In veel van mijn lezingen, trainingen, workshops en adviestrajecten over het inzetten van social media voor arbeidsmarktcommunicatie en recruitment krijg ik de vraag: maar men kan zoveel vuil spuien, vaak ook onterecht. Even afgezien van wat terecht is en onterecht (dat is meestal afhankelijk van het perspectief), blijkt er best veel mogelijk online wat betreft moderatie. RecTec heeft ook uitgangspunten bij reacties, net als zoveel sites. Maar er is nog veel meer mogelijk. Na mijn eerste review van Company Rating bijvoorbeeld was mijn negatieve comment over Microsoft (die ik al test er neer had gezet) snel verdwijderd door VNU. Zoals het hoort dus. Veel organisaties staan zeker open voor bepaalde fatsoensnormen, wat niet wil zeggen dat alles dat negatief is maar verwijderd dient te worden.

In dat kader is dit artikel van de New  York Times en Wikipedia een prachtig stukje leesvoer. Eén van de top journalisten van de NYT in Afghanistan was ontvoerd en dat is heel lang stil gehouden. Ook op Wikipedia. Het stil houden van iets in de pers is vaak makkelijk, je belt de andere hoofdredacteur en geeft duidelijk aan waarom. In dit geval omdat aandacht prijsopdrijvend zou werken en de kans op het overleven zou verkleinen. Wikipedia is lastiger, want dat heeft 1001 mensen die er zomaar dingen kunnen aanpassen. Hoe pak je dat aan? Wikipedia kent ook zijn grenzen en werkt dus mee als er echt een belang is. Niet als iemand vindt dat hij of zij (denk b.v. aan het koningshuis) onterecht wordt afgeschilderd, maar wel als er echt levensgevaar is bijvoorbeeld.

Als bedrijf zijn er ook veel mogelijkheden om dus wel aan damage control te doen. Laster is bij wet verboden en elke site kan worden opgedragen op artikelen te verwijderen. Dan moet je echter wel laster kunnen aantonen, daar zit vaak het probleem. Negatieve kritiek is niet per definitie laster.

Er zijn ook veel kleine zaken die ik in het verleden niet heb gebracht, eenvoudigweg omdat het schade zou berokkenen aan mensen die dat niet verdienen. Een voorbeeld daarvan is toen het bedrijf van een zakenpartner failliet ging. Hij heeft nu een doorstart kunnen maken, terwijl als uitgebreid in de recruitment media was gekomen dat niet het geval was geweest vreesde hij. Er zijn toen zelfs twitter berichten verwijderd om het niet te breed uit te meten.

Natuurlijk heb je hier voor wel een reputatie nodig, mensen moeten het je ook een beetje gunnen. Als je als persoon vooral vervelend bent geweest, heb je veel minder ‘karma punten’ dan wanneer je als plezierig en positief persoon te boek staat natuurlijk.

Hoe dan ook, de casus van de New York Times en Wikipedia bewijst in mijn optiek maar weer dat de social media ook gewoon goed kunnen functioneren en ook zaken als fatsoen en respect gewoon hoog in het vaandel hebben staan, mits er echt iets belangrijks achter zit.

Stem of voeg toe aan: