In de derde hypothese van deze reeks is uiteen gezet op welke manier de deelname aan virtual communities de tevredenheid over het werk en de gehele carrière kan beïnvloeden. Traditionele voorspellers van werktevredenheid, zoals autonomie, variëteit en het ontvangen van feedback zouden door de deelname aan virtual communities gestimuleerd worden en zodoende bijdragen aan een hogere tevredenheid. Vandaag zal in worden gegaan op de rol van professionele groei en ontwikkeling binnen deze relatie.

Theorie
Door de mogelijkheid om in virtual communities interactief kennis en informatie uit te wisselen (o.a. Bagozzi & Dholakia, 2002; Koh & Kim, 2004; Ridings et al., 2002), kan men zich professioneel ontwikkelen en groeien in de carrière. Onder professionele ontwikkeling en groei wordt in dit onderzoek verstaan: het vergroten van de kennis over het vakgebied waarin men werkzaam is en het uitbreiden en benutten van een professioneel netwerk, met als doel een waardevollere rol te kunnen vervullen in een bepaalde professie. Voortdurend blijven leren en een sterke interesse in actuele ontwikkelingen spelen hierin een belangrijke rol. In de context van organisaties worden professionele groei en ontwikkeling over het algemeen gestimuleerd door cursussen en opleidingen die de werkgever beschikbaar stelt (Hackman & Lawler III, 1971; Acker, 2004). Virtual communities daarentegen bieden de mogelijkheid om zelf op zoek te gaan naar informatie en kennis bij andere deelnemers.

Professionele groei en ontwikkeling worden ook als factoren gezien die bijdragen aan de tevredenheid over werk en carrière. Hackman en Lawler III (1971) bijvoorbeeld, hebben naast vragen over de algemene werktevredenheid ook specifieke noemers opgenomen in hun vragenlijst, zoals zelfvertrouwen en autonomie, maar ook professional growth and development. De resultaten van hun onderzoek wijzen uit dat de eerder genoemde voorspellers van werktevredenheid (autonomy, variety, task identity en feedback) ook hierop een positieve invloed uitoefenen. Acker (2004) onderzocht tevens de invloed van organisationele condities op werktevredenheid. De auteur vond, in lijn met Hackman en Lawler III (1971), ondersteuning voor de stelling dat de mogelijkheid tot professionele zelfontwikkeling de werktevredenheid ten goede komt. Acker (2004) spreekt in zijn artikel over het belang van de happier worker.

Samenvattend kunnen we stellen dat de werkgerelateerde activiteiten binnen virtual communities bijdragen aan professionele groei en ontwikkeling. Deze professionele groei en ontwikkeling spelen op hun beurt een rol in de tevredenheid over werk en carrière. Op basis hiervan, is het aannemelijk dat professionele groei een mediator is in de relatie tussen deelname aan virtual communities en werktevredenheid. De volgende hypothese komt hieruit voort:

Hypothese 4
De positieve relatie tussen actieve deelname aan member-initiated virtual communities en werktevredenheid wordt gemedieerd door professionele groei en zelfontwikkeling

Onderzoeksmethoden
Om de vier hypothesen te kunnen toetsen die tijdens deze reeks zijn geïntroduceerd, is gebruik gemaakt van een online vragenlijst en twee interviews. De vragenlijst is grotendeels samengesteld met vragen uit eerdere onderzoeken, waarvan de betrouwbaarheid en validiteit al is vastgesteld. De virtual communities Twitter en LinkedIn zijn gebruikt voor het verkrijgen van de resultaten en de vragenlijst is zodoende in beide communities uitgezet. Dit heeft 97 respondenten opgeleverd; voldoende voor betrouwbare resultaten. In de komende onderdelen van deze reeks zullen de resultaten van de analyse worden besproken en bediscussieerd aan de hand van de gebruikte literatuur.

Stem of voeg toe aan:  

(Nog geen stemmen)

 Loading ...

512 views | Reageer (View Comments reacties)