Einstein_KnowledgeNog niet zo heel lang geleden waren er drie centra van kennis in de wereld: Amerika, West-Europa en Japan. Mensen die rond 1970 naar Maleisië zijn geweest omschrijven het land als “een plantage van Groot-Brittanië, met hutten, boerderijen en landarbeiders”. Iedereen die recent naar Kaula Lumpur is geweest weet dat het nu een florerende, moderne, metropool is met een grote dienstensector. Het westen en Japan hebben geen monopolie meer op kennis en dit heeft een grote impact op de manier waarop organisaties zich moeten inrichten.

Ondanks het feit dat kennis internationaal veel meer verspreid is dan ooit tevoren, staan we pas aan het begin van deze trend. Een teken hiervan is dat de eerste universiteiten uit niet traditionele regio’s doordringen tot de top van de academische wereld. China heeft in 2009 in de Times Higer Education ranglijst van de beste universiteiten ter wereld inmiddels 6 universiteiten in de top 200 staan. Hong Kong herbergt 5 van de 200 beste universiteiten ter wereld, net zoveel als bijvoorbeeld België. Ook staan er universiteiten in uit Zuid Korea (4), Singapore (2), Rusland (2), India (2), Mexico (1), Maleisië (1), Taiwan (1) en Zuid Afrika (1). Nederland heeft 11 universiteiten in de top 200 staan in 2009. Hoewel het totale aandeel van niet traditionele kennislanden als het gaat om top instituten in de wereld dus nog beperkt is, gaat het inmiddels wel om 25 van de 200 beste universiteiten ter wereld, dat is 12,5%. Hieruit zijn twee conclusies te trekken. De eerste is dat er duidelijk een trend is dat deze landen ook investeren in kennis en kwaliteit van die kennis. De groei zal alleen maar doorzetten. De tweede conclusie is dat er nog een groot onontgonnen gebied is. Er is namelijk geen reden om aan te nemen dat het potentieel aan hersencapaciteit in Oost Europa, Azië, Afrika of Zuid Amerika genetisch gezien lager is dan in het westen of Japan. Dit talent zal alleen ontsloten moeten worden door betere scholing, waar momenteel hard aan gewerkt wordt door de verschillende langen. Azië maakt daar nu de grootste stappen in, maar Oost Europa, het midden oosten, Afrika en Zuid Amerika zullen niet stilstaan. De internationalisering van kennis staat nog pas aan het begin en zal de komende jaren en decennia een enorme vlucht nemen.

Naast de verspreiding van kennis via universiteiten is er nog een andere belangrijke factor die niet onderschat mag worden in het kader van de internationalisering van kennis. Dit is het ‘one laptop per child‘ programma van Nicolas Negroponte. Deze $100,- laptops worden sinds 2004 verspreid over de wereld en hebben een enorme impact op de educatie van kinderen in de meest achtergestelde gebieden van de wereld. De laptops worden uitgerust met de digitale versies van 100 boeken, maar als er 100 laptops naar een dorp gaan zijn dit wel 100 andere boeken op elke laptop. De hoeveelheid kennis die dus beschikbaar komt voor deze kinderen is enorm, meer dan doorgaans in westerse landen beschikbaar is. De belangrijkste impact die dit programma heeft is waarschijnlijk de fundamenteel andere manier van werken die deze laptops tot gevolg hebben. In deze landen is geen bestaand onderwijs systeem en soms is het gros van de docenten en ouders analfabeet. Het onderwijs in de landen waar deze projecten draaien is veel meer gericht op samenwerking, samen kennis verzamelen en uitdragen, dan op een docent die zijn leerlingen verteld wat ze moeten weten. Kinderen leren middels deze laptops hun ouders lezen en schrijven, waardoor de manier van leren heel anders is. Onderzoeken hebben uitgewezen dat de mens het meeste leert als ze lesgeven, dan wordt ongeveer 95% van het geleerde onthouden. Indien we het beleven 80% en alles dat verteld wordt gemiddeld minder dan 50%. Doordat kinderen van jongs af aan niet alleen leren, maar ook lesgeven en samenwerken is de hele structuur van het leerproces anders. Wanneer deze ontwikkelingen zich doorzetten naar het arbeidsproces bestaat er een gerede kans dat kinderen die opgegroeid en geschoold zijn om samen kennis te verzamelen en te delen, veel beter geschikt zijn om in een kenniseconomie te functioneren dan kinderen die opgroeit zijn met het vanuit traditie hiërarchisch ingerichte westerse schoolsysteem.

De internationalisering van kennis heeft nog een aantal gevolgen. Eén daarvan is dat de wetenschap sneller vooruit gaat dan ooit te voren. Zoals Isaac Asimov al zei: “There is a single light of science, and to brighten it anywhere is to brighten it everywhere”. Doordat de vooruitgang van de wetenschap zo snel gaat is het niet meer mogelijk om expert te zijn in een vakgebied. Experts in een bepaald vakgebied zijn tegenwoordig generalisten. De echte experts zitten in een bepaald deel van een vakgebied of zelfs daar weer een specialisatie van. Het inhuren van de juiste kennis en vooral de juiste subset van kennis zal in de toekomst nog belangrijker worden. Omdat bedrijven in verschillende fasen vaak verschillende subsets van kennis nodig zullen hebben is het maar zeer de vraag in hoeverre een organisatie deze kennis in dienst moet nemen of op basis van de op dat moment levende behoefte moet inhuren.

