recruiter ook andere kwaliteiten en competenties gevraagd worden, dan van een bureau recruiter. Dus is een goede bureau recruiter per definitie ook een goede corporate recruiter? Natuurlijk niet, maar ben wel erg benieuwd naar jullie mening.

Zijn er nog andere ideeën om te bepalen wanneer iemand een goede recruiter is?

Stem of voeg toe aan: