In oktober van vorig jaar ben ik eens een weekend in de cijferbrei van het CBS gedoken, een weekendje excellen noemde ik dat (en dan bedoel ik niet excelleren, maar met excel stoeien). Het gevolg was een artikel: vergrijzing, de harde cijfers.

Ik zal dat artikel hier niet herhalen, maar even een korte samenvatting geven. In totaal is de uitstroom van de arbeidsmarkt, gecomenseerd voor de instroom, 4,62%. Dat wil dus zeggen dat er de komende 6 jaar ruim 355.000 werknemers meer met pensioen gaan dan er bij komen.

De werkeloosheid stond toen op 4% en dat was iets meer dan 300.000 mensen. Tot mijn verbazing bleek 150.000 man hiervan, dus ruim de helft, geboren te zijn tussen 1945 en 1950. Dat wil dus zeggen dat ook de helft van de werkeloosheid van vorig jaar de komende jaren officieel verdwijnt.

Een berekening voor de 5 jaar daarna, dat wil dus zeggen 2015 – 2020 geeft nog een grimmiger beeld. Dan is de krimp van de arbeidsmarkt zelfs 7%. Dit heeft overigens niets te maken met het aantal mensen dat in deze leeftijdsgroep zit, maar met het deel ervan dat werkt. Dit is veel hoger door een veel lager VUT en pré pensioen percentage.

Dit is dus ruim 11% van de totale beroepsbevolking van 7.700.000 mensen die tussen nu en 2020 verdwijnen. Misschien klinkt 2020 ver weg, maar dat valt dus wel mee als je het objectief bekijkt. 10 jaar is niet zo’n enorme tijd en er gaat dus heel erg veel gebeuren.

De grote vraag is echter: wat voor een impact gaat dit nu eigenlijk hebben? Er zitten heel veel mogelijke scenario’s aan vast, die in een aantal gevallen nog helemaal niet in de media gekomen zijn. Daarom zal ik in een nieuwe serie een aantal scenario’s uitwerken over verschillende elementen die zouden kunnen gebeuren.

Stem of voeg toe aan: