Aangezien RecTec over Recruitment, Technologie en Arbeidsmarktcommunicatie gaat wil ik me in deze richten op het laatste deel. De communicatie en dan in het bijzonder de communicatie van de afwijzing.

Het afwijzen van kandidaten is (als ik uit eigen titel spreek) niet het leukste gedeelte van ons vak en zeker niet als het gaat om kandidaten die gesproken zijn. Maar misschien is het wel het meest belangrijke onderdeel van ons vak. Kandidaten hebben immers de neiging het te onthouden als ze niets meer hebben vernomen op een sollicitatie en vervolgens een negatieve wansmaak over houden aan het bedrijf of bureau (of allebei) waar ze gesolliciteerd hebben. En dat is terecht!

Dat betekent dat je als recruiter of selecteur een goede beurt kan maken door gewoon je werk te doen. Helaas blijkt uit de verhalen van kandidaten vaak dat wij recruiters het te druk hebben om dit stukje van de arbeidsmarktcommunicatie op te pakken, het vergeten of er gewoon niet goed in zijn en het daarom maar laten zitten. In ieder geval is het bijzonder, en dat is niet om mezelf op de borst te kloppen, dat kandidaten regelmatig tegen mij zeggen dat ze het plezierig vinden dat ze persoonlijk zijn afgewezen en de feedback erg waarderen. Hieruit concludeer ik dat recruiters niet, niet vaak, of in ieder geval te weinig kandidaten informeren over de uiteindelijke status van de sollicitatie. En als je bedenkt dat er meestal maar één kandidaat wordt aangenomen op een vacature gaat een dominant percentage van de directe communicatie over het afwijzen van kandidaten. Erg belangrijk dus! En belangrijk voor de “war on talent” zoals die er waarschijnlijk wel weer aankomt.  Maar ik denk dat we het daar wel over eens zijn.

Ook ik zal best wel eens een kandidaten niet volledig of na herhaaldelijke pogingen niet hebben geïnformeerd en dat zal denk ik ook wel zo blijven (ook ik ben niet Roomser dan de Paus). Ook kandidaten hebben een verantwoordelijkheid in deze (zie: Zijn sollicitanten makke lammetjes) maar de bal ligt toch echt bij ons. Feitelijk komt het er op neer de juiste feedback te geven en dat is lastig. Dit wordt lastiger naarmate jezelf meer gevoelig bent voor feedback en het belangrijk vindt wat andere van je vinden. Wellicht dat hier de kruks ligt. Recruiters zijn over het algeheel erg sociaal voelende, empatisch ingestelde mensen die het belangrijk vinden dat ze sympathiek over komen. Als je iemand afwijst en, een ding weet je zeker, die gene is daar niet blij mee, dan druist dat rechtstreeks in tegen het competentie profiel van de gemiddelde recruiter. De gemiddelde recruiter wilt mensen enthousiasmeren, overtuigen en overhalen vooral voor zijn/haar organisatie te kiezen. Het zijn de brengers van de blijde boodschap en daar zijn ze dan ook goed in. Misschien moet die andere boodschap maar door anderen gebracht worden, gewoon omdat het niet bij recruiters past.

Wellicht moeten we er voor kiezen om aan het arsenaal van functies een nieuw functieprofiel toe te voegen:

de Afwijzer, feedbackdeskundige medewerker voor de ultieme recruitment ervaring.

Stem of voeg toe aan:  

(Nog geen stemmen)

 Loading ...

439 views | Reageer (Comments reacties)