Een tweede gevolg is dat de arbeidspool steeds internationaler wordt. De beste talenten voor een bepaalde baan zijn mogelijk, of zelfs waarschijnlijk, niet Nederlands. Intel huurt al jaren de beste mensen ter wereld in voor het maken van hun chips en brengt deze naar hun fabrieken in de Verenigde Staten. De internationalisering van kennis dwingt bedrijven bijna om internationaal te opereren om het beste talent aan te trekken. Hierbij moet de kanttekening geplaatst worden dat kennis van de lokale markt natuurlijk essentieel blijft. Een Amerikaanse jurist heeft waarschijnlijk weinig goede inbreng in een Nederlandse rechtszaak en het begrijpen van de lokale cultuur blijft een essentieel onderdeel voor marketeers en verkopers.

Als kennis het ultieme middel is om concurrentievoordeel te bewerkstelligen zal elke organisatie internationaal op zoek moeten gaan naar die kennis. Dat wil niet zeggen dat een bedrijf per sé internationaal moet opereren qua marketen, maar in veel gevallen wel op zoek zal moeten naar de talenten die internationaal opereren. Organisaties die dit van nature al jaren doen zijn bijvoorbeeld voetbalclubs, maar ook boekenuitgevers halen al jaren de beste internationale schrijvers en vertalen deze voor de lokale markt. Er zijn veel manieren om internationaal samen te werken, elke markt en elke organisatie zal hierin zijn eigen optimale model moeten zoeken.

Dit is een paragraaf uit mijn boek dat in het voorjaar van 2010 verschijnt: werken nieuwe stijl.

Over de Auteur

Bas van de Haterd Bas van de Haterd is professioneel bemoeial. Hij helpt organisaties met het begrijpen van social media en de gedragsveranderingen die dit met zich meebrengt op het gebied van de arbeidsmarkt. Organisaties huren hem in voor het verzorgen van inspirerende lezingen over de toekomst van de arbeidsmarkt, trainingen over het gebruik van social media voor recruitment of het opzetten van een recruitmentsite. Hij is tevens co-auteur van Personal Brand.nl en auteur van Werken Nieuwe Stijl. Hij is te bereiken op bas@vandehaterd.nl


650 views | Reageer (6 reacties)
  • Sidney Hiele

    Voorjaar 2010 denk ik.
    Er zijn recruiters die dit snappen, deze komen op regelmatige basis samen. Talent kent geen grenzen, dat zal niemand ontkennen. Op board niveau wordt dat beaamd. Wij werven bijna alleen nog maar internationaal. Ik wil tenslotte het beste voor mijn klant. Het probleem waar je in de praktijk echter tegen aanloopt is de angst voor het onbekende op het niveau van de hiring manager.

  • Sidney Hiele

    Voorjaar 2010 denk ik.
    Er zijn recruiters die dit snappen, deze komen op regelmatige basis samen. Talent kent geen grenzen, dat zal niemand ontkennen. Op board niveau wordt dat beaamd. Wij werven bijna alleen nog maar internationaal. Ik wil tenslotte het beste voor mijn klant. Het probleem waar je in de praktijk echter tegen aanloopt is de angst voor het onbekende op het niveau van de hiring manager.

  • Niels Jordens

    Ik deel de constatering van Sidney dat er vaak nog wat angst voor het onbekende, taalbarrières en “gedoe” met werkvergunningen zit bij bedrijven. Laat je de grenzen in je hoofd en daarop de grenzen in de werving vallen, dan wordt je vijver en outlook een stuk ruimer. Probeer het alleen al maar eens binnen de EU, genoeg interesse ook van hoogopgeleiden van binnen de gemeenschap om in NL te werken.

  • Niels Jordens

    Ik deel de constatering van Sidney dat er vaak nog wat angst voor het onbekende, taalbarrières en “gedoe” met werkvergunningen zit bij bedrijven. Laat je de grenzen in je hoofd en daarop de grenzen in de werving vallen, dan wordt je vijver en outlook een stuk ruimer. Probeer het alleen al maar eens binnen de EU, genoeg interesse ook van hoogopgeleiden van binnen de gemeenschap om in NL te werken.

  • Sidney Hiele

    Niels, helemaal mee eens, kandidaten uit de EU werkt inderdaad drempelverlagend. Je moet het niet meteen te exotisch maken. Op dit moment krijgen wij heel veel interessante kandidaten uit de VS. De werkloosheid is daar hoog (zie de cijfers van vandaag maar weer) en vooral de impact van werkloos zijn is aanzienlijk groter dan hier.

  • Sidney Hiele

    Niels, helemaal mee eens, kandidaten uit de EU werkt inderdaad drempelverlagend. Je moet het niet meteen te exotisch maken. Op dit moment krijgen wij heel veel interessante kandidaten uit de VS. De werkloosheid is daar hoog (zie de cijfers van vandaag maar weer) en vooral de impact van werkloos zijn is aanzienlijk groter dan hier.


vandehaterd @ Twitter

Outdoor Recruitment

Wat voor personeel mik je op met zo'n poster op de deur?Wethouder van Verkeer & Vervoer Jeannette Baljeu doopt onderzeeboot RETOnderzeeboot RET rijdt door de straten - wereld haven dagen 1 - maximumMis de boot niet - onderzeeboot RET - maximumKapitein van deze lijn - onderzeeboot RET - wereld havendagen - maximum73764129Werving 1#or manpower ad. Crisis is over#or avans 2#or op anavs 1De ideale (bij)baanlandmacht_tram_08

Categoriën