Dit artikel is geplaatst op 21-10-2009 om 07:51 en geplaatst in de categorie solliciteren. Reacties op dit bericht kan je volgen via RSS RSS 2.0 feed. Je kunt een reactie geven, of trackback vanaf je eigen website.
Shell laat duizenden mensen solliciteren op hun eigen baan, dat werd afgelopen week bekend. Op BNR was hier onder andere een item over waarbij er gelukkig veel ruimte was voor nuance, maar de tendens van met name de journalist toch wel was: het is toch eigenlijk niet sociaal?
Solliciteren op je eigen baan, ik heb er een heel dubbel gevoel bij. Dubbel omdat ik het aan de ene kant niet vind kunnen, aan de andere kant vraag ik me af: is dat niet eigenlijk een soort functioneringsgesprek plus? Bij goed functionerende mensen is het natuurlijk niet sociaal of slim, maar hoeveel matig functionerende mensen kom je niet tegen bij organisaties? Een dubbel gevoel dus, met voor- en nadelen.
Een interessant punt in de BNR discussie was dat je in zo’n gesprek je niet mooier kon voordoen dan je was, men kende je immers al. Je kan niet stellen dat je gestructureerd bent als je een chaoot bent. Niet dat je dat zou moeten doen, aldus de sollicitatie-coach, maar het komt voor. Inderdaad, je heb een hele andere relatie en dus een veel eerlijker en opener gesprek denk ik.
Ergens klopt het niet, als je immers een baan hebt en die goed doet, is het onzin dat je er opnieuw op moet solliciteren. Maar is het niet zo dat die mensen zich ook niet druk zullen maken, eigenlijk net als bij een functioneringsgesprek. De mensen die eigenlijk deep down weten dat er wel wat aan te merken is op hun functioneren zijn de mensen die zich er druk op maken. Met een paar uitzonderingen van mensen die zich altijd over alles druk maken misschien.
Ik zit dus met een dubbel gevoel, zou het eigenlijk niet logisch zijn als mensen regelmatig op hun eigen baan zouden moeten solliciteren? Als dat een mogelijk vervolg zou zijn op functioneringsgesprekken? Waarbij dus meer consequenties zouden kunnen worden getrokken, ook dat men naar andere functies toe zou moeten of misschien de organisatie zou moeten verlaten als je niet goed meer duidelijk kan maken waarom je geschikt bent voor die baan? Enige confrontatie is denk ik soms wel goed als je kijkt naar het hoge aantal matig functionerende mensen bij veel bedrijven. De verschillen onderling in productie zijn vaak enorm, dat inzichtelijk maken en in dergelijke gesprekken als feedback geven zou al heel veel kunnen schelen denk ik.
Zoals ik al zei: ik heb een dubbel gevoel. Zou regelmatig solliciteren op je eigen baan onderdeel kunnen zijn van het nieuwe werken? Of is een functioneringsgesprek zoals we die nu hebben eigenlijk wel voldoende?
1.071 views | Reageer (6 reacties)

















