In tijdschriften, blogs en op sites over HRM lees je alles over de loopbaan perikelen van de Einstein generatie, dilemma’s van werkende moeders, of de opgejaagde dertiger die een burn-out probeert te voorkomen. Over de oudere werknemer lees je weinig. Het lijkt alsof persoonlijke ontwikkeling en loopbaanstappen na je 45^ste niet meer nodig zijn. Terwijl volgens het CBS de beroepsbevolking tussen de 35 en 45 jaar de komende 10 jaar met ruim 20% gaat dalen.  Ouderen zullen dus productiever moeten zijn en langer moeten doorwerken. Zijn bedrijven, maar ook ouderen, daar klaar voor?

Afgezien van die ouderen met een spannende baan is het beeld dat veel mensen hebben van ouderen dat ze vooral bezig zijn met hoe lang ze nog moeten en uitkijken naar het welverdiende pensioen.  Welke 60-er ken jij die kan vertellen over die dure training die hij of zij volgt op kosten van de baas, of krijgt nog de kans om een mooie carrièrestap te maken?  Werkgevers vinden ouderen te duur, minder productief, minder flexibel en niet bereid om nieuwe dingen te leren. Daarnaast hebben zij ook nog een grotere kans op uitval door ziekte. Hoe moet dat dan als straks de productiviteit met name van mensen tussen de 55 en 65 moet komen, en er doorgewerkt moet worden tot je 67^e?

Uit onderzoek van het CBS blijkt dat vanaf 45 jaar mensen in hun baan blijven zitten. Het risico om eens wat nieuws te gaan doen is niet alleen groot, maar de arbeidsmarkt biedt ook weinig mogelijkheden. Afgezien van maatregelen die de overheid zou kunnen nemen om het voor bedrijven aantrekkelijker (lees: goedkoper) te maken om oudere werknemers aan te nemen, moet er ook binnen veel bedrijven het een en ander veranderen. Zo zei iemand die diverse recruitment afdelingen heeft geleid: ‘Aan de ingang van de grote bedrijven zitten recruiters met een gemiddelde leeftijd van 25 jaar met nog relatief weinig levens- en werkervaring. In hun perceptie zijn sollicitanten van 40+ al oud en sollicitanten van 50+ schijndood. Daar zit een hele grote bottleneck. Meer senioriteit aan de ingang van de grote bedrijven zou oudere sollicitanten helpen’.

Maar bedrijven zullen ook meer mogelijkheden moeten gaan bieden om ouderen te faciliteren in het delen van de opgebouwde kennis, nieuwe dingen op te pakken en zich te blijven ontwikkelen. Er zijn genoeg hoogopgeleide ouderen die wel willen, maar oplopen tegen allerlei barrières. De werkelijke uitdaging zal liggen bij de laagopgeleide ouderen, die bijvoorbeeld na 30 jaar zwaar werk wel klaar zijn maar nu een andere baan aangeboden moeten krijgen van hun werkgever. Bedrijven zullen niet alleen nieuwe mogelijkheden moeten creëren, maar ook aandacht moeten schenken aan het motiveren van deze mensen.

Zo creatief als iedereen is in het bedenken hoe jong talent aan te trekken en te binden, zo zullen er ook vernieuwende ideeën nodig zijn om te bedenken hoe de arbeidsmarkt voor ouderen op gang te krijgen. Hoe zorgen wij ervoor dat ouderen productief kunnen zijn, van loopbaan durven te veranderen, de kans krijgen om ook op latere leeftijd nieuwe kennis en vaardigheden op te doen om mee te kunnen blijven doen? Het lijkt mij een mooie uitdaging om daar eens wat voor te bedenken.

Stem of voeg toe aan: