Check je je kandidaten voordat je ze op gesprek laat komen? Op Hyves of Facebook?

Via het Taleo blog kwam ik op dit onderzoek van careerbuilder over het gebruik van sociale netwerken om kandidaten te screenen. 45% van de Amerikaanse bedrijven bekijkt sociale netwerksites om kandidaten te screenen, meer dan twee keer zoveel als vorig jaar (22%). Sociale netwerken en recruitment, een gevaarlijke combinatie, zo blijkt.

Maar eerst nog even wat extra onderzoeksgegvens: van de bedrijven die kandidaten controleren kijkt 29% naar Facebook,26% naar LinkedIN, 21% naar MySpace en slechts 11% zoekt blogs en 7% kijkt op Twitter. Bijzonder aangezien die laatste twee je juist het beste beeld kunnen geven. Het is alleen iets kostbaarder qua tijdsinvestering. Blijkbaar is kwaliteit in recruitment nog steeds ondergeschikt aan kwantiteit en tijd.

Verder blijkt dat 35% een kandidaat heeft afgewezen vanwege wat ze vonden, waarbij de drie belangrijkste redenen zijn:

• het posten van provocatieve of ontoelaatbare foto’s of informatie (53%)
• Informatie over het feit dat de kandidaat wel eens drinkt of drugs gebruikt heeft (44%)
• Sprak slecht over vorige werkgever of klanten (35%)

Afhankelijk van hoe provocatief, welke drugs of hoe slecht hij sprak over klanten drie van de grootste drogredenen om een kandidaat af te wijzen. Alsof de recruiter nog nooit gedronken heeft.

18% daarentegen heeft na het checken juist een positief gevoel overgehouden en de kandidaat aangenomen.

Waarom is het geen geschikt huwelijk? Zoals op het Taleo blog ook al wordt aangehaald: wat is fictie, wat is werkelijkheid? De tweede vraag die ik altijd stel: hoe weet je 100% zeker dat het om je kandidaat gaat. Er zijn meer hondjes die fikkie heten, en ook ‘bijzondere namen’ komen regelmatig voor blijkt online. Erg gevaarlijk dus.

Daarnaast is men in Amerika bezig met wetgeving om dit te verbieden, volgens dit blog. Wat online staat is ‘fair game’ zeggen velen, dat moet men weten. Maar vergelijk het met een congres, waar je met wat vakgenoten in de bar zit en misschien na enkele biertjes als recruiter wat uitspraken doet over je collega’s of je baas. Hoe zou je het vinden als iemand daarover een blog schrijft? Of als je iets grappigs doet meteen met naam en toenaam op het internet gezet wordt? Je zit in een publieke ruimte (bar), dus dat had je moeten weten dat het je de rest van je leven zou kunnen achtervolgen.

Ben ik er dan helemaal op tegen? Nee, je kan best naar kandidaten kijken online. Vooral om te kijken of het een culturele fit is. Maar ben heel voorzichtig met het accepteren van informatie als ‘waarheid’ omdat iemand toevallig dezelfde naam heeft. En nog belangrijker is dat je informatie echt goed op waarde moet schatten, want iedereen heeft wel eens een biertje op. De grap is natuurlijk dat je een zuipschuit bent met een biertje in je hand, maar ‘very sophisticated’ met een glas wijn op de foto.

Stem of voeg toe aan: