dikkiedikkleinOnlangs las ik op intermediar.nl een opvallend artikel over een kok die ontslagen is vanwege zijn overgewicht. De 56-jarige kok wordt naar aanleiding van een medische keuring afgekeurd voor zijn werk omdat hij te zwaar zou zijn. De kok dient verplicht af te vallen voordat hij zijn werk weer mag hervatten en zijn werkgever geeft hem hier de ruimte voor. De kok krijgt zijn salaris gewoon doorbetaald terwijl hij bezig is om zijn gewicht te minderen.

Na een tijd is de kok voldoende afgevallen om weer aan het werk te gaan. Na een nieuwe medische keuring blijkt dat de kok flink is aangekomen en moet om die reden wederom stoppen met werken. Zijn werkgever geeft genoeg van de kok met overgewicht en stapt naar de rechter met een verzoek tot ontbinding van de arbeidsovereenkomst. De werkgever vindt dat de kok door eigen toedoen niet in staat is om te werken omdat de kok twee keer is afgekeurd vanwege zijn overgewicht en wil de kok zonder ontslagvergoeding ontslaan.
De kok daarentegen vindt dat hij voldoende gedaan heeft om af te vallen en vindt ontslag te ver gaan. Hij is immers al geruime tijd in dienst en heeft nooit functioneringsproblemen gehad.
Uiteindelijk bepaalt de kantonrechter dat de kok te weinig argumenten heeft aangedragen waaruit blijkt dat hem niet verweten kan worden te dik te zijn om te werken en stelt daarmee de werkgever in het gelijk.

In mijn optiek gaat het te ver om mensen te ontslaan vanwege overgewicht: maar liefst 46,9% van de Nederlanders had in 2008 overgewicht. Dat zou betekenen dat een gemiddeld bedrijf ongeveer de helft van diens personeelsbestand zou moeten ontslaan in verband met overgewicht. Dat betekent werkloosheidcijfers die te belachelijk zijn voor woorden. Bij mij reist de vraag: wanneer mag je iemand ontslaan in verband met overgewicht?

Is dat als het gewicht dermate belangrijke is voor de functie? Ik kan me voorstellen dat je als diëtist of sportinstructeur beter geen overgewicht kan hebben, maar een kok juist wel (die moet toch immers al het eten voorproeven? Stel je voor dat hij/zij iets vreselijk smerigs klaar heeft gemaakt en dit serveert omdat hij/zij het niet geproefd heeft..). Kortom: hoe ver kun je gaan met beleid rondom overgewicht?

Het stimuleren van een gezonde leefstijl door werkgevers is tegenwoordig steeds ‘normaler’: bedrijfsfitness is hier een bekend voorbeeld van, maar ook de WeightWatchers hebben een speciaal @work programma voor werknemers (en het schijnt een enorme hit te zijn). Bedrijven promoten de trap ipv de lift en proberen werknemers massaal aan het fietsen te krijgen door een ‘Fiets privé plan’.

Ook de overheid heeft allerlei campagnes gevoerd om de Nederlander bewuster te maken van diens leefstijl; bijvoorbeeld de 2 stuks fruit en 2 ons groenten per dag en de Nederlandse Norm Gezond Bewegen (je weet wel, minimaal 5x per week minimaal 30 minuten intensief bewegen).

Overgewicht is een probleem, het leidt tot diabetes, hart- en vaatziekten, psychische problemen en kan zelfs leiden tot bepaalde soorten kanker. In de toekomst zal dit probleem alleen maar groter worden: onze leefstijl wordt alsmaar ongezonder. Overgewicht moet aangepakt worden, echter vind ik het ontslaan van werknemers met overgewicht hier een stap te ver in gaan. Tenzij het overgewicht een belemmering vormt voor het uitvoeren van de functie, dan kan ontslag een gevolg zijn. Echter vind ik het veel belangrijker dat de werknemer geholpen wordt van diens overgewicht af te komen, niet alleen voor de maatschappij en de organisatie, ook voor de werknemer zelf.

Deze blog is geschreven door voormalig RecTec blogger Kim Willems

Over de Auteur

Bas van de Haterd Sommige bloggers verlaten RecTec na verloop van tijd, hun blogs blijven echter op de site onder de auteur 'Voormalig Blogger'


1.105 views | Reageer (4 reacties)
  • Hi Kim,

    Het artikel en voorbeeld dat je geeft illustreert toch juist een geval waarin het wel gerechtvaardigd is? Ik vind dat het ergens stopt dat we werkgevers mond-dood maken. Werkgevers zijn een bedrijf gestart en scheppen werkgelegenheid. Zij dragen het risico van het ondernemen en selecteren werknemers die bij hun bedrijf en product passen. Er is sprake van een (arbeids) relatie. Binnen die relatie mogen beide partijen aangeven wat zij nodig hebben om goed te functioneren.
    In dit geval is het punt van overgewicht op tafel gekomen en is de betreffende kok gaan werken aan dit probleem. Daarmee heeft hij erkend dat zijn werkgever een punt heeft. Beide partijen hebben geinvesteerd. De werkgever geeft de ruimte en betaald salaris door. De kok valt af. Als kort daarop blijkt dat de kok zich niet aan gemaakte afspraken houdt vind ik het terecht dat de werkgever in het gelijk is gesteld.
    En daarbij: Je haalt terecht in jouw blog alle risico’s aan die verbonden zijn aan overgewicht. Het is net als te veel roken, te veel drinken en te veel feesten. Prima moet je allemaal zelf weten maar zie dan ook de consequenties onder ogen. Als je deel uit wilt maken van een relatie, gemeenschap of bedrijf, heb je je te houden aan bepaalde regels, waarden en normen. Je houdt rekening met het gemeenschappelijk belang.

  • Hi Kim,

    Het artikel en voorbeeld dat je geeft illustreert toch juist een geval waarin het wel gerechtvaardigd is? Ik vind dat het ergens stopt dat we werkgevers mond-dood maken. Werkgevers zijn een bedrijf gestart en scheppen werkgelegenheid. Zij dragen het risico van het ondernemen en selecteren werknemers die bij hun bedrijf en product passen. Er is sprake van een (arbeids) relatie. Binnen die relatie mogen beide partijen aangeven wat zij nodig hebben om goed te functioneren.
    In dit geval is het punt van overgewicht op tafel gekomen en is de betreffende kok gaan werken aan dit probleem. Daarmee heeft hij erkend dat zijn werkgever een punt heeft. Beide partijen hebben geinvesteerd. De werkgever geeft de ruimte en betaald salaris door. De kok valt af. Als kort daarop blijkt dat de kok zich niet aan gemaakte afspraken houdt vind ik het terecht dat de werkgever in het gelijk is gesteld.
    En daarbij: Je haalt terecht in jouw blog alle risico’s aan die verbonden zijn aan overgewicht. Het is net als te veel roken, te veel drinken en te veel feesten. Prima moet je allemaal zelf weten maar zie dan ook de consequenties onder ogen. Als je deel uit wilt maken van een relatie, gemeenschap of bedrijf, heb je je te houden aan bepaalde regels, waarden en normen. Je houdt rekening met het gemeenschappelijk belang.

  • Hoi Kim,

    Primair deel ik je gevoel dat, als iemand goed functioneert, ontslag op basis van overgewicht niet zo maar aan de orde kan zijn.

    Maar door in de tijd en op kosten van de baas te gaan afvallen heb je erkend dat je overgewicht een probleem is. De baas dan ‘bedanken’ door weer aan te komen is dan nou niet de juiste weg. Het ligt echter meer voor de hand dat je dan de kosten van je training terug moet betalen (en evt. de vrijgenomen uren) in plaats van dat direct ontslag dreigt.

    Toch kan ik me ook verplaatsen in de werkgever. Deze toont zijn goede wil door training en de tijd daarvoor aan te bieden en heeft in het achterhoofd ongetwijfeld ook als doelstelling gehad preventief verzuimbeleid te voeren om toekomstige en voorspelbare kosten voor te zijn. Een medewerker die daar niet aan mee werkt functioneert dan niet op dát onderdeel, zeker niet als het ook als een doelstelling in het functioneringsgesprek is meegenomen.

    Enneh..natuurlijk moet een kok voorproeven! Maar als ‘ie zo dik is dat hij continue anderen in de weg loopt, door zijn of haar overgewicht zich maar langzaam kan verplaatsen en de productiviteit in gevaar komt…dan wordt de case al reëeler. Last but not least; een rechter kent vast geen ontslag toe op het gangbare overgewicht in NL (een paar kilo’tjes te veel). Het zal hier echt wel om een érg zware kok zijn gegaan…

    Neemt niet weg dat je weer een leuk artikeltje hebt gepubliceerd!

  • Hoi Kim,

    Primair deel ik je gevoel dat, als iemand goed functioneert, ontslag op basis van overgewicht niet zo maar aan de orde kan zijn.

    Maar door in de tijd en op kosten van de baas te gaan afvallen heb je erkend dat je overgewicht een probleem is. De baas dan ‘bedanken’ door weer aan te komen is dan nou niet de juiste weg. Het ligt echter meer voor de hand dat je dan de kosten van je training terug moet betalen (en evt. de vrijgenomen uren) in plaats van dat direct ontslag dreigt.

    Toch kan ik me ook verplaatsen in de werkgever. Deze toont zijn goede wil door training en de tijd daarvoor aan te bieden en heeft in het achterhoofd ongetwijfeld ook als doelstelling gehad preventief verzuimbeleid te voeren om toekomstige en voorspelbare kosten voor te zijn. Een medewerker die daar niet aan mee werkt functioneert dan niet op dát onderdeel, zeker niet als het ook als een doelstelling in het functioneringsgesprek is meegenomen.

    Enneh..natuurlijk moet een kok voorproeven! Maar als ‘ie zo dik is dat hij continue anderen in de weg loopt, door zijn of haar overgewicht zich maar langzaam kan verplaatsen en de productiviteit in gevaar komt…dan wordt de case al reëeler. Last but not least; een rechter kent vast geen ontslag toe op het gangbare overgewicht in NL (een paar kilo’tjes te veel). Het zal hier echt wel om een érg zware kok zijn gegaan…

    Neemt niet weg dat je weer een leuk artikeltje hebt gepubliceerd!


vandehaterd @ Twitter

Outdoor Recruitment

Wat voor personeel mik je op met zo'n poster op de deur?Wethouder van Verkeer & Vervoer Jeannette Baljeu doopt onderzeeboot RETOnderzeeboot RET rijdt door de straten - wereld haven dagen 1 - maximumMis de boot niet - onderzeeboot RET - maximumKapitein van deze lijn - onderzeeboot RET - wereld havendagen - maximum73764129Werving 1#or manpower ad. Crisis is over#or avans 2#or op anavs 1De ideale (bij)baanlandmacht_tram_08

Categoriën