Dit artikel is geplaatst op 12-02-2009 om 08:23 en geplaatst in de categorie Arbeidsmarktontwikkelingen, Beleid. Reacties op dit bericht kan je volgen via RSS RSS 2.0 feed. Je kunt een reactie geven, of trackback vanaf je eigen website.
Afgelopen week had ik het plezier om samen met Ronald van den Hoff een workshop te verzorgen. Ronald is een ondernemer pur sang, een man uit de hotellerie die nu een zeer succesvol vergadercomplex exploiteert (Seats2Meet), een eigen communicatiebedrijf heeft (Cyberdigma, waarmee zijn compagnon Marielle Sijgers recruiter van het jaar is geworden) en een eigen sociaal netwerk heeft: Mindz. Ronald hield een zeer inspirerend verhaal over sociale media en de invloeden die dat heeft op de veranderende manier van werken.
Er zijn een aantal trends die van groot belang zijn op dit moment. Die bedrijven gaan dwingen om organisatorisch te veranderen of af te sterven. Zoals altijd krijg je dan natuurlijk reacties, ook onder de lezers hier, met de opermerking: zo’n vaart zal het niet lopen. Daarop heb ik op dit moment nog maar één antwoord: nee, een jaar geleden zou Lehmann brothers ook onmogelijk kunnen omvallen (nu failliet), Morgan Stanley was de koning (nu nipt gered) en Bear Stears kon ook alle stormen doorstaan. Soms gaat het sneller dan je denkt.
Maar terug naar de trends. Die zijn er een aantal die los van elkaar belangrijk zijn, maar omdat ze nu op één en hetzelfde moment samenvallen een wereld veranderende impact zullen hebben. En die term gebruik ik niet licht. Om dit te illustreren, ik sprak laatst een bankier met grote historische kennis die zei: ‘Bas, elke wereldverschuiving ging gepaard met een crisis. Toen Nederland na de gouden eeuw zijn macht op most geven, Engeland in de 18e eeuw en nu verschuift de macht van Amerika naar China en India. Daar zit altijd een crisistijd tussen, van een partij die de macht niet wil afgeven en een nieuwe positie in de wereld moet kiezen’. Een mooie observatie.
Terug naar de grote trends. De eerste is dus de verschuivende macht in de wereld, naar een wereld met goedkope arbeid. Dat is een gevaar, maar ook een kans. Een kans omdat wij dus veel efficiënter zullen moeten werken om bij te blijven. En dat is een kans omdat wij, in tegenstelling tot b.v. India, niet 100 mensen er tegen aan kunnen gooien een probleem op te lossen. Daarom lossen we problemen, als het goed is, aan de bron op en op de lange termijn is dat beter. Outsourcing is dus een risico, geen kans.
De tweede trend is een technologische. Door allerlei nieuwe technologie is het veel beter mogelijk om op afstand samen te werken en op andere manieren samen te werken. Hier zitten momenteel nog veel risico’s aan, mede omdat we ‘elkaar taal’ niet spreken. En dan bedoel ik niet Nederlands of Engels, maar de semantische achtergrond van de taal. Wat bedoel je met een term, een woord, etc. Maar de technologische trend biedt grote mogelijkheden, zoals bij één business partner waar zijn sales man besloten heeft voorlopig vanuit Thailand te werken. Of netwerken van ondernemers die samen disruptive businesses opzetten. Vaak met geklaag ontvangen in de trend van: maar daar kan je niet van leven. Ebay en Craigslist hebben de kleintjes markt in Amerika terug gebracht van 3 miljard dollar (in de kranten tijd) naar 300 miljoen dollar. De kranten kunnen daar niet van leven, Craig van Craiglist heeft een heerlijk leven.
De derde trend is die van flexibilisering van de arbeidsmarkt. Steeds meer komen er ZP’ers (Zelfstandige Professionals). Mensen die niet meer gebonden willen zijn aan een werkgever, die niet willen verzanden in overleg structuren en ook maar af en toe zich willen verbinden aan een bedrijf. En zelfs als dit aantal niet toeneemt, neemt het procentueel toe. Want er zijn er relatief heel weinig in de groep die nu met pensioen gaat.
En dan hebben we de 4e trend: vergrijzing. Die zal er voor zorgen dat de werkeloosheid laag is en blijft. De keuze er dus is om een werkgever te kiezen. Dat wat velen een luze positie noemen is niet meer dan normaal voor de groep die de laatste jaren op de arbeidsmarkt is gekomen en die zullen zich niet anders gaan gedragen. Voor de goede orde: ik zeg daarbij niet dat je iedereen alles moet geven wat hij of zij wil. Ik stel dat je mensen die presteren moet belonen naar hun prestatie en niet moet laten meetrekken naar de middelmatigheid van veel anderen in de organisatie.
Al deze trends los van elkaar zijn op te vangen, maar de combinatie van deze trends gaat zorgen voor een Tipping Point. Een punt waar we ineens een onvoorspelbaar grote verschuiving krijgen, die ‘niemand’ had zien aankomen. Een epidemie zogezegd van veranderende bedrijfsmodellen en manieren van samenwerking. Bedrijven zullen zich heel anders moeten gaan strucuteren. Voor HR, vroeger P&O waarbij de O staat voor Organisatie een unieke kans.
Dus heren HR managers en P&O’ers. Stop nu met zeuren dat je business partner wilt worden en dat je geen aandacht krijgt. Grijp je kans, want die ligt voor het grijpen. Het is geen kwestie van geen gehoor hebben, het is een kwestie van goed onderbouwen, ook cijfermatig, waarom je dingen anders moet doen. De O van organisatie is nu van het grootste belang.
Doe daarom je kennis op, niet enkel op je eigen P&O werkveld, dat is niet genoeg. Ga ook naar de meetings over sociale media, kijk hoe de wereld veranderd en ontwikkel hier voor jouw organisatie een nieuw model bij. Grijp je kans en je zit zo in de directie. Nog nooit waren de kansen zo groot voor dit vakgebied.
385 views | Reageer (6 reacties)

















