Twitter is momenteel hot, de media schijnen hun mond er niet over te kunnen houden (tot mijn persoonlijke frustratie aan toe als fanatiek twitteraar) en ook op blogs als deze blijft er over geschreven worden. Op Rectec is al uitgelegd wat het is, Hoe je je baan ermee kan verliezen (waar trouwens ook deze post over gaat), hoe je er een baan of kandidaat mee kan zoeken, en recentelijk hoe Energize er gratis zo’n 19.000 Nederlanders (behoorlijk in de doelgroep) mee wist te bereiken. Maar in trainingen en workshops hoor ik nog vaak de vraag: maar wat kan ik er nu mee op recruitment gebied? En recent kwam daar de vraag bij: ik snap wat het is, maar ik zie het nu niet, toch hebt ik het gevoel dat ik iets mis, wat mis ik? Op beide vragen wil ik proberen een eenvoudig antwoord te geven.

De eerste vraag: wat kan ik er nu mee op recruitment gebied. Het antwoord dat ik dan altijd geef is: hoeveel tijd ben je bereid er in te stoppen? Meestal is de reactie dan: weinig of zo min mogelijk. Dan is mijn antwoord eenvoudig: he-le-maal niets.

Waarom is de actie van Energize zo succesvol? Omdat Klaas Weima al een tijd lang gewoon het leuk vind om te twitteren. Omdat hij een netwerk heeft van volgers die hem aardig vinden en zijn leuke actie ge-retweet hebben (dus hebben herhaald voor hun eigen volgers). De meeste recruiters beginnen pas te denken wat ze kunnen als ze ergens iets nodig hebben of een vacature moeten vervullen. Dan heb je nog niets, dus kan je er niets mee. Uitzonderingen daargelaten, want er zijn een reeks goede recruiters die ook op Twitter actief zijn.

Maar als je puur op Twitter gaat voor recruitment, doe het dan vooral niet is mijn mening. Want Twitter is een sociaal medium, het is een medium waar mensen contact houden en met elkaar in gesprek gaan. Op vele verschillende manieren en in verschillende stijlen. Het is geen recruitment medium.

De tweede vraag: toch heb ik het gevoel dat ik iets mis, zal ik ook beantwoorden. In mijn optiek mis je een complete sociale revolutie. Dat klinkt heel sterk en ik zal alle vergruizende reacties hierop dat Twitter zo’n onzin is omdat mensen niet geïnteresseerd zijn in elke poep en scheet die je laat nu over me heen laten komen. Maar Twitter is meer ‘what’s on your mind’ dan ‘what are you doing’. Ik trek een vergelijk met de mobiele telefoon. Toen die opkwam hoorde je exact hetzelfde als nu met Twitter. Om een aantal zeer veel gehoorde quotes te gebruiken: ‘onzin, ik wil niet overal bereikbaar zijn’ of ‘dat is iets voor yuppen en andere gekken’ en laten we niet vergeten ‘ik zal er nooit één kopen, dat is echt totaal overbodig’. Momenteel ken ik nog één persoon die wel werkt en geen mobiele telefoon heeft, uit principe. Gaat het ook zo met Twitter? Nee, ik denk het niet, maar de trend van ‘real time communiceren’ is er al heel lang en Twitter heeft iets gemaakt waar bij veel mensen wel behoefte aan is. Miljoenen mensen vullen al regelmatig hun ‘wie-wat-waar’ op Hyves in en ook facebook profielen hebben deze updates elke dag weer bij mensen. Er is een behoefte niet alleen dit te delen, maar ook hierover in gesprek te gaan. In besloten kringen gebeurt dit al zoveel, Twitter is de online extentie hiervan net zoals in het begin veel mensen niet in Hyves geloofde (nu 6,9 miljoen Nederlandse profielen) en ik jaren vergruisd ben omdat ik stelde dat Linkedin een belangrijk wervingsmiddel zou worden.

Twitter is onderdeel, misschien wel leidend, in een sociale revolutie die nu plaatsvind. Een sociale revolutie die ondersteund wordt door nieuwe technologie. Maar moet je er iets mee? Nee, je moet niets en voorlopig kan je die trend nog gewoon negeren, want heel groot is het nog niet.

Stem of voeg toe aan: