@Richard: Je maakt er een mooie semantische discussie van, maar volgens mij zit je er totaal naast. Een kandidaat is een consument, zoveel is zeker. Een consument is beschermd, zoveel is ook zeker. Jij wilt geld verdienen aan die consument, dus heb je commerciële telefonie (er is b.v. ook geen verschil tussen charitatief en commercieel in deze wet, ook goede doelen vallen hier onder). Dus de hele discussie over of iets commercieel is, gaat volgens mij niet op.

Het verschil tussen lead generatie en verkoop kan mooi gemaakt worden door je telesales mensen, maar voor zover ik weet gaat die vlieger niet op bij de rechter. Die listbrokers zullen het nu wel zo moeten verkopen, anders hebben ze snel geen business meer, maar ik maak me er sterk voor dat als ik aanvink: alle blokkades dat ik dan nog gebeld mag en wil worden. Ik zou persoonlijk niet zo snel blind varen op de uitspraken van belanghebbende partijen en als je toch besluit er business mee te doen zou ik ze laten tekenen dat zij alle boetes oppakken.

De OPTA is overigens één instantie, de rechter is altijd nog de ander. Bij de OPTA kan je klagen en hopen, bij de rechter je gelijk halen.

Overigens vraag ik me af in hoeverre jij kandidaten haalt bij marktselect. Volgens mij is dat gewoon voor je acquisitie. Bedrijven vallen niet onder het bel-me-niet register. Ik denk dat Arnoud dat ook verkeerd begrepen had in zijn laatste reactie. Wel moet je zelf een lijst bij houden waar je mee schoont van alle bedrijven die expliciet hebben aangegeven dat jij ze nooit meer mag benaderen.

@Bas en @Richard kom ik n.a.v. jullie laatste reacties nog even terug op mijn oorspronkelijke punt: is het benaderen van iemand met de vraag of deze interesse heeft in een (andere) job een commerciële aanbieding zoals bedoeld in de wet. Zo ja is de consequentie dat ieder soort telefoontje naar iemand die je niet kent gezien kan worden als ongewenst, en heeft mogelijk dit gekke gevolgen. Zo nee kun je nog steeds hunten. Volgens mij is dit na al deze discussie nog steeds niet 100% helder. Wel is de insteek gezien de info over wettekst/OPTA van die kant altijd geweest om uit te gaan van bellen om om iets te vragen (een bijdrage bij charitatief, iets kopen bij commercieel). Ik vermoed dat over headhunten gewoon nooit is nagedacht als situatie bij de wetgever. Neemt niet weg dat het daar wel betrekking op kan hebben. Maar nogmaals: ik weet het nou nog steeds niet….

Inderdaad, dit is niet voorzien in de wet. Ik ben er echter vrij zeker van dat iemand die uit commerciele motieven (bv. bemiddelingsfee binnenhalen) gaat rondbellen op zoek naar kandidaten voor een opdrachtgever, onder dit verbod valt. Als je als bedrijf zelf iemand belt omdat je een positie open hebt, is het voor mij een stuk minder duidelijk dat je een commercieel motief hebt. Is een werknemer aan boord krijgen “commercieel”?

@Arnoud en Niels, betekent dit dat er dus op basis van de wettekst geen duidelijkheid over kan worden gegeven omdat de wettekst en toelichting OPTA multi-interpretabel is en we dus maar moeten wachten op de eerste headhunter die door de OPTA of rechter wordt aangepakt en er uitspraken zijn/jurisprudentie is zolang OPTA daar geen 100% duidelijkheid over geeft?

Mij is inmiddels wel duidelijk dat deze regelgeving is gemaakt voor call centers die werken met belbestanden. Net zoals de spamwetgeving bedoeld is tegen overlast van de spammafia. Het Bel-me-niet register is ook niet ingericht voor Recruiters die een paar telefoonnummers willen checken en over minimale informatie beschikken.

Headhunters/Recruiters bellen vaak naar het bedrijf waar deze persoon werkt omdat dit telefoonnummer het makkelijkst is te achterhalen en hij/zij hier tijdens kantooruren op bereikbaar is. Deze telefoonnummers zullen niet in het belregister te vinden zijn.
@Arnoud Volgens mij heb ik langs deze weg niets te vrezen of zie ik iets over het hoofd?

Jacco, ik word een beetje zenuwachtig bij het idee dat je iemand op zijn werk belt met een aanbod voor een nieuwe baan. Die ene keer dat dat mij overkwam jaren geleden, nam iemand anders het aan en vervolgens was het de roddel van de week bij de koffieautomaat.

Maar het klopt dat je voor het bellen van zakelijke nummers niet langs het bel-me-niet register hoeft.

Mooi, dus als headhunter bel je de persoon op zijn werk. Vraagt vervolgens zijn mobiel nummer met de vraag of hij teruggebeld wil worden met een job opportunity en belt hem ‘s avonds terug. In dat geval dus geen exposures.

Jammer dat iedereen zo slecht de wet leest. Deze anti-spam-wet is buitengewoon corrupt en in strijd met artikel 10 EVRM. Artikel 10 EVRM gaat over vrije meningsuiting en het recht op informatie.

Dankzij de anti-spam lobby beschikt Nederland nu over een eerste klas censuur wet.

In het kader van deze discussie hebben de collega van Arnoud (Steven Ras) en ik besloten om hier een workshop over te organiseren. Voor iedereen die het helemaal specifiek wil weten en zijn specifieke vragen beantwoord wil hebben, maar niet het geld heeft om een jurist in te huren om het uit te zoeken.

Wacht even hoor. Die vertical is een partij die op zoek gaat naar CV's en dergelijke, en die verkoopt een stapel matches aan jou. Zijn bestaansrecht lijkt mij dan de garantie van kwaliteit, in dit geval dus opt-in voor werving. Als zij dan weigeren te garanderen dat er gebeld kan worden, waarom doe je dan zaken met zo'n partij?

Zolang zij geen ongevraagde commerciële communicatie de deur uitdoen, zie ik niet hoe de OPTA ze een boete op kan leggen. Wellicht dat een private partij ze een proces aan kan doen met als eis “ik wil niet in uw bestand” (dat is immers een recht uit de privacywet) maar dat is een heel ander verhaal.

Hoe dan ook, het punt blijft dat jij als wervende partij aansprakelijk bent voor het opt-ingehalte van je mailings. Anders krijg je wat ik wel het Tibetaanse-monnik excuus noem: nee sorry, ik heb het gekocht van iemand die tegenwoordig monnik in Tibet is.