Lotgenotencontact is soms zo lekker. En leerzaam. Een solliciterende vriendin opperde de perfecte actie als zo’n blaag van 25 weer een mening over jouw ervaren CV heeft. Terugslaan.

In mijn jeugd was terugslaan nog geaccepteerd gedrag, met zo’n kluwen jongens op het schoolplein. Loony Tunes, maar anders. In onze gebalkenendiseerde samenleving mag dat niet meer.
De nieuwe strijdmiddelen zijn rechtstreekser en treffen de blaag in zijn portemonee. Dat treft, want dat doet hij mijn vriendin ook. Wat is de remedie als je na een gesprek weer niet in het profiel past?

Je stuurt je CV rechtstreeks aan de bedoelde klant, met daarbij een recruitrecensie. Iens.nl doet ook aan recensies, voor restaurants weliswaar, maar het blijkt verrassend doeltreffend. Hoe je behandeld bent, hoe je de beoordeling(!) ervaren hebt en welke meerwaarde de klant is misgelopen. Of iets dergelijks, afhankelijk van het gesprek. Je wordt het toch niet, je hebt niets te vrezen en de klant kan de recruiter wijzen op de gewenste merkuitstraling van zijn onderneming. Waar de ‘aannemerij’ natuurlijk een verlengstuk van dient te zijn. Branding is niet voor niets een belangrijk onderwerp, voor de klant dan. Mijn vriendin kreeg enkele zeer positieve reacties van bedrijven.

Ik ga het binnenkort zeker proberen. Met mate, genuanceerd, niet in de eerste twee uur, morgen nog eens overgelezen, maar wel met de herinnering aan het venijn. Wat denkt zo’n blaag wel dat ie is?

Stem of voeg toe aan: